II SA/Rz 828/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. reprezentowanego przez adwokata A. L. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego na postanowienie, Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] sierpnia 2007r. nr [...], wydane w przedmiocie podjęcia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, - postanawia - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. UZASADNIENIE II SA/Rz 828/07 UZASADNIENIE A. Z. w sprawie swej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o zwolnienie od kosztów sądowych w ramach prawa pomocy. Postanowienie SKO zostało wydane w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego. Sprawa ze skargi wyżej wymienionego nie została zakończona przed WSA w Rzeszowie. Na obecnym etapie postępowania sądowego strona skarżąca jest zobowiązana do pokrycia kosztów wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Poza tym wpisem strona może zostać w przyszłości zobowiązana do pokrycia opłat z tytułu wniesienia środka odwoławczego (skargi kasacyjnej, zażalenia) od orzeczeń WSA. A. Z. działa w sprawie przez adwokata, który w ramach swego umocowania jest uprawniony do sporządzenia i wniesienia środków odwoławczych od orzeczeń WSA. Stwierdzono, co następuje: Złożony przez stronę skarżącą – A. Z. - wniosek obejmuje wyłącznie zwolnienie od kosztów sądowych. Ustalając takie granice żądania, skarżąca powinna udowodnić, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Wymogi te zostały ustalone przez ustawodawcę w treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.). Powołany przepis zobowiązuje do wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego (tj. zakup żywności, lekarstw, opłat za utrzymanie lokalu mieszkalnego). Opisane we wniosku PPF składniki majątku A. Z., a przede wszystkim jego dochody, przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego, nie pozwolą podołać kosztom sądowym niniejszego postępowania. Skarżący zamieszkuje samotnie w domu o powierzchni 65 m². Jego miesięczny dochód został podany na kwotę 863 zł (brutto). A. Z. nie posiada nieruchomości o znacznej powierzchni a także zasobów pieniężnych. Na zły stan dochodowy strony wnioskującej wpływa obowiązek spłaty pożyczki bankowej w wysokości miesięcznej 665,84 zł. Sąd okoliczności, na które powołuje się strona skarżąca, uznaje za wiarygodne. Zostały one potwierdzone poprzez nadesłanie kopii przekazu pocztowego emerytury skarżącego oraz umowy pożyczki bankowej. Kontynuowanie postępowania wobec opisanego stanu majątku oraz dochodów skarżącej byłoby niemożliwe gdyby strona nie otrzymała pomocy w postaci pełnego zwolnienia od kosztów sądowych. Bieżące koszty utrzymania koniecznego, znacząco przekraczają osiągane przez stronę przychody. Należy przypuszczać, że strona wobec niemożliwości uiszczenia wpisu sądowego czy innych opłat i wydatków sądowych, zrezygnowałaby z dalszego kontynuowania procesu. Sytuacja strony odpowiada ustalonym w ustawie przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Z tych przyczyn należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu przepisy art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.