II SA/Łd 688/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia WSA Robert Adamczewski (spr.) Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi S.M. i U.Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie prawidłowości wybudowania budynku handlowo – usługowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. solidarnie na rzecz skarżących S. M. i U.Z. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. dc UZASADNIENIE II SA/Łd 688/20 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z [...] r. (nr [...]) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania S. M. i U. Z. oraz odwołania A. D. i M. D. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] r. (Nr [...]), którą umorzono postępowanie administracyjne w sprawie prawidłowości wybudowania budynku handlowo-usługowego, zlokalizowanego w B. przy ul. A 4b, na działce nr ewid. 340/13, obręb [...], miasto B., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Z akt sprawy wynika, że U. Z. oraz S. M. wnieśli o wszczęcie postępowania w przedmiocie wybudowania budynku handlowego, położonego w B., przy ul. A 4b (działka nr 340/13, obręb [...]). Wnioskodawcy wskazali: "iż w szczególności sprawdzeniem należy objąć istnienie otworów okiennych i drzwiowych w przedmiotowym budynku oraz spełnienie przepisów przeciwpożarowych, określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r., w szczególności § 207 ust. 2 w zw. z § 330. Przedmiotowe otwory okienne i drzwiowe zostały zlokalizowane w ścianie północnej budynku, znajdującej się w granicy z działką budowalną nr 340/43 oraz w odległości mniejszej niż wymagane 4 m od granicy z działką nr 643, stanowiącą naszą własność." Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z [...] r. (Nr [...]) umorzył postępowanie wszczęte na wniosek skarżących z uwagi na brak podstaw faktycznych i prawnych do podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku. Jednak w wyniku postępowania odwoławczego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego decyzją z [...] r. (Nr [...]) uchylił tę decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. 15 grudnia 2010 r. przeprowadził oględziny nieruchomości położonej w B. przy ul. A 4b, stwierdzając, iż na przedmiotowej nieruchomości znajduje się budynek handlowo-usługowy, wybudowany w zabudowie szeregowej, zrealizowany na podstawie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę z 6 listopada 1989 r. Budowa obiektu została zakończona w kwietniu 1995 r. W stosunku do zatwierdzonego projektu inwestor nie wykonał zadaszenia nad wejściem do budynku. W stosunku do zatwierdzonego projektu nie wykonano również drzwi wejściowych od zaplecza, otwory okienne od frontu wykonano zgodnie z projektem. Drzwi wejściowe również zgodnie z projektem. Od południa wykonane są trzy otwory okienne o wymiarach 90 cm. x 150 cm., szt. 2 i 60 cm. x 60 cm. szt. 1. Otwory o wymiarach 90 cm. x 150 cm od wewnątrz zakryte są płytą gipsowo-kartonową (w projekcie wym. 120 cm. x 150 cm.). Powierzchnia zabudowy oraz powierzchnia użytkowa i kubatura obiektu nie uległy zmianie w stosunku do projektu. Dla przedmiotowego obiektu prowadzona jest książka obiektu z bieżącymi zapisami i wykonywane są stosowne przeglądy okresowe budynku i instalacji. W dniu 8 września 2011 r. organ I instancji dokonał ponownych oględzin przedmiotowego budynku w sprawie przebiegu kabla elektrycznego od licznika elektrycznego znajdującego się w spornym obiekcie. Jak ustalono kabel biegnie od licznika elektrycznego znajdującego się w przedmiotowym budynku do rozdzielni głównej znajdującej się przy ul. B przy cukierni. Kabel usytuowany jest głównie na dachach sąsiednich obiektów i według oświadczenia M. D. - właściciela spornego budynku, nie jest podłączony do sieci. Był zaplanowany na wykonanie prowizorycznego przedłużacza, mającego służyć do wykonania prac przy podświetlanej reklamie, a w późniejszym etapie do podświetlenia reklamy. Na powyższe prace właściciele nie posiadają dokumentów. Powyższy kabel został zamontowany w 2010 r. Kabel nie był wykorzystany, a z braku dostępu do zaplecza, nie mógł zostać zdemontowany. Na dzień kontroli przedmiotowy kabel nie był podłączony do zasilania. W dniu 25 kwietnia 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. dokonał oględzin przebiegu kabla elektrycznego od licznika elektrycznego znajdującego się w budynku handlowo-usługowym zlokalizowanym przy ul. A 4b w B., stwierdzając demontaż kabla. Zgodnie z oświadczeniem inwestora demontaż wykonano na przełomie października i listopada 2011 r. Decyzją z [...] r. (Nr [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie umorzył postępowanie administracyjne z uwagi na brak możliwości faktycznych i prawnych do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. W toku postępowania odwoławczego organ wojewódzki decyzją z [...] r. (Nr [...]) uchylił w/w decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z [...] r. (Nr [...]) po raz kolejny umorzył postępowanie administracyjne. Rozpatrując odwołanie S. M. organ wojewódzki decyzją z [...] r. (Nr [...]) uchylił w całości w/w decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z [...] r. (Nr [...]) umorzył postępowanie administracyjne, zaś organ odwoławczy ponownie uchylił w całości w/w decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji (decyzja z [...] r., Nr [...]). