I SA/Kr 524/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek Sędziowie: WSA Urszula Zięba (spr.) WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2020r. sprawy ze skargi E. A. Sp. z o. o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] marca 2020r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE E. A. Sp. z o. o. w K. zakwestionowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] marca 2020r., nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 15 czerwca 2020r. strona skarżąca została wezwana o uzupełnienie braków formalnych skargi, poprzez przedłożenie odpisu KRS oraz o czytelne podpisanie skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 2 lipca 2020r. W dniu 9 lipca 2020r. strona skarżąca nadała w placówce pocztowej odpowiedź na ww. wezwanie, w którym przedłożyła odpis KRS, natomiast w żaden sposób nie ustosunkowała się do wezwania Sądu o czytelne podpisanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej, składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego, powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") wymogi formalne. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Z dyspozycji art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe regulacje prawne na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 15 czerwca 2020r. strona skarżąca została wezwana o uzupełnienie braków formalnych skargi, poprzez przedłożenie odpisu KRS oraz o czytelne podpisanie skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 2 lipca 2020r. W dniu 9 lipca 2020r. strona skarżąca nadała w placówce pocztowej odpowiedź na ww. wezwanie, w którym przedłożyła odpis KRS, natomiast w żaden sposób nie ustosunkowała się do wezwania Sądu o czytelne podpisanie skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne sprawy, nie budzi wątpliwości Sądu, że strona skarżąca, pomimo że została prawidłowo wezwana i pouczona o skutkach nieuzupełnienia skargi o czytelny podpis – nie dopełniła w wyznaczonym terminie obowiązku, nałożonego na nią przez Sąd. Wprawdzie strona skarżąca przedłożyła odpis z KRS, wypełniając tym samym częściowo żądanie Sądu, jednak nie złożyła na skardze czytelnego podpisu, identyfikującego osobę pod nią podpisaną, co wskazuje, że ten brak formalny skargi nie został prawidłowo usunięty i skutkuje odrzuceniem skargi. Zauważenia nadto wymaga, że skoro Sąd wezwał stronę skarżącą o czytelne podpisanie skargi, to strona powinna wskazać, kto podpisał skargę i w jakikolwiek sposób ustosunkować się do żądania Sądu, jednak w niniejszej sprawie tego zabrakło. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.