II AKa 203/17

<p>Sygnatura akt II AKa 203/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 grudnia 2017 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Łodzi, II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący:SSA Paweł Misiak (spraw.)</p> <p>Sędziowie:SA Sławomir Wlazło</p> <p>del. SO Robert Świecki</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Kamila Wasielczak</p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale prokuratora Marcina Dąbrowskiego</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2017 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy </strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. C.</span> oskarżonego o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1)">art. 229 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 3)">art. 286 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1)">art. 271 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 3)">art. 271 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>, </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. M.</span> oskarżonego o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>, </strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">B.</span>oskarżonej o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, </strong> </p> <p>4.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. Z.</span> oskarżonego o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 kk</a> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 kk</a>. </strong> </p> <p>5.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. K.</span> oskarżonej o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z powodu apelacji wniesionych przez obrońców </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 5 października 2016 r., sygn. akt IV K 166/11.</strong> </p> <p>1)  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- orzeczoną wobec oskarżonego <span class="anon-block">Z. M.</span> karę łączną obniża do 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73 § 1 kk</a>, w brzmieniu obowiązującym w czasie popełnienia przestępstw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> wykonanie tej kary warunkowo zawiesza oskarżonemu tytułem próby na okres 5 (pięciu) lat i w tym czasie oddaje go pod dozór kuratora sądowego,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- z podstawy prawnej wymiaru oskarżonemu <span class="anon-block">R. C.</span> kary łącznej eliminuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 kk</a>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2) utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->3) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obrońców oskarżonych:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - adw. <span class="anon-block">A. B.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - adw. <span class="anon-block">P. S. (1)</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - adw. <span class="anon-block">A. R.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - adw. <span class="anon-block">I. Z.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - adw. <span class="anon-block">M. W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym z urzędu w postępowaniu odwoławczym;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->4) zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa tytułem kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - od <span class="anon-block">R. C.</span> kwotę 2858 (dwa tysiące osiemset pięćdziesiąt osiem) złotych,</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - od <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">B.</span>kwoty po 1378 (jeden tysiąc trzysta siedemdziesiąt osiem) złotych,</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> zaś oskarżonych <span class="anon-block">Z. M.</span> i <span class="anon-block">K. Z.</span> zwalnia od tych należności. </strong> </p> <p>Paweł Misiak</p> <p>Sławomir Wlazło Robert Świecki</p> <p>Sygn. akt II AKa 203/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Akt oskarżenia w tej sprawie obejmował grupę 21 oskarżonych i wpłynął do Sądu Okręgowego w Łodzi w dniu 28 czerwca 2011 r. W dniu 13 października 2011 r. Sąd Okręgowy w Łodzi w wyniku dobrowolnego poddania się karze przez dwoje oskarżonych wydał w dniu 13 października 2011 r. wyrok skazujący wobec oskarżonych: <span class="anon-block">P. S. (2)</span> i <span class="anon-block">D. F.</span>, który się uprawomocnił. W toku prowadzonego w pozostałym zakresie postępowania sądowego zmarli oskarżeni: <span class="anon-block">Z. N.</span>, <span class="anon-block">B. M.</span>, <span class="anon-block">S. J.</span>, <span class="anon-block">Z. F.</span>, <span class="anon-block">K. G.</span> i <span class="anon-block">M. D.</span>, zaś w postępowaniu wykonawczym zmarła <span class="anon-block">I. K.</span>.</p> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 5 października 2016 r., który dotyczy grupy pozostałych 13 oskarżonych, Sąd Okręgowy w Łodzi uznał m. in. oskarżonego <span class="anon-block">R. C.</span> za winnego:</p> <p>1)  w miejsce czynów z pkt 1 i 2 aktu oskarżenia, tego że:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>7 lutego 2007 r., wspólnie i w porozumieniu ze <span class="anon-block">Z. M.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził <span class="anon-block"> (...) Bank SA</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2173,91 zł tytułem kredytu gotówkowego w ten sposób, że <span class="anon-block">Z. M.</span> posługując się podrobionym zaświadczeniem o zatrudnieniu w firmie <span class="anon-block">(...)</span>, to jest dokumentem o istotnym znaczeniu dla uzyskania kredytu wprowadził w błąd pracownika Banku co do zatrudnienia i osiąganych dochodów, osoby rzeczywistego kredytobiorcy oraz zamiaru wywiązania się z zawartej umowy, co stanowiło podstawę zawarcia i sfinalizowania <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> czym wyczerpał znamiona z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>28 lutego 2007 roku w <span class="anon-block">Ł.</span>, wspólnie i w porozumieniu z inna osoba wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził <span class="anon-block">(...)</span>Bank z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span>, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kredytu hipotecznego w kwocie 43 000 zł za pomocą wprowadzenia w błąd pracownika Banku co do osoby rzeczywistego kredytobiorcy, zatrudnienia i zarobków <span class="anon-block">P. S. (2)</span> w firmie o nazwie <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> oraz zamiaru wywiązania się z zawartej umowy w ten sposób, iż w celu uzyskania kredytu o nr <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P. S. (2)</span> złożył nierzetelne pisemne oświadczenie o zatrudnieniu i osiąganych dochodach u wyżej wskazanego przedsiębiorcy, a także o przeznaczeniu kredytu, które to okoliczności miały istotne znaczenie dla uzyskania kredytu, czym wyczerpał znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">91 § 1 kk</a> w pierwotnym brzmieniu, wymierzył mu karę 1 (jednego) roku 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.</p> </dd> </dl> <p>2)  czynu z pkt 3 polegającego na doprowadzeniu w dniu 14 marca 2007 r. w <span class="anon-block">P.</span> wspólnie i w porozumieniu z inną osobą <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci czterech aparatów telefonicznych <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">N.</span>, wartości łącznej 3796 zł, za pomocą wprowadzenia w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy i za to na podstawie art. 286 § 1 k,k, wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności;</p> <p>3)  czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258 § 3 pkt. 4)">pkt 4</a> polegającego na kierowaniu zorganizowaną grupą przestępczą w okresie od maja 2007 r. do grudnia 2009 r., wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.k.