Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II FSK 2576/11

Administrative courts2014-12-12
Case number
II FSK 2576/11
Court
Naczelny Sąd Administracyjny
Judgment date
2014-12-12
Type
Postanowienie NSA

Judges

Stefan Babiarz

Ruling

Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki

Judgment text

SENTENCJA II FSK 2576/11 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2011 r., III SA/Wa 2385/10 w sprawie ze skargi P. A. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 9 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: z urzędu sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, II FSK 2576/11, w ten sposób, że zwrot na stronie 2 uzasadnienia: "ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r., nr 51, poz. 307 ze zm.)" zastąpić sformułowaniem: "ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.)". UZASADNIENIE W uzasadnieniu wyroku z dnia 25 września 2013 r., II FSK 2576/11, Naczelny Sąd Administracyjny omyłkowo wskazał na stronie 2, że skarżący – składając wniosek o interpretację w dniu 24 marca 2010 r.- oparł się na ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 37 ze zm). Tekst jednolity ustawy opublikowany w Dzienniku Ustaw nr 51, poz. 37 obowiązywał od dnia 31 marca 2010 r. Z tego wynika, że nie mógł być podstawą pytania zadanego w dniu 24 marca 2010 r. Podstawą pytania zadanego przez skarżącego w dniu 24 marca 2010 r. była ustawa opublikowana w Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176. ze zm. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Opisane nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, czyli bezsporny. W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Bez wątpienia skarżący nie mógł powołać się w dniu 24 marca 2010 r. na ustawę, która miała wejść w życie tydzień później. Na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej: p.p.s.a.) wskazaną powyżej omyłkę Naczelny Sąd Administracyjny potraktował jako oczywistą omyłkę pisarską i postanowił jak w sentencji postanowienia.