VII SA/Wa 1173/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić S. z siedzibą w W. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy w kwocie 500 zł (pięćset złotych). UZASADNIENIE W dniu 4 czerwca 2014 r. stowarzyszenie zwykłe – S. z siedzibą w W. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...]. Pod skargą swoje podpisy złożył S. M. i P. W. Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2014 r. skarżący S. z siedzibą w W. został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez nadesłanie: 1. pełnomocnictwa podpisanego przez wszystkich członków stowarzyszenia S. z siedzibą w W. dla S. M. i P. W. do działania w imieniu stowarzyszenia przed sądem administracyjnym w sprawie VII SA/Wa 1173/14, ewentualnie 2. podpisanej przez wszystkich członków stowarzyszenia S. . z siedzibą w W. skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], oraz 3. listę członków stowarzyszenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 14 listopada 2014 r. przy piśmie z dnia 7 listopada 2014 r. Przy piśmie z dnia 18 listopada 2014 r. strona skarżąca nadesłała odpis protokołu z dnia 15 lutego 2012 r. z zebrania S. z siedzibą w W., w którym przewodniczący i zastępca przewodniczącego zostali upoważnieni do reprezentowania zgodnie z jego regulaminem. Dodatkowo pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. strona skarżąca nadesłała listę członków stowarzyszenia wraz z ich adresami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Podmiot, który złożył skargę jest stowarzyszeniem zwykłym. Jak wynika z treści art. 40 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.) stowarzyszenie zwykłe jest uproszczoną formą stowarzyszenia i nie posiada osobowości prawnej. Osoby w liczbie co najmniej trzech, pragnące założyć stowarzyszenie zwykłe, uchwalają regulamin działalności, określając w szczególności jego nazwę, cel, teren i środki działania, siedzibę oraz przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie. Oznacza to, że stowarzyszenie takie tworzą wszyscy członkowie, a sposób ich działania reguluje regulamin. Analiza kolejnych przepisów Rozdziału 6 ww. ustawy, zwłaszcza art. 43 pkt 1 nie pozostawia wątpliwości, że skoro do stowarzyszenia zwykłego nie stosuje się art. 10 i 11 ustawy to oznacza to, że stowarzyszenie takie nie posiada organów. Regulamin stowarzyszenia wskazuje jedynie, że stowarzyszenie posiada przedstawiciela, który go reprezentuje, ale przedstawiciel nie jest jego organem. Ze względu na nieprzysługiwanie stowarzyszeniom zwykłym osobowości prawnej, podmiotem praw i obowiązków w stosunkach administracyjnoprawnych związanych z działalnością stowarzyszeń zwykłych nie mogą być same te stowarzyszenia, lecz tylko ich członkowie. Pomimo tego, że stowarzyszeniu zwykłemu niewątpliwie przysługuje zdolność sądowa jako organizacji społecznej, to legitymację procesową, a zatem zdolność do czynności procesowych, w tym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego posiadają jedynie wszyscy członkowie tego stowarzyszenia albo niektórzy z nich, gdy pozostali członkowie stowarzyszenia upoważnią ich wyraźnie do tego w należytej formie. Wobec powyższego, Sąd wezwał stronę skarżącą do nadesłania pełnomocnictwa podpisanego przez wszystkich członków stowarzyszenia dla S. M. i P. W. do działania w imieniu stowarzyszenia przed sądem administracyjnym w sprawie VII SA/Wa 1173/14 (których to podpisy widnieją pod skargą), ewentualnie podpisanej przez wszystkich członków stowarzyszenia skargi. W ocenie Sądu stowarzyszenie nie wykonało wezwania. Z nadesłanych dokumentów wynika, że w dniu 15 lutego 2012 r. wszyscy członkowie S. z siedzibą w W. wybrali P. W. jako przewodniczącego stowarzyszenia i S. M. jako zastępcę przewodniczącego oraz ustalili, że są oni uprawnieni "do reprezentowania stowarzyszenia we wszystkich prowadzonych i podejmowanych sprawach zgodnie z Regulaminem S. z siedzibą w W.". Z nadesłanego do Sądu regulaminu stowarzyszenia wynika, że celem stowarzyszenie jest zajmowanie się sprawami funkcjonowania i planów Z. oraz, że komitet funkcjonuje jako przedstawicielstwo społeczeństwa zamieszkującego tereny przyległe do Z. narażonych na uciążliwości spowodowane działaniem Z. Sposobami realizacji celu komitetu jest m.in. inicjowanie wszelkich działań prowadzących do zmniejszenia uciążliwości zagrożeń dla środowiska pochodzącego z Z. Dostrzegając powyższe, w ocenie Sądu, w/w uchwała stowarzyszenia o wyborze przewodniczącego i zastępcy przewodniczącego stowarzyszenia oraz udzieleniu im uprawnienia do reprezentowania stowarzyszenia we wszystkich prowadzonych i podejmowanych sprawach "zgodnie z Regulaminem S. z siedzibą w W." nie jest tożsama z udzieleniem S. M. i P. W. pełnomocnictwa do działania w niniejszej sprawie przed sądem administracyjnym. Nadesłany protokół stanowiący o uprawnieniu do reprezentowania stowarzyszenia we wszystkich sprawach odsyła do jego regulaminu. Jednakże z treści regulaminu stowarzyszenia nie wynika, aby jego celem lub działaniem miało być także prowadzenie spraw sądowoadministracyjnych. Ponadto, regulamin stowarzyszenia jest aktem kreującym daną jednostkę prawną i nie może być jednocześnie pełnomocnictwem do działania przed sądami administracyjnymi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2014 r. sygn. akt II OSK 497/13). Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.