I GZ 332/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Lu 395/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Elizówce z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Lu 395/20, odrzucił skargę L. B. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] maja 2020 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 9 lipca 2020 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, zaś zarządzeniem z dnia 10 lipca 2020 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba wezwania doręczono skarżącemu w dniu 31 lipca 2020 r. (k. 19a akt sądowych). W piśmie nadanym w placówce Poczty Polskiej w dniu 5 sierpnia 2020 r. skarżący zgłosił wniosek o przyznanie prawa pomocy. WSA odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi (niepodpisanie skargi) pomimo wezwania. Sąd zauważył jednocześnie, że zawarty w piśmie skarżącego z dnia 5 sierpnia 2020 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy i ustanowienie adwokata nie powoduje wstrzymania terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie przez skarżącego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis strony jest wymogiem formalnym, którego brak powoduje, iż skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu. Przewodniczący wzywa wówczas do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi – na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z dnia 9 lipca 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 31 lipca 2020 r. (k. 19a akt sądowych). Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął zatem 7 sierpnia 2020 r. W tym terminie skarżący nie wykonał wezwania (nie podpisał skargi). Naczelny Sąd zauważa, że strona nie kwestionowała ani prawidłowości doręczenia wezwania, ani ustaleń WSA co do nieuzupełniania braku formalnego w terminie. Z akt sprawy również nie wynika, by ustalenia Sadu w powyższym zakresie były nieprawidłowe, co czyni zażalenie niezasadnym. Naczelny Sąd Administracyjny podziela również pogląd Sądu I instancji, zgodnie z którym złożony 5 sierpnia 2020 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy nie ma wpływu na bieg terminu do wykonania wezwania do podpisania skargi. W tych okolicznościach należało uznać, że zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji