III SA/Wr 708/09
Administrative courts2009-12-22
Case number
III SA/Wr 708/09
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Judgment date
2009-12-22
Type
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Judges
Małgorzata Malinowska-Grakowicz
Ruling
*Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Malinowska - Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III w sprawie ze skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za [...] r. wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia części brakującego wpisu sądowego postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu; 1. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [...] r., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, J N złożył skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Od skargi uiszczono wpis sądowy w kwocie [...] zł, zamiast – stosowanie do treści § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – w kwocie 200 zł.
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – stosownie do treści art. 221 i 220 § 3 p.p.s.a. - odrzucił skargę oraz zwrócił stronie skarżącej kwotę [...] zł, tytułem uiszczonego wpisu.
Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia części brakującego wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że skoro nastąpiła "częściowa zapłata wpisu sądowego" to Sąd winien wezwać go do uzupełnienia brakującej części wpisu. Nadto skarżący w dniu [...] r. uiścił tytułem wpisu od skargi [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Przepisy art. 86 i art. 87 p.p.s.a., przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy i gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu oraz gdy wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i wraz z tym wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.
Podstawowym kryterium przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu. Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie sądowym przyjęte jest, iż wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl.). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (...) (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", Wydaw.. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 333). Jako brak winy nie mogą zostać zakwalifikowane - nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie skarżącej bądź profesjonalnego pełnomocnika.
Nadto zaznaczyć należy, że osoba działająca przez pełnomocnika działa tak, jakby sama dokonywała czynności procesowych. Dlatego też odpowiedzialność za działania i zaniechania pełnomocnika obciąża stronę. Kryterium braku winy w uchybieniu terminu, jako warunek przywrócenia terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej, polega na dopełnieniu w tym przypadku przez pełnomocnika obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.
Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia części brakującego wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że skoro nastąpiła "częściowa zapłata wpisu sądowego" to Sąd winien wezwać go do uzupełnienia brakującej części wpisu. Tymczasem Sąd postanowieniem z dnia [...] r. skargę odrzucił.
Odnosząc się do istoty wniosku o przywrócenie terminu należy wskazać, że wnioskodawca nie przedstawił jakichkolwiek okoliczności mogących uzasadnić jego pozytywne rozpoznanie przez Sąd.
Wymaga bowiem podkreślenia, że w sytuacji, gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, jak miało to bezspornie miejsce w niniejszej sprawie, niedopuszczalne jest podnoszenie przez stronę argumentu o braku swojej winy w uchybieniu terminu przez tego pełnomocnika. W omawianej bowiem sytuacji konieczne jest wskazanie okoliczności uprawdopodabniających brak winy po stronie pełnomocnika przy wnoszeniu opłaty od skargi. Na taki sposób rozumienia ww. przepisu wskazuje jednolicie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2008 r.(sygn. akt II FZ 111/07, z dnia 16 stycznia 2008 r., I OZ 1008/07, niepubl.) oraz w postanowieniu z dnia 18 czerwca 2008 r. (II OZ 601/08, LEX nr 493593). Tymczasem w niniejszej sprawie skarga uległa odrzuceniu, gdyż od skargi wniesionej przez profesjonalnego pełnomocnika tytułem wpisu uiszczona została jedynie kwota [...] zł, czyli kwota niższą od wymaganej opłaty stałej. Powyższe nastąpiło z uchybieniem wymogu ustanowionego dla pism wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika od którego z racji znajomości regulacji postępowania sądowoadministracyjnego winno oczekiwać się realizacji dyspozycji wyrażonych w stosownych przepisach prawa procesowego, bez konieczności wzywania do uzupełnienia braków wynikających z niezastosowania odpowiednich regulacji (art. 221 p.ps.a.).
Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w pkt. I sentencji. Rozstrzygniecie zawarte natomiast w punkcie II postanowienia znajduje umocowanie w art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.