</a>, za który wymierzył oskarżonemu na podstawie tego przepisu karę 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>4)  czynu ciągłego obejmującego zachowania opisane w pkt. 5-15, 17-19, 21-26, 28-34, 36-41, 43-68, 70-71 i 73-80 aktu oskarżenia, popełnionego w okresie od 16 maja 2007 r. do 27 października 2009 r. w <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">Ł.</span>, <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">Z.</span>, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej oraz wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu przedstawicieli kredytodawców i operatorów telefonii komórkowej w błąd co do zatrudnienia i zarobków i doprowadzenia ich, a w jednym wypadku usiłowania doprowadzenia, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 567955, 54 zł, na szkodę: <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, <span class="anon-block"> (...) Banku SA</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...) SA</span>, <span class="anon-block"> (...) Banku SA</span>, <span class="anon-block"> (...) SA</span>, <span class="anon-block">(...)</span>Sp z o.o., <span class="anon-block">(...)</span>SA, <span class="anon-block">(...)</span>SA, <span class="anon-block"> (...) Banku SA</span>, <span class="anon-block"> (...) Banku SA</span>, <span class="anon-block"> Banku (...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block"> (...) Banku SA</span>, <span class="anon-block"> (...) Banku (...) SA</span>, <span class="anon-block"> (...) SA</span>, <span class="anon-block"> (...) Banku SA</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...) SA</span>, <span class="anon-block"> Banku (...) SA</span>, <span class="anon-block">(...)</span>Sp. z o.o. i <span class="anon-block">(...)</span>SA </p> <p>i przyjmując, że czyn ten wyczerpuje dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">12 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">65 § 1 k.k.</a>,</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w w. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">65 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">33 § 2 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 6 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności i 300 stawek dziennych grzywny po 25 zł stawka;</p> <p>5)  w miejsce czynu z pkt 16 tego, że: w dniach 12 i 25 września, 10 i 23 października oraz 6 listopada 2007 r. w <span class="anon-block">P.</span> w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, czynem ciągłym, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, chcąc by <span class="anon-block">E. P.</span>, będąca lekarzem uprawnionym do wystawienia zaświadczeń lekarskich, a zatem osobą pełniącą funkcję publiczną, poświadczyła nieprawdę co do stanu zdrowia <span class="anon-block">Z. M.</span> w zaświadczeniach lekarskich, która to okoliczność miała znaczenie prawne, wręczył jej za pośrednictwem <span class="anon-block">Z. M.</span> korzyść majątkową w łącznej wysokości 250 zł i przyjmując, że czyn oskarżonego wyczerpuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1;art. 229 § 3)">art. 229 § 1 i 3 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">65 § 1 k.k.</a>, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 91;art. 86 § 2)">art. 85, 86 § 1, 91 § 2 k.k.</a>, w pierwotnym brzmieniu, wymierzył osk. <span class="anon-block">R. C.</span> karę łączną 7 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Uniewinnił oskarżonego od popełnienia sześciu czynów opisanych w pkt 20, 27, 35, 42, 69 i 72 aktu oskarżenia.</p> <p>Tym samym wyrokiem Sąd Okręgowy w Łodzi uznał <span class="anon-block">Z. M.</span> za winnego:</p> <p>1)  czynu zarzucanego mu w pkt 2 aktu oskarżenia polegającego na doprowadzeniu w dniu 7 lutego 2007 r. w <span class="anon-block">Ł.</span>, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">R. C.</span> <span class="anon-block">(...)</span>Banku SA do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2173,91 zł w postaci kredytu gotówkowego, za pomocą wprowadzenia w błąd co do zatrudnienia, dochodów i rzeczywistego kredytobiorcy, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1;art. 286 § 297;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 i 297 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, za który na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>2)  czynu ciągłego obejmującego zachowania opisane w pkt 4-16 aktu oskarżenia, popełnionego w okresie od 16 maja 2007 r. do 6maja 2009 r. w <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">Ł.</span>, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu kontrahentów w błąd co do zatrudnienia, zarobków, nieposiadania innych kredytów i doprowadzeniu ich do rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 123783,55 zł, a w jednym wypadku usiłowania na szkodę: <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, <span class="anon-block"> (...) Banku SA</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>,<span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, <span class="anon-block"> (...) Banku SA</span>, <span class="anon-block"> (...) Banku SA</span>, <span class="anon-block"> (...) SA</span> i <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>i przyjmując, że czyn ten wyczerpuje dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">86 § 1 k.k.</a>, w pierwotnym brzmieniu, wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">Z. M.</span> karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Sąd Okręgowy w Łodzi zaskarżonym wyrokiem uznał Jolantę Borkowską - Frontczak za winną popełnienia - w miejsce czynów objętych zarzutami z pkt 1, 2, 6 i 7 - czterech przestępstw zakwalifikowanych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k</a>, popełnionych w dniach 7 maja 209 r., 13 maja 2009 r., 28 sierpnia 2009 r. i 8 września 2009 r. w <span class="anon-block">P.</span>, polegających na tym, że jako osoba współpracująca z <span class="anon-block"> (...) Bankiem SA</span> w procesie przyjmowania wniosków kredytowych i załączników do nich, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, wpisywała w sporządzanych przez siebie i podpisywanych przez ubiegających się o kredyt wnioskach nieprawdziwe okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania kredytu i przyjmując, że czyny oskarżonej stanowią ciąg przestępstw, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a>, w pierwotnym brzmieniu, wymierzył jej karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił tytułem próby na okres 4-ch lat i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonej 80 stawek dziennych grzywny po 20 zł stawka.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41 § 1 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonej zakaz wykonywania zawodu polegającego na pośredniczeniu w udzielaniu kredytów i pożyczek na okres 4-ch lat. Uniewinnił oskarżoną od dokonania pozostałych trzech zarzuconych jej aktem oskarżenia czynów.</p> <p> <span class="anon-block">A. K.</span> została uznana zaskarżonym wyrokiem - w miejsce czynów jej zarzucanych - za winną czterech przestępstw zakwalifikowanych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">297 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, popełnionych w dniach 23 lutego 2009 r., 13 marca 2009 r., 29 kwietnia 2009 r. i 15 października 2009 r. w <span class="anon-block">P.</span>, polegających na tym, że współpracując z <span class="anon-block"> (...) Bankiem SA</span> i <span class="anon-block">(...)</span>w zakresie przyjmowania wniosków kredytowych i załączników do nich, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła te banki do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kredytów udzielonych na nazwisko <span class="anon-block">M. R.</span> w kwocie 4708,52 zł, <span class="anon-block">E. J.</span> w kwocie 5657,33 zł, <span class="anon-block">Z. D.</span> w kwocie 2602,37 zł i <span class="anon-block">B. M.