II OSK 2822/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 263/18 odrzucającego skargę L. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę L. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Gorzyce z dnia [...] listopada 2017 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W dniu 9 lutego 2018 r. L. G. złożyła osobiście w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. skargę, skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na w/w tego organu z dnia 29 grudnia 2017 r. Jednocześnie z dokonaniem tej czynności podniosła, że odwołania od w/w decyzji Wójta oprócz niej wnieśli również T. i J. W., zaś skarżone rozstrzygniecie dotyczy jedynie jej odwołania. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 111 k.p.a., uzupełniło decyzję z dnia [...] grudnia 2017 r. przez wskazanie, że zapadła ona w wyniku odwołania wniesionego przez L. G., J. W. oraz T. W. Postanowienie to doręczono L. G. w dniu 19 lutego 2018 r. Sąd Wojewódzki w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podkreślił, że w przypadku wystąpienia przez stronę postępowania administracyjnego do organu odwoławczego w terminie określonym w art. 111 § 1 k.p.a. z wnioskiem o uzupełnienie (lub sprostowanie) decyzji, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., biegnie dopiero od dnia doręczenia stronie postanowienia organu w przedmiocie wniosku o uzupełnienie (lub sprostowanie), bez względu na sposób jego rozpoznania. Wtedy dopiero ponownie otwiera się dla stron postępowania administracyjnego, wobec uruchomienia przez jedną z nich trybu określonego w art. 111 § 1 k.p.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej. Zgłoszenie wniosku, o którym mowa w art. 111 § 1 k.p.a., w terminie w nim określonym, powoduje bowiem przerwanie dotychczasowego biegu terminu do wniesienia skargi aż do dnia doręczenia postanowienia rozstrzygającego w przedmiocie wniosku, kiedy termin ten rozpoczyna bieg na nowo. Orzeczenie w przedmiocie uzupełnienia decyzji nie ma bowiem bytu samodzielnego, lecz jest ściśle związane z aktem objętym wnioskiem, gdyż może wywrzeć wpływ na jego treść. Może zatem mieć także wpływ na ewentualną decyzję strony co do wystąpienia ze skargą i samą treść takiej skargi, zwłaszcza jeżeli uwzględnić wymagania formalne tego pisma procesowego określone w art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten wymaga bowiem określenia w skardze naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżanym aktem. Z tej też przyczyny w przypadku zgłoszenia przez stronę postępowania administracyjnego wniosku o uzupełnienie decyzji termin do wniesienia skargi rozpoczyna bieg dopiero od dnia doręczenia stronom postanowienia rozstrzygającego o takim żądaniu i do tego czasu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przepis art. 111 § 2 k.p.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący i wymaga ścisłej wykładni. Zgodnie z jego treścią termin do wniesienia skargi biegnie dopiero od dnia doręczenia postanowienia określonego w art. 111 § 1b) k.p.a., a wcześniej dokonane czynności uznać należy za bezskuteczne. Sąd Wojewódzki wskazał, że w rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 111 § 2 k.p.a., rozpoczął bieg po doręczeniu stronom postanowienia SKO w T. z dnia [...] lutego 2018 r., a zatem w odniesieniu do skarżącej – w dniu 19 lutego 2018 r. Skarga została zaś złożona w siedzibie organu przed doręczeniem tego postanowienia, tj. w dniu 9 lutego 2018 r. Oznaczało to, że skarga podlegała odrzucaniu jako wniesiona przedwcześnie. Pismem z dnia 25 lipca 2018 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 czerwca 2018 r. zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. i w zw. z art. 111 § 1a) i § 2 k.p.a. polegające na błędnym ich zastosowaniu i niewłaściwej interpretacji przy jednoczesnym błędnym ustaleniu, że skarżąca w czasie biegu terminu do złożenia skargi do WSA w Rzeszowie na decyzję SKO w T. z dnia [...] grudnia 2017 r. złożyła wniosek o uzupełnienie decyzji SKO w T. