II SAB/Wa 352/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. D. na bezczynność Rektora [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji o skreśleniu z listy studentów p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją Prodziekana [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] H. Z. D. (dalej skarżąca) została skreślona z listy studentów [...] z powodu niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Od powyższej decyzji skarżąca w dniu [...] marca 2012 r. wniosła odwołanie, po rozpatrzeniu którego Dziekan [...] decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], powołując jako podstawę prawną art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.), uchylił w całości zaskarżoną decyzję z dnia [...] lutego 2012 r. W uzasadnieniu podał, że w związku z toczącym się postępowaniem wyjaśniającym w przedmiocie ustalenia wysokości opłat należnych od skarżącej za usługi edukacyjne, postanowił uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie. W konsekwencji skarżąca zachowuje status studenta. Po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez skarżącą od decyzji z dnia [...] marca 2012 r., Prorektor ds. Studenckich [...], działając na podstawie art. 190 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164, poz. 1365 ze zm.) oraz art. 138 § 2 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w dacie wydania decyzji nr [...] o skreśleniu skarżącej z listy studentów nie zostało zakończone postępowanie zainicjowane jej wnioskiem o częściowe zwolnienie z opłat za studia. Dlatego Dziekan [...] jako organ pierwszej instancji, dostrzegając wadliwość ww. decyzji, słusznie zastosował tryb tzw. samokontroli przewidziany w przepisie art. 132 § 1 k.p.a. Jednocześnie organ odwoławczy zauważył, że w zaskarżonej decyzji z dnia [...] marca 2012 r. Dziekan [...] omyłkowo powołał art. 155 k.p.a., lecz uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy skoro ostatecznie doszło do wyeliminowania wadliwej decyzji z obrotu prawnego. Natomiast pismem z dnia [...] lipca 2012 r. skarżąca wniosła skargę na bezczynność Rektora [...], zarzucając ww. organowi nierozpoznanie odwołania z dnia [...] marca 2012 r. od decyzji o skreśleniu jej z listy studentów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że zaskarżona przez skarżącą odwołaniem decyzja o skreśleniu jej z listy studentów została usunięta z obrotu prawnego, zatem wszelkie negatywne skutki tej decyzji zostały wyeliminowane. Pismem z dnia [...] września 2012 r. organ poinformował (w odpowiedzi na wezwanie Sądu), że skarżąca nie wzywała go do usunięcia naruszenia prawa. Powyższą okoliczność skarżąca potwierdziła w piśmie z dnia [...] października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a.). W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność rektora wyższej uczelni, wobec którego nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji przed wniesieniem skargi do Sądu powinna ona wezwać Rektora [...] do usunięcia naruszenia prawa. Zarówno skarżąca, jak i organ przyznali, że w niniejszej sprawie nie miało miejsca wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest formalnym wymogiem wniesienia skargi. Niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym powoduje niedopuszczalność skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OSK 1401/08, publ. System Informacji Prawnej LEX nr 466382 oraz z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 2120/10, publ. System Informacji Prawnej LEX nr 687104 ). Skoro skarżąca przed wniesieniem skargi nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, wniesienie skargi było niedopuszczalne. Na marginesie należy zauważyć, że odwołanie skarżącej z dnia [...] marca 2012 r. zostało rozpoznane już następnego dnia - decyzją Dziekana [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] uchylającą w całości zaskarżoną decyzję o skreśleniu skarżącej z listy studentów. Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a.