</span> w kwocie 7600 zł w ten sposób, że przygotowywała i podpisywała umowy kredytu, w które wpisywała nieprawdziwe okoliczności co do osoby faktycznego kredytobiorcy, jego zatrudnienia i przeznaczenia kredytu, o istotnym znaczeniu dla jego uzyskania i przyjmując, że czyny oskarżonej stanowią ciąg przestępstw, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">33 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> w pierwotnym brzmieniu Sąd wymierzył oskarżonej karę 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności i 80 stawek dziennych grzywny po 20 zł stawka, przy czym wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonej tytułem próby na okres 4-ch lat. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41 § 1 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonej zakaz wykonywania zawodu polegającego na pośredniczeniu w udzielaniu kredytów i pożyczek na okres 5 lat.</p> <p>Wymienionym na wstępie wyrokiem Sąd Okręgowy w Łodzi uznał <span class="anon-block">K. Z.</span> - w miejsce zarzucanych mu czynów, opisanych w pkt 2-6 aktu oskarżenia za winnego czynu ciągłego popełnionego w stanie ograniczonej w znacznym stopniu zdolności rozpoznania jego znaczenia, w okresie od 29 lipca 2009 r. do 27 sierpnia 2009 r. w <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">Ł.</span>, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, polegającej na uprzednim wprowadzeniu kontrahentów w błąd co do zatrudnienia i zarobków przez przedłożenie poświadczających nieprawdę zaświadczeń i doprowadzeniu <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o, <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, Banku <span class="anon-block">(...)</span>i <span class="anon-block">(...)</span>Banku SA do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 27211,49 zł i przyjmując, że czyn ten wyczerpuje dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">11 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">31 § 2 k.k.</a>, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 3 lat, oddając oskarżonego pod dozór kuratora.</p> <p>Zaskarżony wyrok zawiera nadto rozstrzygnięcia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> o zasądzeniu od oskarżonych na rzecz pokrzywdzonych podmiotów finansowych odszkodowań i zaliczeniu okresów zatrzymania i tymczasowego aresztowania.</p> <p>Wyrok ten został zaskarżony przez obrońców oskarżonych <span class="anon-block">R. C.</span>, <span class="anon-block">Z. M.</span>, <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">K. Z.</span>.</p> <p>Obrońca <span class="anon-block">R. C.</span> zaskarżyła wyrok sądu I instancji w zakresie wszystkich rozstrzygnięć o skazaniu oskarżonego. Podniosła w pierwszej kolejności zarzuty obrazy prawa materialnego, a mianowicie:</p> <p>1)  obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 k.k.</a>, polegającej na błędnym ustaleniu stanu faktycznego przyjętego za podstawę orzeczenia, polegającego na oparciu owych ustaleń na założeniu, że oskarżony kierował zorganizowaną grypą przestępczą, wspólnie z innymi osobami (chodzi o skład tej grupy), w tym <span class="anon-block">Z. F.</span>, prowadzącym <span class="anon-block"> firmę (...)</span> i <span class="anon-block">E. A.</span>, prowadzącą <span class="anon-block"> firmę (...)</span>, miał na celu popełnianie przestępstw na szkodę banków i innych podmiotów oferujących pożyczki oraz na szkodę operatorów telefonii komórkowej,</p> <p>2)  obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286)">art. 286 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297)">art. 297 k.k.</a>, polegającej na ustaleniu stanu faktycznego przyjętego za podstawę orzeczenia, że oskarżony biorąc udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, podstępnie wprowadził w błąd firmy finansowe (tu obrońca wymienia firmy, uznane przez sąd I instancji jako pokrzywdzone działaniem oskarżonego) co do zatrudnienia i osiąganych dochodów, osoby rzeczywistego kredytobiorcy, zamiaru wywiązania się z zawartej umowy i uczestniczył oraz kierował uzyskaniem przez członków grupy kredytów doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 567955,54 zł,</p> <p>3)  obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297)">art. 297 k.k.</a> przez ustalenie stanu faktycznego na założeniu, że oskarżony w grupie przestępczej i czynem ciągłym poświadczał nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie przy popełnianiu przestępstw na szkodę banków i innych instytucji oferujących pożyczki i na szkodę operatorów telefonii komórkowej w łącznej wysokości 567955,54 zł,</p> <p>4)  obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1;art. 229 § 3)">art. 229 § 1 i 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 k.k.</a> polegającej na ustaleniu, że oskarżony w ramach grupy przestępczej i w warunkach czynu ciągłego wręczył lekarzowi <span class="anon-block">E. P.</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Z. M.</span> korzyść majątkową za orzeczenie o czasowej niezdolności do pracy.</p> <p>Obrońca podniosła również zarzuty procesowe:</p> <p>1)  Obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7;art. 410;art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 7, 410 oraz 424 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> przez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego i oparcie się na zeznaniach świadków uznanych przez sąd za częściowo nieprawdziwe, co – jak należy rozumieć obrońcę – poddaje w wątpliwość wiarygodność tych dowodów, a ponadto odrzuceniu wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">R. C.</span>, gdy tymczasem częściowo przyznał się on do zarzucanych mu czynów, co pozwala uznać, że jego wyjaśnienia są prawdziwe,</p> <p>2)  obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 401;art. 402)">art. 401 i 402 kpk</a> z uwagi na długotrwałą przerwę między rozprawami od 22.06. 2015 roku do dnia 8 marca 2016 roku, gdyż sędzia nie zachował w pamięci przebiegu przerwanej rozprawy, a w szczególności wskutek nagromadzenia skomplikowanych okoliczności, powstaje wątpliwość, czy Sąd w dostatecznym stopniu opanował cały dotychczasowy materiał zważywszy, iż postępowanie przez niniejszym Sądem toczyło się od 25 kwietnia 2012 roku.</p> <p>3)  obrazy przepisów prawa procesowego, a w szczególności art. 2. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 7)">art. 5 i art. 7 KPK</a> poprzez przyjęcie możliwej wersji wydarzeń w warunkach, w których respektowanie zasady domniemania niewinności oraz rozstrzygania wątpliwości w sprawie na korzyść oskarżonego przy zastosowaniu prawidłowych reguł wyrokowania opartych na zasadach prawidłowego rozumowania i wskazaniach wiedzy musi prowadzić do wniosku, że fakty przeciwne przyjętym ustaleniom nie są ani niemożliwe, ani nawet wysoce nieprawdopodobne.</p> <p>4)  rażącej niewspółmierności kary, polegającej na wymierzeniu oskarżonemu kary 7 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Obrońca wnosiła w konkluzji o uniewinnienie oskarżonego od wszystkich czynów, do których oskarżony się nie przyznał tj. w pkt 1-19, 21-26, 28-34, 36-41, 43-68,70-71, 73-80, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.</p> <p>Obrońca osk. <span class="anon-block">Z. M.</span> zarzuciła:</p> <p>1.  w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 kpk</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na dowolnym ustaleniu jakoby <span class="anon-block">Z. M.</span> działał z zamiarem doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez podmioty określone w punktach 16 i 17 wyroku, mimo że zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do poczynienia takiego ustalenia;</p> <p>2.  