II OZ 1056/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rady Miejskiej w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Bk 462/20 o odrzuceniu skargi Rady Miejskiej w [...] w sprawie ze skarg Rady Miejskiej w [...] oraz A. G. na zarządzenie zastępcze Wojewody [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Bk 462/20, odrzucił skargę Rady Miejskiej w [...] na zarządzenie zastępcze Wojewody [...] z dnia [...] maja 2020 r., nr [...], w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnej. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 lipca 2020 r. skarżąca Rada Miasta w [...] została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, przez złożenie 1 brakującego odpisu skargi, poświadczenie zgodności dokumentu pełnomocnictwa z oryginałem w sposób określony w art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, podanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, w przypadku jego braku - numeru REGON, albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej. W razie nie uzupełnienia wymienionych braków, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, przewidziany został rygor odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 lipca 2020 r. W wyznaczonym terminie nie uzupełniono wymienionych braków formalnych skargi. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", Sąd Wojewódzki orzekł o odrzuceniu skargi Rady Miejskiej w [...]. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Rada Miasta w [...]. Zaskarżając rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji w całości zarzuciła naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., poprzez jego błędne zastosowanie i odrzucenie skargi, co było wynikiem błędnego uznania, że strona nie uzupełniła braków formalnych skargi, w sytuacji gdy braki wniesionej skargi zostały zgodnie z wezwaniem uzupełnione w terminie, a jedynie skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku za pośrednictwem organu. W oparciu o powyższe zarzuty strona żaląca się wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia; zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu sądowo-administracyjnym według norm przepisanych oraz zobowiązanie Wojewody [...] do przesłania do Sądu pisma z dnia 20 lipca 2020r. wraz z załącznikami. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że pismo uzupełniające braki formalne skargi zostało wysłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku listem poleconym złożonym w urzędzie pocztowym w dniu 20 lipca 2020 r. Pismo to dotarło do [...] Urzędu Wojewódzkiego w dniu 22 lipca 2020 r., zaś do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pismo nie zostało przekazane do dnia sporządzenia niniejszego zażalenia. Nie są znane przyczyny tego stanu rzeczy. Wprawdzie wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji nie mógł wiedzieć, że w dniu 20 lipca 2020 r. skarżąca złożyła żądane pismo w polskim urzędzie pocztowym, to jednak skarżone orzeczenie pozostaje w obiektywnej sprzeczności z art. 83 § 3 P.p.s.a. Ustalenie złożenia pisma na poczcie w dniu 20 lipca 2020 r. powinno skutkować uznaniem uzupełnienia braku formalnego w terminie. Nadto w ocenie autora zażalenia Sąd Wojewódzki powinien był podjąć próbę usunięcia braku formalnego skargi na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. poprzez ponowne skierowanie stosownego wezwania bezpośrednio do strony skarżącej o usunięcie braków skargi m. in. przez jej podpisanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarga Rady Miejskiej w [...] została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do treści art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga winna odpowiadać wszelkim wymaganiom, jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym. W myśl natomiast art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak już wyżej wskazano, w przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi, ustawodawca w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przewidział rygor odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącą Radę Miejską do usunięcia braków formalnych skargi, przez złożenie 1 brakującego odpisu skargi, poświadczenie zgodności dokumentu pełnomocnictwa z oryginałem w sposób określony w art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, podanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, w przypadku jego braku - numeru REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych, a więc Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wbrew podniesionym w zażaleniu zarzutom Sąd Wojewódzki prawidłowo wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi. Podkreślić należy, że w niniejszym postępowaniu Naczelny Sąd Administracyjny bada jedynie, czy wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi było skutecznie doręczone stronie i czy w związku z tym rozpoczął bieg termin do ich uzupełnienia oraz czy termin ten został przez stronę zachowany. Natomiast podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności błędnego zaadresowania przesyłki na adres organu, zamiast bezpośrednio do Sądu pierwszej instancji, nie mają znaczenia w niniejszej sprawie i mogą być co najwyżej ocenione przez Sąd Wojewódzki w ewentualnym postępowaniu o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.