II SA/Ke 766/11

SENTENCJA Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 8 grudnia 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. F. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. F. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] nr: [...] odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE S. F. złożył w dniu 23.XI.2011 r. formularz urzędowy PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1300 zł miesięcznie. Skarżący jest właścicielem domu mieszkalnego podzielonego na 2 części, w którym ma mieszkanie wielkości 94 m². Ponadto wykazał własność samochodu marki [...] o wartości 3000 zł, który służy tylko do udziału w uroczystościach zjazdowo-patriotycznych. Wnioskodawca posiada [...]. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Celem ustanowienia instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobom fizycznym i jednostkom organizacyjnym znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej faktycznej realizacji konstytucyjnego prawa do sądu wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jako instytucja o charakterze wyjątkowym, może ona mieć zastosowanie tylko wobec osób, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, w szczególności - osób rzeczywiście ubogich, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku. Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W orzecznictwie sądowym prezentowane jest stanowisko, że strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę. W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu. Wnioskodawca nie wykazał w sposób przekonujący, że nie stać go na uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł oraz poniesienie innych kosztów sądowych. Skarżący osiąga stały dochód z emerytury, co umożliwia planowanie wydatków, stać go na utrzymanie domu i samochodu. Ponadto należy podkreślić, że w rozpoznanej przez tutejszy Sąd sprawie sygn. akt II SA/Ke 8/11 S. F. w dniu 13.I.2011 r. uiścił bez ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych wpis od skargi w wysokości 200 zł. Kwota ta została zwrócona skarżącemu na podstawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 3.II.2011 r. Wcześniej S. F. uiszczał wpisy od zażaleń w wysokości 100 zł w sprawie sygn. akt II SA/Ke 523/05. W świetle powyższych okoliczności uznano, że przy racjonalnym gospodarowaniu stałym dochodem i posiadanym majątkiem skarżący ma możliwość, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie, zapłacić wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł oraz ponieść inne koszty sądowe na późniejszym etapie postępowania, jednorazowo nie przekraczające kwoty 100 zł . Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.