w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 kpk</a> - obrazę przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art.297 par. 1 Kodeksu karnego</a>, i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 Kodeksu karnego</a> - w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 par. 2 Kodeksu karnego</a> - poprzez zastosowanie w punktach 16 i 17 wyroku kumulatywnej kwalifikacji zachowań oskarżonego jako wyczerpujących jednocześnie znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 par. 1 Kodeksu karnego</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 Kodeksu karnego</a>, mimo że zbieg ww. przepisów ma charakter pozorny (pomijalny), gdyż znamiona czynu stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 par. 1 Kodeksu karnego</a> obejmują również znamię „użycia dokumentu poświadczającego nieprawdę”, tj. czynu stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a>, co przesądza o konieczności redukcji wielości karnoprawnej oceny zachowania, na zasadzie konsumpcji;</p> <p>3.  w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 kpk</a> :</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>rażącą niewspółmierność zastosowanej kary pozbawienia wolności, nieproporcjonalną do stopnia winy i społecznej szkodliwości przypisanych <span class="anon-block">Z. M.</span> czynów</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>rażącą niewspółmierność obowiązku naprawienia szkody, nieproporcjonalną do możliwości majątkowych i zarobkowych <span class="anon-block">Z. M.</span> </p> </dd> </dl> <p>Obrońca wnosiła w związku z podniesionymi zarzutami o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:</p> <p>1.  wyeliminowanie z opisów zachowań przypisanych <span class="anon-block">Z. M.</span>, ujętych w punktach: 16 oraz 17 -(4), 17 -(5), 17 -(6), 17 -(7), 17 -(8), 17 -(9), 17 -(11), 17-(12), 17-(14), 17 - (15) i 17 -(16) zaskarżonego wyroku, tych sformułowań, które wskazują, jakoby działał z zamiarem doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i, w konsekwencji, zmianę kwalifikacji prawnej tych zachowań poprzez zakwalifikowanie ich z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 par. 1 Kodeksu karnego</a>,</p> <p>2.  wyeliminowanie z opisu zachowania przypisanego <span class="anon-block">Z. M.</span> w punkcie 7-(13) zaskarżonego wyroku sformułowania wskazującego, jakoby działał z zamiarem doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i, w konsekwencji, zmianę kwalifikacji prawnej tego zachowania poprzez zakwalifikowanie go z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 Kodeksu karnego</a> </p> <p>3.  uznanie <span class="anon-block">Z. M.</span> za niewinnego popełnienia czynu przypisanego mu w punkcie 17 –(10) zaskarżonego wyroku;</p> <p>4.  orzeczenie sprawiedliwej kary, adekwatnej do prawidłowo przypisanych <span class="anon-block">Z. M.</span> oraz prawidłowo zakwalifikowanych czynów i warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary.</p> <p>Obrońca oskarżonej <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">B.</span>zarzuciła:</p> <p>1)  naruszenie przepisów postępowania poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego oraz rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonej, a także oparcie ustaleń co do sprawstwa na pomówieniach współoskarżonych, w szczególności polegające na bezzasadnej odmowie wiary wyjaśnieniom osk. <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">B.</span>, że nie nakłaniała innych osób do podawania nieprawdziwych danych w wypełnianych przez nich wnioskach kredytowych, przy jednoczesnym przyznaniu waloru wiarygodności wyjaśnieniom osk. <span class="anon-block">E. J.</span>, osk. <span class="anon-block">Z. N.</span> i wyjaśnieniom osk. <span class="anon-block">D. P.</span> w zakresie tego, że na ich majątek składa się mieszkanie własnościowe, wysokości zarobków oraz faktycznego kredytobiorcy. Obrońca wskazała przy tym okoliczności wskazujące na niewiarygodność wyjaśnień współoskarżonych.</p> <p>2)  błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na uznaniu, że oskarżona dopuściła się przypisanych jej czynów, w sytuacji gdy wniosek taki nie wynika z prawidłowej analizy materiału dowodowego w tej sprawie,</p> <p>3)  z tzw. ostrożności procesowej obrońca podniosła nadto zarzut rażącej niewspółmierności wymierzonej oskarżonej kary i w konkluzji wnosiła:</p> <p>o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonej ewentualnie o uchylenie tego orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Obrońca osk. <span class="anon-block">A. K.</span> podniosła zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegającego na uznaniu, iż oskarżona <span class="anon-block">A. K.</span>, przygotowując i podpisując 4 umowy kredytu w <span class="anon-block"> (...) Banku SA</span> i <span class="anon-block"> (...) Oddział</span> w Polsce, miała świadomość, że wpisuje nieprawdziwe okoliczności co do osoby faktycznego kredytobiorcy, faktu jego zatrudnienia i osiąganego wynagrodzenia oraz ostatecznym przeznaczeniem kredytu i tym samym dążyła do doprowadzenia w.w. banku do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci udzielenia kredytów na nazwiska <span class="anon-block">M. R.</span>, <span class="anon-block">E. J.</span>, <span class="anon-block">Z. D.</span> i <span class="anon-block">B. M.</span>, w sytuacji, gdy całokształt materiału dowodowego nie pozwala na jednoznaczne przyjęcie, iż oskarżona taką świadomość miała.</p> <p>Obrońca wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonej od przypisanego jej czynu.</p> <p>Obrońca osk. <span class="anon-block">K. Z.</span> zarzuciła rażącą niewspółmierność kary poprzez wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">K. Z.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat bez jej nadzwyczajnego złagodzenia, w sytuacji gdy popełnienie czynów w warunkach poczytalności ograniczonej w znacznym stopniu - w połączeniu z innymi okolicznościami łagodzącymi w postaci młodego wieku oskarżonego, uprzedniej niekaralności, krótkiego okresu, w którym oskarżony dopuszczał się czynów przestępnych, nieodniesienia żadnych korzyści z popełnionych przestępstw i stanowienia w przedmiotowym procederze jedynie narzędzia wykorzystanego przez innych współoskarżonych, złożenia wyjaśnień i przyznaniu się do winy, które to okoliczności łagodzące znacząco przeważają nad okolicznościami obciążającymi - prowadzi do wniosku, że wymierzona za nie kara przekracza dolegliwością stopień zawinienia.</p> <p>W oparciu o tak sprecyzowane zarzuty na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">437 § 1 k.p.k.</a> obrońca wnosiła o zmianę wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi IV Wydział Kamy w zaskarżonej części poprzez wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">K. Z.</span> kary z zastosowaniem jej nadzwyczajnego złagodzenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy osk. <span class="anon-block">R. C.</span> jest niezasadna, a niezależnie od tego dotknięta wadami konstrukcyjnymi. Zarzuty odwoławcze wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438 pkt. 1)">pkt 1</a> oparte zostały na treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> i nazwane obrazą prawa materialnego, a mianowicie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258)">art. 258 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286)">286 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297)">art. 297 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 1;art. 229 § 3)">art. 229 § 1 i 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271;art. 271 § 1;art. 271 § 3)">art. 271 § 1 i 3 k.k.</a> Tymczasem nie ma obrazy prawa materialnego tam, gdzie podważane są przede wszystkim ustalenia faktyczne, poczynione przez sąd I instancji, co stwierdzić należy przy tej okazji po raz kolejny. Zresztą nawet treść sformułowanych przez obrońcę w tej części zarzutów odwoławczych wskazuje, ze obrońca kwestionuje ustalenia faktyczne, na których oparte zostały wnioski o winie oskarżonego, nie zaś ich ocenę prawną. Inną rzeczą jest niejasność sformułowania tych zarzutów, która sprawia, że sąd odwoławczy zmuszony był do poszukiwania ich sensu i znaczenia, a w związku z tym nadania im we wstępnej części niniejszego uzasadnienia czytelnej i zrozumiałej postaci. Wątpliwości budzi także oznaczone przez obrońcę zakres zaskarżenia. Bo przecież we wniosku końcowym obrońca domaga się uniewinnienia oskarżonego "w zakresie, w którym nie przyznaje się do zarzucanych mu czynów", a następnie wymienia oznaczenia punktowe wszystkich czynów, za które oskarżony został skazany. Czyli kwestionuje całość rozstrzygnięcia o skazaniu. A przecież oskarżony <span class="anon-block">R. C.