I1 C 1491/23

<p>Sygn. akt I 1 C 1491/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 lipca 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny – Sekcja do spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym: Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk<br/>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2024 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Państwowych spółki akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">Gminie M.</span> <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>I.  zasądza od powoda <span class="anon-block"> (...) Państwowych spółki akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block">Gminy M.</span> <span class="anon-block">G.</span> kwotę 1.800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt I 1 C 1491/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>FAKTY</p> <p>Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2010 r. <span class="anon-block">K. J. (1)</span> został zobowiązany do opuszczenia i wydania właścicielowi <span class="anon-block"> – (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego numer (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Jednocześnie w wyroku przyznano eksmitowanemu prawo do lokalu socjalnego z zasobów gminnych.</p> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">O.</span> ści bezsporne</em> </p> <p>W 2019 r. <span class="anon-block">K. J. (1)</span> dobrowolnie opuścił w/w <span class="anon-block">lokal numer (...)</span>, a powód udostępnił mu do zamieszkania <span class="anon-block">lokal numer (...)</span> w tym samym budynku i od tego czasu <span class="anon-block">K. J.</span> mieszka w tym ostatnim lokalu (większym). <span class="anon-block">Lokal numer (...)</span> jest od lat pustostanem.</p> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">O.</span> ści bezsporne</em> </p> <p>DOWODY</p> <p>Istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności faktyczne są bezsporne.</p> <p>PRAWO</p> <p>Roszczenia z art. 18 ustawy o ochronie praw lokatorów […] stanowią składnik zespołu norm konstytuujących tzw. roszczenia uzupełniające ochronę prawa własności (obok <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 224;art. 225)">art. 224-225 k.c.</a>). Ich istotą jest to, że współwystępują z roszczeniem głównym (<em> <!-- -->rei vindicatio</em>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a>) w tym sensie, że mają zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy to główne roszczenie (windykacyjne) w danym okresie nie mogło być zaspokojone i z tego powodu właścicielowi powinna przysługiwać rekompensata za pozbawienie go możliwości swobodnego korzystania z rzeczy. Roszczenia te wygasają z chwilą zaspokojenia roszczenia głównego (windykacyjnego), tj. za okres po dacie odzyskania władania rzeczą przez właściciela nie można już skutecznie dochodzić roszczeń uzupełniających.</p> <p>Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem dłużnik (<span class="anon-block">K. J.</span>) zwrócił właścicielowi <span class="anon-block">lokal numer (...)</span> w 2019 r., a roszczenia dochodzone w niniejszej sprawie dotyczą okresu późniejszego (poczynając od 2020 r.). Wyrok eksmisyjny został więc zrealizowany bez konieczności wszczynania postępowania egzekucyjnego, a jednocześnie – co logiczne – z tą chwilą wygasł ciążący na gminie obowiązek dostarczenia dłużnikowi lokalu socjalnego.</p> <p>Motywy, przesłanki, i ogólnie okoliczności dobrowolnego zwrotu przez dłużnika rzeczy właścicielowi są obojętne dla wyniku niniejszego postępowania.</p> <p>Powód nie wniósł powództwa eksmisyjnego o wydanie mu przez <span class="anon-block">K. J.</span> <span class="anon-block">lokalu numer (...)</span> (tego, w którym aktualnie <span class="anon-block">K. J.</span> zamieszkuje z partnerką) i nie istnieje obowiązek prawny gminy przyznania w/w lokalu socjalnego dotyczącego nieistniejącego orzeczenia eksmisyjnego. Prawomocny wyrok eksmisyjny z 13 kwietnia 2010 r. stracił więc swoją aktualność w sposób nieodwracalny na skutek bezspornych zdarzeń następczych.</p> <p>Jeżeli wierzyciel (właściciel) otrzymuje zwrot swojej (zindywidualizowanej) rzeczy objętej prawomocnym orzeczeniem uwzględniającym roszczenie windykacyjne i wydaje dłużnikowi inną rzecz, to czyni tak na własne ryzyko. Wydanie tej kolejnej rzeczy kreuje odrębny stosunek prawny, nie objęty analizą sądu w niniejszej sprawie. Nie jest to stosunek, który można w jakikolwiek sposób przyporządkować roszczeniu windykacyjnemu, które zostało prawomocnie osądzone. Wyrok eksmisyjny z 2010 r. zapadł bowiem przy przesłance braku istnienia stosunku prawnego pomiędzy stronami. Innymi słowy – obowiązek przyznania lokalu socjalnego nie „podąża” za byłym lokatorem zmieniającym miejsce pobytu w drodze późniejszych umów z właścicielem, lecz jest ograniczony sytuacji sądowego wstrzymania wykonania eksmisji z konkretnego lokalu (niezależnie od jego numeracji), a nie z dowolnego innego lokalu znajdującego się w zasobach właściciela.</p> <p>Analiza kwestii spornej wysokości roszczenia jest zbyteczna wobec powyższych uwarunkowań.</p> <p>Mając powyższe na uwadze powództwo w całości oddalono na mocy art. 18 ust. 5 ustawy o ochronie praw lokatorów […] <em> <!-- -->a contrario</em> (punkt I.).</p> <p>KOSZTY</p> <p>Z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> wygrywającej gminie przysługuje zwrot kosztów (z odsetkami), na które składa się <span class="underline"> <!-- -->jedna</span> opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (1.800 zł, § 2 pkt 4 rozp. Ministra Sprawiedliwości z dn. 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm., por. również uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2024 r., sygn. akt III CZP 48/23) – punkt II.</p> </div>