II SA/Kr 883/06

SENTENCJA Sygn. akt II SA/ Kr 883/ 06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : WSA Barbara Pasternak Asesor WSA Inga Gołowska ( spr. ) Protokolant: : Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2007 r. sprawy ze skargi A.B. na decyzję Wojewody w przedmiocie odmowy zmiany decyzji I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej A.B. kwotę 200 ( dwieście ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE l ISA/Kr 883/06 Uzasadnienie Decyzją z dnia .................. wydaną na podstawie art. 104, 155 ustawy z 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U z 2000r. Nr 98, póz. 1071 z późn.zm.) i w zw. za art. 4 pkt 9b1 ustawy z 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U Nr z 2004r. Nr 261 póz. 2603 z późn.zm) oraz Upoważnienia nr ............ Prezydenta Miasta ..................... Zastępca Dyrektora Wydziału Skarbu Miasta orzekł o odmowie zmiany pkt. 1 ostatecznej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego ......................... orzekającej o zwrocie działki nr ........... o pow. 0,0703 ha Obr. ........ jedn.ewid............. na rzecz M.K. i A.B. po połowie. W uzasadnieniu decyzji organ l instancji, podniósł, iż wobec braku podstaw prawnych do uchylenia lub zmiany przedmiotowej decyzji w trybie wznowienia postępowania ( art. 145§ 1 pkt 5 kpa) lub stwierdzenia nieważności(art. 156§ 1 kpa) wszczęte zostało z urzędu postępowanie w trybie art. 155 kpa zmierzające do zmiany pkt. 1 decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w .................. z dnia ..........1991 r. Ustalił także , że przepisy ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami zakresie dotyczącym zwrotu wywłaszczonych nieruchomości nie negują możliwości zmiany pkt. 1 decyzji z dnia ......................1991r.jak również zmiana przedmiotowej decyzji w tym zakresie uzasadniona jest słusznym interesem strony. Do dokonania zmiany pkt. 1 decyzji niezbędna była zgoda wszystkich stron tj. A.B. i M.K. a wobec nie wyrażenia zgody przez M.K. zgody nie była możliwa zmiana pkt. 1 decyzji. Odwołanie od decyzji organu l instancji wniosła A.B. wnosząc o zwrot działki nr ........... Decyzją z dnia .......................Wojewoda ............... na podstawie art. 138§ 1 pkt. 1 ustawy z ustawy z 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U z 2000r. Nr 98, póz. 1071 z późn.zm.) oraz na podstawie art. 9a ustawy z 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U Nr z 2004r. Nr 261 póz. 2603 z późn.zm) utrzymał w mocy zaskarżona decyzję stwierdzając, iż decyzja organu l instancji jest prawidłowa gdyż organ ten nie mógł zmienić pkt. 1 ostatecznej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia ..............1991r. ...........w przypadku braku zgody jednej ze stron, które mocą tej decyzji nabyły prawo. Skargę na decyzję Wojewody ............... wniosła A.B. domagając się zwrotu działki nr ......... W odpowiedzi na skargę Wojewoda ............... wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia ...................2006r. Wojewódzki Sad Administracyjny w ........... zważył co następuje: Skarga jest zasadna i skutkuje stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji organu II instancji i organu l instancji bowiem zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania , które miało wpływ na wynik postępowania. Zgodnie z przepisem art. 1§1 i 2 ustawy z 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U z 2002r., Nr 153,poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga zasługuje na uwzględnienie , jednakże z powodów odmiennych aniżeli podniosła skarżący A.B.. Zezwala na to art. 134§ 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, póz. 1270 z póź.zm), zgodnie z którym Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną. Organ obu instancji błędnie przyjęły , iż decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia .......................1991r. nr .................... jest decyzja ostateczną w stosunku do której znajdzie zastosowanie art. 155 kpa. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego, wynika, że przedmiotowa decyzja nie była decyzją ostateczną gdyż odwołali się od niej: Dyrektor Wydziału Geodezji i Mienia Komunalnego Urzędu Miasta ............ w dniu ...........1991 r. oraz M.K. w dniu ................1991 r. Na skutek rozpoznania odwołań, Wojewoda ............. w dniu ...............1991 r. decyzją Nr ............ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w ............. przyjmując, iż rozstrzygnięcie organu l instancji było prawidłowe. W wyniku rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie-Ośrodek Zamiejscowy w .......... skargi M.K. na decyzję Wojewody z ..............1991r., wyrokiem z dnia ...........1991r. wydanym do sygn. akt: ........skargę oddalił. W świetle powyższego należy przyjąć, iż decyzją ostateczną w niniejszej sprawie była decyzja Wojewody z .................1991 r. a nie jak błędnie przyjęto decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia ............1991r. Zgodnie z art. 155 kpa, organem właściwym do weryfikacji decyzji ostatecznych , jest organ, który wydał decyzję lub organ wyższego stopnia a postępowanie prowadzone w trybie art. 155 kpa jest postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem nie jest ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz jedynie weryfikacja wydanej decyzji ostatecznej zatem organ właściwym do prowadzenia postępowania był Wojewoda ........................ W związku z tym aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny niewłaściwy, który nie miał legitymacji do wydania decyzji , koniecznym było stwierdzenie , że decyzje wydane przez organy obu instancji dotknięte są wadą nieważności w rozumieniu art. 145§1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.