</span> w czasie składania wyjaśnień przed sądem w dniu 10 maja 2012 r. częściowo przyznał się o stawianych mu zarzutów i odwołał się do swoich wyjaśnień ze śledztwa, w których potwierdził fakt popełnienia 22 przestępstw. Zresztą sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przedstawił pełne stanowisko oskarżonego w tym postępowaniu. Oskarżony potwierdzał, że inicjatywa wyłudzania kredytów w <span class="anon-block"> (...)</span> wyszła od niego i od <span class="anon-block">Z. F.</span>, natomiast w <span class="anon-block"> (...)</span> od <span class="anon-block">E. A.</span>, ale także od niego. Mówił o okolicznościach zaciągnięcia kredytu na zakup samochodu <span class="anon-block">B.</span> i o odmowie udzielenia kredytu przez<span class="anon-block">(...)</span>Bank (w dniu 9 lipca 2007 r. w kwocie 22 743,08 zł) <span class="anon-block">Z. M.</span>. Negował swój udział w grupie przestępczej i wyłudzaniu kredytów zaciąganych przez <span class="anon-block">Z. M.</span> w <span class="anon-block">(...)</span>Banku <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>Banku (zarzuty z pkt 6, 7, 10, 18, 19) oraz w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> jak też nie przyznał się do zarzutu z pkt 16 i udziału w wyłudzeniach na szkodę operatorów telefonii. Twierdził nadto, że <span class="anon-block">E. A.</span> zaciągała kredyty na własne potrzeby w <span class="anon-block"> (...) Banku</span>, <span class="anon-block">(...)</span>Banku i <span class="anon-block">(...)</span>Banku, podobnie jak <span class="anon-block">Z. F.</span> w <span class="anon-block">(...)</span>i kwestionował swoją rolę w wyłudzaniu kredytu przez <span class="anon-block">M. R.</span> w <span class="anon-block"> (...) Banku (...)</span> oraz przez <span class="anon-block">Z. D.</span> w <span class="anon-block">(...)</span>Banku. Przeczył również swojemu udziałowi w zawieraniu umów tzw. "chwilówek". W związku z wyjaśnieniami oskarżonego złożonymi w śledztwie, ale także wyjaśnieniami <span class="anon-block">E. A.</span>, prokurator podjął decyzję o częściowym umorzeniu wobec <span class="anon-block">R. C.</span> postępowania w zakresie wyłudzeń telefonów w dniach 3,4 i 5 czerwca 2009 r. oraz pożyczek z <span class="anon-block">(...)</span>, jak również w zakresie przestępstw, za które oskarżony odpowiadał w sprawie II K 373/07 Sądu Rejonowego w Pabianicach. W tej sytuacji powstaje pytanie, czy wniosek o uniewinnienie, zawarty w apelacji, dotyczy także tych czynów, których popełnienie oskarżony potwierdzał. Obrońca ma, rzecz jasna, samodzielną rolę w procesie, niezależną od stanowiska oskarżonego, ale skoro wnioskuje o uniewinnienie oskarżonego także od czynów, do których oskarżony się przyznaje, to powinien wykazać na czym polega słabość dowodów, na których sąd I instancji oparł swoje ustalenia faktyczne dotyczące kierowniczej roli oskarżonego w procederze wyłudzania kredytów. Tego w apelacji obrońcy nie ma, jakkolwiek treść zarzutów odwoławczych i uzasadnienia apelacji wskazuje, że obrońca odnotowała treść wyjaśnień oskarżonego z początkowej fazy postępowania przygotowawczego, złożonych przed prokuratorem w dniu 18 marca 2010 r. (k. 21-24 akt II (1A). Nawiasem mówiąc, potwierdzanych przed sądem. Oskarżony nie tylko przyznawał w nich, że był pomysłodawcą wyłudzania kredytów, ale także to, że uzyskane za pośrednictwem innych osób - które sam nazywał "słupami" - pieniądze w 90% trafiały do niego i <span class="anon-block">E. A.</span>. Na tle tych wyjaśnień pojawia się kwestia odpowiedzialności oskarżonego za przestępstwo stworzenia i kierowania zorganizowaną grupą przestępczą. Choć oskarżony temu zarzutowi przeczy, to jednak nawet w jego wyjaśnieniach znajdują się wskazane wcześniej elementy świadczące o zawiązaniu takiej grupy, mającej na celu popełnianie przestępstw. Bo niewątpliwie więź organizacyjna między oskarżonym a pozostałymi osobami ją tworzącymi została zawiązana. Nie podlegała też kwestii przywódcza rola oskarżonego, który kierował działaniami pozostałych członków, dokonywał wyboru wspomnianych "słupów", wyboru podmiotów finansowych, u których była szansa na uzyskanie pożyczek, kredytów lub telefonów komórkowych, nierzadko woził tam kredytobiorców, obiecywał zatrudnienie w zamian za zaciągnięcie zobowiązań, a wreszcie przejmował całość dokumentacji i uzyskane z wyłudzeń pieniądze. Istotą kierownictwa w grupie jest przewodzenie. Pomijając osoby objęte w tej sprawie aktem oskarżenia, a zatrudnione w placówkach pośrednictwa kredytowego (<span class="anon-block">A. K.</span>, <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">M. A.</span>), to wszyscy inni oskarżeni mówili jednoznacznie o wiodącej roli oskarżonego <span class="anon-block">R. C.</span> w wyłudzaniu kredytów, a także jego faktycznym zarządzaniu w <span class="anon-block"> firmach (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span>. W wyjaśnieniach niektórych oskarżonych znajdują się nadto pewne dodatkowe okoliczności określające bardziej wyraziście rolę oskarżonego. Na przykład <span class="anon-block">M. D.</span> (k. 19 tom II/16) wspomina, że choć do <span class="anon-block">E. A.</span> należała <span class="anon-block"> firma (...)</span>, to jednak bała się oskarżonego. Z kolei <span class="anon-block">Z. F.</span> - nominalny właściciel <span class="anon-block"> (...)</span> - założył tę firmę na polecenie <span class="anon-block">R. C.</span> i wkrótce później został nakłoniony do wzięcia dla niego pierwszego kredytu. Oskarżony miał zresztą dostęp do rachunku bankowego, otwartego na potrzeby funkcjonowania tej firmy. O ile w wypadku osk. <span class="anon-block">R. C.</span> początek udziału w grupie przestępczej został przez sąd I instancji prawidłowo oznaczony na maj 2007 r., to pozostali jej członkowie przystępowali do niej sukcesywnie, np. <span class="anon-block">E. A.</span> w kwietniu 2008 r. Żadna z tych osób, a tym bardziej żaden z późniejszych faktycznych kredytobiorców, nakłonionych do wyłudzeń, nie zakwestionował podstawowej zasady tam obowiązującej, to znaczy, że pieniądze są dla <span class="anon-block">R. C.</span>, który sam oceniał, czy "wynagrodzić" taką osobę 10-procentowym udziałem w wyłudzonej kwocie. Jak trafnie pisze sąd I instancji, osoby nazywane "słupami", po wykorzystaniu ich możliwości kredytowych, były przez grupę porzucane. Stawały się zbędne, nieprzydatne do realizacji celów, dla jakich grupa powstała. Najpełniej jej funkcjonowanie opisywała w swoich wyjaśnieniach <span class="anon-block">E. A.</span> i w świetle jej twierdzeń nie budzi żadnej wątpliwości prawidłowość ustaleń sądu I instancji dotyczących kierownictwa osk. <span class="anon-block">R. C.</span> w powstałej na potrzeby wyłudzeń bankowych strukturze. Przyjęty sposób działania według określonego schematu i popełnienie z wykorzystaniem szeregu osób, które znalazły się w trudnej sytuacji życiowej, kilkudziesięciu wyłudzeń może świadczyć samo w sobie o istnieniu tworu organizacyjnego, którym oskarżony <span class="anon-block">R. C.</span> - w myśl twierdzeń współoskarżonych - kierował. Warto też zwrócić uwagę raz jeszcze na twierdzenia <span class="anon-block">E. A.</span> - oskarżony miał planować likwidację <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, gdyż w zbyt wielu wypadkach wyłudzone zostały kredyty na fikcyjne zaświadczenia o zatrudnieniu właśnie w niej. Planował utworzenie nowej firmy i kontynuowanie przestępczej działalności, tak jak <span class="anon-block"> (...)