II SA/Łd 413/20

SENTENCJA Dnia 28 października 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 28 października 2020 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. N. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 lipca 2020 roku, sygn. akt II SA/Łd 413/20 w sprawie ze skargi W. N. i P.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji ustalającej opłatę adiacencką p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 lipca 2020 roku, sygn. akt II SA/Łd 413/20. dc UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 6 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W.N. i P.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji ustalającej opłatę adiacencką. W piśmie z dnia 17 września 2020 r. P.N. wniósł o uzupełnienie wyroku z dnia 6 lipca 2020 r., wskazując, że Sąd nie orzekł o całości skargi i sporządził niezrozumiałe uzasadnienie, niedające możliwości zrozumienia motywów, na jakich oparł się Sąd w orzeczeniu. Uzupełnienie wyroku – zdaniem skarżącego – miało dotyczyć 8 wymienionych kwestii. W piśmie z dnia 15 października 2020 r. P.N. oświadczył, że cofa wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 6 lipca 2020 r., bowiem wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 lipca 2020 roku podlega umorzeniu. Zgodnie z treścią art. 60 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", wnioskodawca może cofnąć wniosek i cofnięcie to wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie wniosku za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Sąd stwierdził, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia wniosku. Wobec zatem faktu, że cofnięcie wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 6 lipca 2020 r. nastąpiło skutecznie, postępowanie należało umorzyć na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 i w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia. dc