II SAB/Wa 97/07

TEZY Brak jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby sądową kontrolę odwołania komendanta wojewódzkiego Policji SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia K. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2007 r. w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania ze stanowiska Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. oraz dopuszczenia w/w stowarzyszenia do udziału w tym postępowaniu postanawia -odrzucić skargę- UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; oraz bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach (art. 3 § 2 pkt 8 ppsa). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ppsa). Stosownie natomiast do art. 5 ppsa Sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach: 1. wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej; 2. wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi; 3. odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa; 4. wiz wydawanych przez konsulów, z wyjątkiem wiz wydanych cudzoziemcowi będącemu członkiem rodziny obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. Nr 144, poz. 1043). Z kolei art. 6b ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2007 r., Nr 43, poz. 227 ze zm.) stanowi, iż komendanta wojewódzkiego Policji powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Policji złożony po zasięgnięciu opinii wojewody. Przedmiotem rozpatrywanej skargi jest bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku K. z dnia [...] stycznia 2007 r. w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania ze stanowiska Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. oraz dopuszczenia w/w stowarzyszenia do udziału w tym postępowaniu. Stwierdzić należy, że powołanie czy też odwołanie z zajmowanego stanowiska, w rozpatrywanej sprawie odwołanie Komendanta Wojewódzkiego Policji w S., jest aktem administracyjnym lecz nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu KPA i z tego powodu nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2006 r. sygn. I OSK 1772/06). Skoro możliwość zaskarżania bezczynności organów administracji jest ograniczona zakresem przedmiotowym zawartym w art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa, co oznacza że zaskarżanie bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżanie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności (T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, LexisNexis Warszawa 2005, s.85), to zaskarżenie bezczynności Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie odwołania Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. jest niedopuszczalne. Brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby sądową kontrolę odwołania komendanta wojewódzkiego Policji. Dodatkowo wskazać należy, że regulacje zawarte w art. 6 b powoływanej wyżej ustawie o Policji regulują procedurę odwołania komendanta wojewódzkiego Policji. Odwołuje go bowiem, jak już wskazywano wyżej, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji na wniosek Komendanta Głównego Policji złożony po zasięgnięciu opinii wojewody i w sprawie tego rodzaju nie jest prowadzone postępowanie administracyjne zakończone decyzją administracyjną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji.