III SA/Po 1138/12

SENTENCJA Dnia 13 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych – Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. – S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2011, po wznowieniu postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2011, po wznowieniu skarżąca A. P.– S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) – dalej jako P.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. "Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie oraz zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym strona powinna uzasadnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie powinna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie. We wniosku zawartym w skardze brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie NSA z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). Przepis art. 61 P.p.s.a. został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji, nie zawarła żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Skarżąca nie powołała się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne. W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, iż skoro strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można uznać, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę. Strona nie podniosła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji orzeczenia.