I OSK 20/07

SENTENCJA Dnia 25 stycznia 2007 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy Miasto [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2006 roku, sygn. akt I SA/Wa 935/06 o odrzuceniu skargi Gminy Miasto [...] na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o nabyciu własności nieruchomości postanawia oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2006 roku, sygn. akt I SA/Wa 935/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Gminy Miasto [...] na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o nabyciu własności nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podał, że Gmina Miasto [...] w dniu 13 kwietnia 2006 roku wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...]. Skarga została nadana listem poleconym w dniu 20 kwietnia 2006 roku na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 kwietnia 2006 roku została wpisana do dziennika I KO/Wa 110/06. Następnie na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. Sąd pierwszej instancji przekazał skargę wraz z załącznikami – listem poleconym nadanym w dniu 25 kwietnia 2006 roku Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podniósł, iż zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p. p. s. a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p. p. s. a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie datą wniesienia skargi jest data 25 kwietnia 2006 roku, tj. dzień jej nadania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 23 marca 2006 roku. Termin do wniesienia skargi upływał w dniu 24 kwietnia 2006 roku. Skarga została zatem wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p. p. s. a. i podlegała odrzuceniu. Podstawę rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji stanowił art. 58 § 1 pkt 2 p. p. s. a. Od powyższego postanowienia Gmina Miasto [...] w dniu 7 września 2006 roku wniosła skargę kasacyjną. Postanowienie zaskarżyła w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 141 § 4 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 53 § 1 pkt 2 p. p. s. a. poprzez błędne przyjęcie, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i nakazanie Sądowi pierwszej instancji merytoryczne rozpoznanie skargi lub o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu strona podała, że Sąd pierwszej instancji dokonał błędnej interpretacji art. 53 § 1 p. p. s. a., a co za tym idzie dokonał błędnego zastosowania art. 58 § 1 pkt 2 p. p. s. a. Termin 30 dni, o którym mowa w art. 53 § 1 p. p. s. a. został zachowany. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dokonał przewidzianej prawem dekretacji i w dniu 24 kwietnia 2006 roku zarządził przekazanie skargi Gminy Miasto [...] z dnia 13 kwietnia 2006 roku według właściwości. Ta czynność powinna być uznana za datę przekazania akt. Nie można obciążać strony ujemnymi skutkami działań osób trzecich, które wyłącznie wykonują polecenie i nie są związane żądną datą faktycznego wykonania tego polecenia. Pracownik sekretariatu dochowując należytej staranności mógł wykonać zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I jeszcze w tym samym dniu. Niewykonanie tego zarządzenia w tym terminie nie może skutkować przyjęciem, ze strona uchybiła terminowi, o którym mowa w art. 53 § 1 p. p. s. a., a co za tym idzie błędne jest ustalenie Sądu pierwszej instancji, ze skarga została wniesiona w dniu 25 kwietnia 2006 roku. W odpowiedzi na skargę kasacyjną, uczestnik postępowania Prezydent Miasta [...], poparł środek odwoławczy w całości. Podniósł, że podniesione zarzuty są w pełni uzasadnione i winny zostać uwzględnione. Argumenty przytoczone przez skarżącą świadczą o zachowaniu terminu, a skarga winna zostać rozpoznana merytorycznie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie jest zasadna. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt administracyjnych wynika, że organ pouczył stronę o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego (strona 3 zaskarżonej decyzji). Skarga dotyczyła rozstrzygnięcia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, a zatem powinna zostać wniesiona za pośrednictwem tego właśnie organu. Natomiast Gmina Miasto [...] wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie. W takiej sytuacji termin jest zachowany jedynie w przypadku, gdy sąd prześle (nada w urzędzie pocztowym) skargę do właściwego organu przed upływem terminu do wniesienia skargi (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 roku, III CZP 33/87, publ. OSN 1988/6/73) W niniejszej sprawie, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w dniu 24 kwietnia 2006 roku zarządził o przekazaniu skargi właściwemu organowi. Wykonanie tego zarządzenia nastąpiło w dniu 25 kwietnia 2006 roku, tj. po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi (k. 35). Wobec tego zasadnie Sąd pierwszej instancji przyjął, iż skargę wniesiono z uchybieniem trzydziestodniowego terminu i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p. p. s. a. skargę odrzucił. Na marginesie warto podkreślić, że strona postępowania sądowego zobowiązana jest do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. W szczególności wymaganie to dotyczy zachowywania przepisanych prawem terminów. Jeżeli zaś strona skarżąca reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika (jak w niniejszej sprawie), wówczas respektowanie powyższego obowiązku winno być egzekwowane w sposób rygorystyczny. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.