</span> została utworzona właśnie dla realizacji takiego celu (k. 57 II/A).</p> <p>Nie ma potrzeby szczegółowego omawiania poszczególnych dowodów na wykazanie roli oskarżonego <span class="anon-block">R. C.</span> w wyłudzeniu każdego z kredytów. Zrobił to z należytą starannością sąd I instancji i prawidłowo wykazał winę oskarżonego. W apelacji obrońcy poza kilkoma ogólnikami, także nie sposób znaleźć krytycznych uwag dotyczących oceny dowodów przeprowadzonych w zaskarżonym wyroku. Ale w związku z treścią wyjaśnień oskarżonego, częściowo negującego swoją winę, warto zwrócić uwagę na twierdzenia <span class="anon-block">Z. F.</span>. Twierdził, że wszystkie zaciągane kredyty, a więc także te z <span class="anon-block">(...)</span>Banku, <span class="anon-block">(...)</span>i <span class="anon-block">(...)</span>Banku były, po pierwsze dla <span class="anon-block">R. C.</span>, po wtóre zaś od początku chodziło o ich wyłudzenie. Nawet jeżeli osk. <span class="anon-block">R. C.</span> twierdził, że nie zawsze pieniądze z kredytu trafiały do jego rąk - bo przecież <span class="anon-block">E. A.</span> miała zarzuty wyłudzeń kredytów bez współdziałania z oskarżonym oraz wyłudzeń telefonów- to nic nie zmienia wymowy faktów, że w tych wypadkach, których dotyczyły zarzuty, a następnie czyny oskarżonemu przypisane, istniały dowody, na których sąd I instancji mógł oprzeć niekorzystne dla niego ustalenia.</p> <p>I tak: w wypadku czynu z pkt 14 <span class="anon-block">A. D.</span> podał, że telefon uzyskany z <span class="anon-block">(...)</span> od razu wziął dla siebie osk. <span class="anon-block">R. C.</span>, z kolei <span class="anon-block">K. Z.</span> (czyn 66 i 67) stwierdził, że pieniądze na telefony z tej samej firmy telefonicznej i <span class="anon-block">(...)</span> dostał od oskarżonego i od razu aparaty oddał właśnie jemu. Podobnie jest z pożyczkami z firmy <span class="anon-block">(...)</span>. Wprawdzie <span class="anon-block">M. R.</span> zmarł w dniu 20 kwietnia 2010 r. i nie złożył w tej sprawie wyjaśnień, ale jego rola w dokonywanych przestępstwach w aspekcie odpowiedzialności karnej oskarżonego opisana została przez <span class="anon-block">E. A.</span> (k. 75/II B). W ogóle na tym tle trzeba stwierdzić, że wyjaśnienia osk. <span class="anon-block">R. C.</span> w tym wypadku wpisują się w metodę obrony, o której członkowie grupy mówili jeszcze przed wszczęciem postępowania przygotowawczego w tej sprawie, a mianowicie w przerzucaniu odpowiedzialności na osoby, które zmarły (k. 103/II B) Ale <span class="anon-block">K. G.</span> i <span class="anon-block">Z. F.</span> zmarli dopiero w toku postępowania sądowego, już po złożeniu wyjaśnień, w których potwierdzili swoje depozycje ze śledztwa dotyczące roli osk. <span class="anon-block">R. C.</span> w przestępstwach na szkodę <span class="anon-block"> (...) .H.U (...)</span> (chwilówka), ale także <span class="anon-block"> (...) Banku (...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>i <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Z. D.</span> z kolei na rozprawie (k. 974 odw.) stwierdził wprost, że wszystkie pożyczki brał dla <span class="anon-block">R. C.</span>, a więc także z <span class="anon-block">D.</span> Banku. Ogólnie rzecz ujmując - w wypadku każdego z czynów, do których oskarżony się nie przyznaje, zgromadzony w tym zakresie materiał dowodowy wskazuje na jego sprawstwo. Trudno zresztą uznać, że osobom podpisującym umowy kredytowe w ogóle przyznano by takie kredyty bez fikcyjnych zaświadczeń o zatrudnieniu i zarobkach z firm zarządzanych przez oskarżonego, które sama <span class="anon-block">E. A.</span> nazywała firmami "krzak". Nie ma więc tu mowy o jakichkolwiek błędach w ustaleniach faktycznych, rzekomo popełnianych przez sąd I instancji, o jakich pisze obrońca w apelacji, jak też o naruszeniu przy tej okazji reguł prawa procesowego.</p> <p>Zarzut z pkt 16 aktu oskarżenia polegający na nakłonieniu lekarza <span class="anon-block">E. P.</span> do poświadczenia nieprawdy co do stanu zdrowia <span class="anon-block">Z. M.</span>, przypisany osk. <span class="anon-block">R. C.</span> w pkt 5 zaskarżonego wyroku, oparty został przede wszystkim na wyjaśnieniach <span class="anon-block">Z. M.</span>, ale także na dowodzie z twierdzeń <span class="anon-block">Z. F.</span>. <span class="anon-block">Z. M.</span> podał (k. 53 II/3), że był namawiany do pójścia na zwolnienie lekarskie zarówno przez <span class="anon-block">R. C.</span> jak i <span class="anon-block">Z. F.</span>. Dostawał od nich pieniądze celem wręczenia ich <span class="anon-block">E. P.</span> i zawożony przez nich do przychodni. Ale świadczenia z ZUS zatrzymywali już dla siebie. <span class="anon-block">Z. M.</span> potwierdził w całości swoje wyjaśnienia na rozprawie, po ich odczytaniu. Oskarżony <span class="anon-block">R. C.</span> kwestionując swoją winę w odniesieniu do tego czynu nie wskazał żadnej okoliczności, dla której <span class="anon-block">Z. M.</span> (jego ojczym) miałby pomawiać go bezpodstawnie. Także więc i w tej części ustalenia sądu są prawidłowe.</p> <p>Odstęp czasowy między rozprawami z dn. 22 czerwca 2015 r. i 8 marca 2016 r. był istotnie długi i związany z czynnościami dowodowymi zleconymi przez sąd prokuratorowi. Nie wiadomo jednak na czym obrońca opiera swoje przekonanie, "że sędzia nie zachował w pamięci przebiegu przerwanej rozprawy" i skąd wzięła się wątpliwość obrońcy co do opanowania przez niego całości dotychczasowego materiału dowodowego. Wątpliwość taką rozwiewa poprawność wydanego wyroku i obszerne, obfitujące w szczegóły poszczególnych przestępstw, uzasadnienie zaskarżonego wyroku. Dodać trzeba, że na terminie rozprawy w dniu 8 marca 2016 r. ani na żadnym z terminów kolejnych, obrońca nie zgłaszała potrzeby prowadzenia rozprawy od początku i nie podnosiła okoliczności niezachowania przez sędziego w pamięci treści zgromadzonych dowodów, nie mówiąc już o nieopanowaniu materiału dowodowego. W tej sytuacji tego rodzaju zarzut procesowy nie może być uwzględniony.</p> <p>Co do apelacji obrońcy osk. <span class="anon-block">Z. M.</span>. Apelacja ta jest w zasadniczej części bezzasadna. Obrońca podnosi, że okoliczności strony podmiotowej popełnionych przez tego oskarżonego czynów nie dają podstawy do przyjęcia, że działał on z zamiarem doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Ponoć ani wyjaśnienia tego oskarżonego, ani też pozostałych współoskarżonych nie dają podstaw do przyjęcia, iżby działał on ze świadomością, że kredyty i pożyczki zaciągane są w celu ich wyłudzenia. Tak nie jest. Można nawet pozostawić bez omówienia wyjaśnienia samego osk. <span class="anon-block">Z. M.</span>, który jednak niezmiennie od początku postępowania przygotowawczego aż do rozprawy przyznawał się do zarzucanych mu czynów. Nie sposób przecież uznać, że nie znał postaci zarzutów z przywołanym w nich znamieniem doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, bo zarzuty przedstawiono mu w śledztwie, a poza tym otrzymał odpis aktu oskarżenia. Bardzo dobrze znał istotę przestępstwa oszustwa. Został bowiem uprzednio skazany za taki czyn w sprawie II K 373/07 Sądu Rejonowego w Pabianicach, popełnionego zresztą wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">R. C.</span>. Obrońca zdaje się przedstawiać osk. <span class="anon-block">Z. M.</span> w uzasadnieniu apelacji jako osobę, która zaciągając zobowiązania kredytowe na podstawie poświadczających nieprawdę dokumentów lub w oparciu o własne, nieprawdziwe oświadczenia, nie zdawała sobie sprawy z tego, co czyni. Nieprzekonujący jest argument apelacji, jakoby osk. <span class="anon-block">Z. M.</span> uległ zapewnieniom <span class="anon-block">R. C.</span>, że zaciągnięte kredyty zostaną spłacone. Można byłoby nawet przyjąć, że osk. <span class="anon-block">Z. M.