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca wskazała, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą żadne przesłanki niedopuszczalności skargi, bowiem skarżąca złożyła osobiście w SKO w T. skargę do WSA w Rzeszowie w terminie ustawowym, natomiast uzupełnienie z urzędu przez Kolegium zaskarżonej decyzji nastąpiło z oczywistym rażącym naruszeniem przepisu art. 111 § 1a) k.p.a., tj. po ustawowym terminie i dopiero po złożeniu skargi przez L. G. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zaskarżona decyzja Kolegium z dnia [...] grudnia 2017 r. została doręczona skarżącej w dniu 16 stycznia 2017 r. W dniu 9 lutego skarżąca osobiście złożyła w siedzibie Kolegium skargę na w/w decyzją do WSA w Rzeszowie. Z akt sprawy wynika również, że w dniu 9 lutego 2018 r., podczas wizyty w Kolegium, skarżąca zwróciła się o informację dlaczego nie otrzymała decyzji dotyczącej odwołania T. i J. W. od decyzji Wójta Gminy Gorzyce z dnia [...] listopada 2017 r. Na powyższą okoliczność została sporządzona, przez Inspektora SKO w T., notatka służbowa. Następnie postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. uzupełniło własną decyzję z dnia [...] grudnia 2017 r. poprzez wskazanie, że zapadła ona w wyniku odwołania wniesionego przez L. G., J. W. i T. W. Mając powyższe na uwadze należy podkreślić, iż skarżąca nie złożyła wniosku o uzupełnienie decyzji SKO z dnia [...] grudnia 2017 r., a jedynie wystąpiła o udzielenie informacji w kwestii odwołania wniesionego przez J. i T. W. W konsekwencji należało uznać, iż Kolegium postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. z urzędu uzupełniło własną decyzję z dnia [...] grudnia 2017 r. W takiej sytuacji za nieuzasadnione należało uznać twierdzenia Sądu Wojewódzkiego, iż w przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi należało liczyć od dnia doręczenia postanowienia o uzupełnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2017 r. Należy również wyjaśnić, że stosownie do art. 111 § 1 k.p.a. strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Zgodnie zaś z § 1a tego artykułu, organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji. Oznacza to, iż strona może wystąpić z wnioskiem o uzupełnienie decyzji jedynie w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia i te same ramy czasowe dotyczą organu, wówczas gdy z urzędu podejmuje on działanie w sprawie uzupełnienia bądź sprostowania decyzji administracyjnej. Tymczasem SKO wydało postanowienie o uzupełnieniu po upływie podanego w art. 111 § 1 k.p.a. terminu bo dopiero w dniu [...] lutego 2018 r., kiedy ostatnie z doręczeń decyzji nastąpiło w dniu 18 stycznia 2018 r. Powyższe również oznacza, że doręczenie postanowienia o uzupełnieniu z urzędu decyzji Kolegium z dnia [...] grudnia 2017 r. już po złożeniu skargi przez L. G. nie mogło mieć wpływu na obliczanie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z tych przyczyn odrzucenie skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. należało uznać za niezasadne. Zauważyć ponadto trzeba, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu skargi T. W. i J. W. na decyzję SKO w T. z dnia [...] grudnia 2017 r. prawomocnym wyrokiem z dnia 9 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 415/18 uchylił zaskarżoną decyzję oraz postanowienie Kolegium z dnia [...] lutego 2018 r. o uzupełnieniu zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W konsekwencji należało uznać, że postępowanie sądowe zainicjowane skargę L. G. stało się bezprzedmiotowe, skoro zaskarżona przez nią decyzja została już wyeliminowana z obrotu prawnego. W takim stanie sprawy postępowanie sądowe podlegało umorzeniu zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 188 w zw. z art. 193 i art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odnosząc się do wniosku o zwrot kosztów postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze treść uchwały NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, w której przyjęto, że art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie.