I SA/Łd 810/07

SENTENCJA Dnia 6 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. A. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej – B. A. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE B.A. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok. We wniosku tym wskazała jedynie, że osiąga dochód z tytułu emerytury i wynagrodzenia za pracę (w wymiarze ½ etatu) w łącznej kwocie 1566,71 zł brutto. Jej majątek stanowią nieruchomości w postaci dwóch domów o pow. 57,95 m2 oraz o pow. 59,25 m2, a ponadto garażu i letniej kuchni o pow. 42,40 m2 (będące przedmiotem współwłasności jej oraz syna R. A.) Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 5 września 2007 roku wezwano pełnomocnika skarżącej do wyjaśnienia przyczyny braku przedstawienia we wniosku oświadczenia skarżącej o stanie rodzinnym, w tym zwłaszcza wyjaśnienia kwestii prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego z synem R.A. oraz przyczyny braku osiągania przez niego dochodu; nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącą rachunków i ewentualnych lokat bankowych za ostanie 3 miesiące oraz nadesłania jednoznacznego oświadczenia skarżącej w kwestii posiadania bądź nieposiadania przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Wezwanie w powyższej kwestii wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach jego niewykonania zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 20 września 2007 roku. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie nadesłała wymaganych przez Sąd dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących sytuacji majątkowej skarżącej, szczegółowo wskazanych w zarządzeniu z dnia 5 września 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym bezspornie wynika jedynie, że skarżąca osiąga dochód z tytułu emerytury i wynagrodzenia za pracę w łącznej kwocie 1566,71 zł brutto. pozostaje wraz z R.A. współwłaścicielką nieruchomości w postaci dwóch domów o pow. 57, 95 m2 oraz o pow. 59,25 m2, a także garażu i letniej kuchni o pow. 42,40 m2. Pozostałe okoliczności, w tym zwłaszcza kwestia możliwości płatniczych skarżącej wobec braku przesłania wyciągów z rachunków bankowych, niezłożenia oświadczenia w kwestii posiadania bądź nieposiadania przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro, w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek, nie zostały należycie przez skarżącą wyjaśnione. Z uwagi na powyższe uznać zatem należało, że skarżąca uniemożliwiła Sądowi ocenę całokształtu jej sytuacji majątkowej i tym samym przyjąć, że skarżąca nie wykazała dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. (MSi)