</span> zaufał swojemu pasierbowi, gdyby chodziło o pojedynczy kredyt "na rozwój firmy". Tymczasem chodziło o kilkanaście wyłudzeń, dokonanych w okresie blisko dwóch miesięcy, na kwotę łączną ponad 123 tyś. zł. Częściowe spłaty tych kredytów, o czym także pisze obrońca w aspekcie braku po stronie oskarżonego zamiaru doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, nie świadczą o wadliwości ustaleń sądu I instancji. Trzeba w tym miejscu zwrócić uwagę na wyjaśnienia <span class="anon-block">E. A.</span> (k. 89 II/B). Spłata po 2-3 raty zaciągniętego kredytu miała służyć temu, "aby w przyszłości, jak w razie czego będzie wpadka, można było się tłumaczyć, że nie było zamiaru wyłudzenia kredytu w chwili zawierania umowy z bankiem. Taki kamuflaż". Oskarżony <span class="anon-block">Z. M.</span> był zarejestrowanym pracownikiem <span class="anon-block"> firmy (...)</span> przez 4 lata. Wiedział więc, że pieniądze z kredytów nie były inwestowane w poprawę jej funkcjonowania. Nie może budzić więc wątpliwości jego świadomość, że uczestniczy w oszustwach na szkodę banków. Wyłudzenia na szkodę operatorów telefonii komórkowej, których oskarżony dokonał bez współdziałania z innymi osobami (pkt 10 i 13), zostały dokonane w krótkim odstępie czasu, w szeregu innych podobnych przestępstw. Nie ma żadnych przesłanek by uznać, że akurat w tych dwóch wypadkach, ze wspomnianego szeregu, osk. <span class="anon-block">Z. M.</span> nie miał zamiaru doprowadzenia operatora telefonii do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Skoro zresztą obrońca w końcowej części swojej apelacji, poświęconej wymiarowi kary, wskazuje na skrajne ubóstwo oskarżonego, to powstaje pytanie, do czego miałyby mu służyć aż dwa telefony komórkowe. Zresztą wcale nie rozpoczął on korzystania z <span class="anon-block"> usług (...)</span>, co także jest argumentem istotnym przy ocenie zamiaru oskarżonego.</p> <p>Trafne są natomiast wywody apelacji obrońcy dotyczące wzajemnych relacji przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> raz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> W niektórych stanach faktycznych posłużenie się przez sprawcę działającego w celu uzyskania dla siebie lub kogoś innego, od banku lub jednostki organizacyjnej prowadzącej podobną działalność gospodarczą albo od organu lub instytucji dysponujących środkami publicznymi - kredytu, pożyczki pieniężnej, poręczenia, gwarancji etc. dokumentem poświadczającym nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne - zasadne jest pomijanie w kwalifikacji prawnej przypisanego czynu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> Według <span class="anon-block">O. G.</span> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> można bowiem "dopatrywać się charakteru specjalnego w stosunku do zbiegających się z nim przepisów". W przedstawionym wyżej stanie faktycznym kryteria karalności przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> są w całości zawarte w tych, które przewiduje także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> Słusznie zatem obrońca pisze o pomijanym zbiegu obu przepisów. Ale uwagi te mają w tej sprawie tylko teoretyczny charakter, a zatem nie mogą prowadzić do korekty zaskarżonego wyroku. Sąd I instancji przypisał bowiem osk. <span class="anon-block">Z. M.</span> popełnienie czynu ciągłego, w którego skład wchodziły także zachowania na szkodę operatora telefonii komórkowej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297 § 1 pkt. 10)">pkt 10)</a>, a więc podmiotu spoza grupy wymienionych przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> Oskarżony w jednym z takich wyłudzeń posłużył się stwierdzającym nieprawdę zaświadczeniem o zarobkach, a więc wyczerpał znamiona czynu przewidzianego przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 k.k.</a> Przepis ten zasadnie został w tej sytuacji powołany w skład zbiorczego opisu prawnego, dotyczącego popełnionego przez oskarżonego czynu ciągłego. Te same uwagi odnoszą się także do kwalifikacji prawnej czynu ciągłego, popełnionego przez osk. <span class="anon-block">R. C.</span>.</p> <p>Co do apelacji obrońcy <span class="anon-block">A. K.</span>.</p> <p>Apelacja ta w syntetycznej formie przedstawia najistotniejsze zagadnienia dotyczące odpowiedzialności karnej oskarżonej. Obrońca słusznie zauważa przy tym, że na etapie postępowania przygotowawczego oskarżona w istotnej przynajmniej części przyznawała się do stawianych jej zarzutów, za wyjątkiem udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i współudziału w wyłudzeniu kredytu gotówkowego w kwocie 4729, 77 zł z <span class="anon-block">(...)</span> Banku. W tej części postępowanie zostało umorzone na etapie śledztwa, podobnie jak w części dotyczącej dwóch innych zarzutów. Obrońca równie słusznie wskazuje, że orzeczenie skazujące osk. <span class="anon-block">A. K.</span> opiera się nie tyle na dowodzie z zeznań kredytobiorców - <span class="anon-block">M. R.</span>, <span class="anon-block">Z. D.</span>, <span class="anon-block">E. J.</span> i <span class="anon-block">B. M.</span> - co na wyjaśnieniach <span class="anon-block">E. A.</span>. Sytuacja taka wynika z jednej podstawowej okoliczności, a mianowicie wymienieni kredytobiorcy to osoby uznawane przez grupę przestępczą za tzw. "słupy", które miały spełnić swoją, przeznaczoną im i ograniczoną rolę, nie dokonywały zaś oskarżoną <span class="anon-block">A. K.</span> żadnych ustaleń. Nawiasem mówiąc, <span class="anon-block">M. R.</span> zmarł na wstępnym etapie śledztwa i nie złożył w ogóle wyjaśnień, natomiast <span class="anon-block">B. M.</span> zwróciła w czasie przesłuchań uwagę na bliską znajomość osk. <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">E. A.</span>. Osk. <span class="anon-block">A. K.</span> przemilczała ten fakt w czasie przesłuchań, zdając sobie zapewne sprawę z jego niekorzystnej dla niej wymowy. Tymczasem <span class="anon-block">E. A.</span> twierdziła jednoznacznie, że pracownica agencji pośrednictwa kredytowego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> była z nią "tak ....... zaznajomiona i wtajemniczona w to, co robi, że informowała nawet o planach zawarcia umowy pośrednictwa z innym bankiem, z którego będzie można nadal brać kredyty. Za pośrednictwem <span class="anon-block">A. K.</span> zawierane były z <span class="anon-block">(...)</span> Bankiem umowy kredytowe przez osoby, "które ledwo stały na nogach z przepicia", "a ich wygląd wzbudzał podejrzenia już na pierwszy rzut oka" (k. 91 II/B). To od osk. <span class="anon-block">A. K.</span> wyszła też propozycja, żeby były to kredyty celowe - na wymianę drzwi, okien etc., bo wtedy łatwiej można było uzyskać decyzję ze strony banku. Wiązało się to zresztą także z wyższą prowizją dla samej oskarżonej. Trudno w tych okolicznościach zgodzić się z obrońcą, że oskarżona nie miała świadomości wprowadzania banków (<span class="anon-block">(...)</span>Banku i <span class="anon-block">(...)</span>) w błąd co do okoliczności istotnych przy przyznawaniu kredytów i nierzetelności dostarczanych przez kredytobiorców dokumentów. Sama zresztą, w myśl twierdzeń <span class="anon-block">E. A.</span>, instruowała co mówić w wypadku telefonicznej weryfikacji przez pracowników banków wniosków kredytowych. Na te fakty sąd I instancji słusznie zwrócił uwagę formułując swoje wnioski o winie oskarżonej i kwalifikacji prawnej jej czynów. Są to wnioski trafne, stąd nie ma w ocenie Sądu Apelacyjnego podstaw do uwzględnienia postulatu apelacji obrońcy dotyczącego uniewinnienia oskarżonej.</p> <p>Co do apelacji obrońcy osk. <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>Apelacja ta jest niezasadna. Trafnie dostrzega jednak kwestię w tej sprawie podstawową - ocena odpowiedzialności karnej oskarżonej związana jest z oceną głównie trzech dowodów, tj. twierdzeń <span class="anon-block">E. J.</span>, <span class="anon-block">Z. N.</span> i <span class="anon-block">D. P.</span>. Wbrew temu jednak co podnosi obrońca, ocena sądu I instancji dotycząca tych dowodów jest prawidłowa, a depozycje wymienionych kobiet nie są wyłącznie bezpodstawnymi pomówieniami. Obciążyły oskarżoną nie tylko w postępowaniu przygotowawczym, w niezależnie prowadzonych przesłuchaniach, ale także przed sądem, na rozprawie. Znamienne są zwłaszcza wyjaśnienia <span class="anon-block">D. P.</span> z rozprawy z 23 kwietnia 2012 r. Wynika z nich, że to właśnie oskarżona <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">B.</span>namawiała ją do zmian we wniosku dotyczących jej sytuacji życiowej, by zwiększyć szanse na pozyskanie kredytu. Nieprawdziwe dane zamieszczała w sporządzanym wniosku kredytowym. W myśl tego, co podała sądowi I instancji <span class="anon-block">D. P.</span>, to właśnie przy oskarżonej <span class="anon-block">B.</span>zniszczone zostało jedno zaświadczenie. Z kolei z wyjaśnień <span class="anon-block">Z. N.</span> z tej samej rozprawy wynika, że <span class="anon-block">E. A.</span> dobrze znała się z oskarżoną <span class="anon-block">B.</span>. Podała także okoliczność podobną do wskazanej przez <span class="anon-block">D. P.</span>, to jest, że w obecności oskarżonej <span class="anon-block">B.</span>było wystawione nieprawdziwe zaświadczenie. Zresztą sama oskarżona <span class="anon-block">B.</span>mówiła, jakie dane powinny znaleźć się w tym zaświadczeniu, instruowała, żeby we wniosku kredytowym zawrzeć informację o posiadaniu mieszkania własnościowego i o tym, że <span class="anon-block">Z. N.</span> jest mężatką. To dane scoringowe, które są uwzględniane prze bank przy podejmowaniu decyzji kredytowej. Podobnie niekorzystne dla oskarżonej <span class="anon-block">B.</span>wyjaśnienia złożyła <span class="anon-block">E. J.</span>, która zresztą w śledztwie także wskazywała na prawdopodobną jej znajomość z <span class="anon-block">E. A.</span>. Mówiła również o niezgodnym z prawdą wpisaniu przez oskarżoną faktu posiadania przez <span class="anon-block">E. J.</span> mieszkania własnościowego. To okoliczności wystarczające do przypisania oskarżonej <span class="anon-block">B.</span>występku przewidzianego przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> Nic nie znaczą w świetle tych faktów podniesione przez obrońcę argumenty o braku należytej weryfikacji wniosków kredytowych przez bank, kilkakrotnym wcześniejszym ubieganiu się o kredyt przez <span class="anon-block">D. P.</span> i <span class="anon-block">E. J.</span>, "nieryzykownego" charakteru udzielonych za pośrednictwem oskarżonej kredytów przez bank, rzekomych próbach umniejszania własnej odpowiedzialności karnej etc. W żaden sposób nie mogą prowadzić bowiem do zmiany ustalonych w tej sprawie faktów, a tym samym prowadzić do zmiany zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonej.</p> <p>Wymierzone oskarżonym kary stanowią adekwatną reakcję prawno - karną do występków, których się dopuścili. Dotyczy to zwłaszcza kary orzeczonej wobec <span class="anon-block">R. C.</span>, który stworzył i kierował przestępczą strukturą i z popełnionych oszustw osiągał największe korzyści, sięgające kilkuset tysięcy złotych. Zlekceważył ostrzeżenia płynące z wyroku Sądu Rejonowego w Pabianicach w sprawie II K 373/07, którym kara pozbawienia wolności za oszustwo została mu warunkowo zawieszona. Wykorzystywał w przestępczym procederze innych ludzi, zaś ze wspomnianych wcześniej wyjaśnień <span class="anon-block">E. A.</span> o planach założenia kolejnej firmy wynika, że zamierzał kontynuować swoją działalność i popełniać dalsze przestępstwa. Nie ma więc podstaw do złagodzenia orzeczonych wobec niego kar - zarówno jednostkowych jak i łącznej. Jedyna korekta, jakiej wymagał zaskarżony wyrok w wypadku tego oskarżonego związana jest z koniecznością wyeliminowania z podstawy prawnej orzeczonej kary łącznej przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> Jeżeli bowiem sprawca popełnia dwa lub więcej ciągów przestępstw lub ciąg przestępstw oraz inne przestępstwo za podstawę wymiaru kary łącznej należy powoływać tylko <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art. 91 § 2 k.k.</a>, natomiast przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> nie może być powoływany, bowiem w grę wchodzi albo jeden albo drugi z nich (wyrok SA w Katowicach z 18 lipca 2002 r., II AKa 249/02, Prok. i Pr. 2003, nr 5, poz. 18).</p> <p>Zaskarżony wyrok wymagał zmiany w zakresie kary w odniesieniu do <span class="anon-block">Z. M.</span>. W pierwszej kolejności co do wymiaru kary łącznej, bo przypisane oskarżonemu wyłudzenie z <span class="anon-block"> (...) Banku</span> w dniu 7 lutego 2007 r. i przypisany oskarżonemu czyn ciągły łączy bardzo bliski związek podmiotowo- przedmiotowy Występowanie takiego związku przemawiało za zastosowaniem przy określaniu kary łącznej zasady pełnej absorpcji, nie zaś zasady mieszanej, jak uczynił to sąd I instancji. Stosując zatem tę najkorzystniejszą z reguł, sąd odwoławczy obniżył karę łączną do 2 lat pozbawienia wolności. Istnieją także podstawy do warunkowego zawieszenia tej kary. Pozwala na to stan prawny obowiązujący w czasie popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu czynów, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> Mimo kilkunastu lat, jakie minęły od popełnienia przez oskarżonego przestępstwa, nie wszedł on więcej w konflikt z prawem. Przestrzega porządku prawnego, utrzymując się ze skromnych świadczeń społecznych. Nie jest też człowiekiem młodym - ma obecnie 69 lat. Pomimo tego, że był ojczymem osk. <span class="anon-block">R. C.</span>, nie miał żadnych większych profitów z przestępstwa niż inni oskarżeni, nazywanymi przez <span class="anon-block">R. C.</span> słupami. Biorąc pod uwagę wiek i postawę oskarżonego Sąd Apelacyjny uznał, że istnieje wobec niego dodatnia prognoza i orzeczoną karę łączną warunkowo zawiesił oskarżonemu tytułem próby na okres 5 lat. Wzmożoną kontrolę nad zachowaniem oskarżonego w tym czasie zapewni orzeczony dozór kuratora sądowego.</p> <p>Nietrafna jest apelacja obrońcy osk. <span class="anon-block">K. Z.</span>, postulująca nadzwyczajne złagodzenie orzeczonej wobec tego oskarżonego kary. Fakt, że oskarżony miał w chwili popełnionego czynu ciągłego znacznie ograniczoną poczytalność, nie stanowi nakazu dla sądu do zastosowania przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 k.k.</a> To tylko możliwość, z której sąd I instancji nie skorzystał, bo przemawiały przeciwko temu względy określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 54;art. 54 § 1)">art. 54 § 1 k.k.</a> Orzeczona przez Sąd kara 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania - jako jedyna sankcja karna - jest i tak niezwykle łagodna. Nie ma powodów, by ją dodatkowo łagodzić.</p> <p>Wysokość wynagrodzenia dla obrońców z urzędu uwzględnia aktualne stawki za czynności adwokackie i nakład pracy obrońców.</p> <p>Na koszty sądowe należne od osk. <span class="anon-block">R. C.</span> składa się: opłata od kary pozbawienia wolności (600 zł), grzywny (1500 zł), koszty obrony urzędu (738 zł) oraz ryczałt za doręczenie wezwań (20 zł).</p> <p>Na koszty sądowe należne od osk. <span class="anon-block">A. K.</span> składa się: opłata od kary pozbawienia wolności (300 zł), grzywny (320 zł), koszty obrony z urzędu (738 zł) oraz ryczałt z doręczenie wezwań (20 zł).</p> <p>Na koszty sądowe należne od osk. <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">B.</span>składa się: opłata od kary pozbawienia wolności (300 zł), grzywny (320 zł), koszty obrony z urzędu (738 zł) i ryczałt za doręczenie wezwań.</p> <p>Sąd Apelacyjny zwolnił natomiast od tych kosztów oskarżonych <span class="anon-block">Z. M.</span> i <span class="anon-block">K. Z.</span>, gdyż nie mają majątku i utrzymują się z niewysokich świadczeń, co sprawia, że poniesienie należności sądowych stanowiłoby dla nich nadmierną uciążliwość.</p> </div>