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z [...] r. (Nr [...]), na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2020 r., poz. 1333 z późn. zm.) [dalej: ustawa – Praw budowlane] nałożył na A. D. i M. D. obowiązek opracowania i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego samowolnie wprowadzone zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych związanych z budową budynku handlowo-usługowego zlokalizowanego na działce nr ewid. 340/13, obręb [...] przy ul. A 4b w B., zrealizowanego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] r. w terminie do 31.10.2017 r. Rozpatrując odwołanie skarżącego oraz inwestorów organ wojewódzki decyzją z [...] r. (Nr [...]) uchylił w całości powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji oraz umorzył postępowanie odwoławcze w odniesieniu do odwołania wniesionego przez S. M.. Natomiast wyrokiem z 11 września 2018 r., II SA/Łd 400/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] r. (Nr [...]). W w/w wyroku Sąd stwierdził, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał ograniczonej i niewłaściwej wykładni powołanych przepisów, tak ustawy - Prawo budowlane jak i k.p.a., w kwestii dotyczącej przymiotu strony w odniesieniu do S. M.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] r. (Nr [...]) uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] r. (Nr [...]) w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ I instancji prowadząc ponowne postępowanie wyjaśniające 15 kwietnia 2019 r. przeprowadził czynności kontrolne w sprawie prawidłowości wybudowania budynku handlowo-usługowego, zlokalizowanego w B. przy ul. A 4b od ogrodzenia i sporządził załącznik graficzny. Ponadto organ szczebla powiatowego pozyskał kserokopię "Inwentaryzacji budowlanej powierzchni zajmowanej przez zakład zegarmistrzowski "A" przy ul. A 4b w B." z listopada 2001 r. oraz Uchwałę Nr XVII/121/11 Rady Miejskiej w B. z 24.11.2011 r. w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu miasta B. - obszaru osiedla A. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z [...] r. (Nr [...]) umorzył postępowanie administracyjne, zaś rozpatrując odwołanie S. M. organ wojewódzki decyzją z [...] r. (Nr [...]) uchylił w całości w/w decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Prowadząc ponownie postępowanie wyjaśniające organ I instancji 4 września 2019 r. przeprowadził czynności kontrolne spornego budynku. W dniu kontroli obiekt nie był użytkowany. W dniu 25 października 2019 r. organ I instancji przeprowadził ponowne czynności kontrolne. Postanowieniem z [...] r. (Nr [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w oparciu o przepis art. 78 § 2 k.p.a. odmówił uwzględnienia żądania skarżącego o ponowne przeprowadzenie dowodu z czynności kontrolnych. W tak ustalonym stanie faktyczno-prawnym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z [...] r. (Nr [...]), na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., umorzył postępowanie administracyjne w sprawie prawidłowości wybudowania spornego obiektu. Od powyższej decyzji w ustawowym terminie odwołania wnieśli skarżący: S. M. i U. Z. oraz inwestorzy: A. D. i M. D.. S. M. wskazał, iż organ wydając zaskarżoną decyzję nie dysponował projektem budowlanym i nie miał uprawnień do twierdzenia, że dokonał porównania budynku istniejącego (dokonanych pomiarów) z obiektem projektowanym. A. D. i M. D., wnieśli o sprostowanie daty zakończenia budowy pawilonu handlowego przy ul. A 4b na rok 1994. Natomiast U. Z. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W toku postępowania odwoławczego organ wojewódzki postanowieniem z [...] r. (Nr [...]) zlecił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. uzupełnienie materiału dowodowego poprzez: - przesłanie dokumentacji projektowej, stanowiącej załącznik do decyzji Urzędu Miejskiego w B. z 06.11.1989 r.; - przesłanie dokumentu potwierdzającego dokonanie przez uprawnionego geodetę pomiarów budynku handlowo - usługowego; - pisemne odniesienie się do kwestii podnoszonych w odwołaniu przez S. M., a dotyczących: niezrealizowania przed budynkiem projektowanego zadaszenia od strony północnej, samowolnie wykonanych instalacji wewnętrznych, niewykonania przez inwestora, a przewidzianej w projekcie budowalnym, ściany oddzielenia pożarowego zakończonej murkami osłonowymi i przekazanie do tutejszego organu prawidłowo uzupełnionego materiału w terminie do 20 lutego 2020 r. Przy piśmie z 18 lutego 2020r. organ I instancji przekazał fragmenty kopii projektu budowlanego, inwentaryzację budowlaną sporządzoną w lipcu 2001 r. oraz pisemne odniesienie do podnoszonych w odwołaniu przez S. M. kwestii. Wspomnianą na wstępie decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie organu I instancji. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego analiza dokumentu stanowiącego "Pomiar d.c. prawnych", zaewidencjonowanego 10 września 1991 r. pod znakiem [...] wykazała, że sporny budynek nie został zrealizowany zgodnie z warunkami udzielonego pozwolenia na budowę. W związku tym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. przeprowadził 25 października 2019 r. ponowne czynności kontrolne. W oparciu o art. 36a ust. 5 ustawy - Prawo budowlane z 1994 roku oraz dokonując porównania wymiarów ścian przedmiotowego budynku określonych w zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę projekcie budowlanym z wymiarami wykonanych faktycznie ścian organ odwoławczy ocenił, że zmiany te nie przekraczają 2% wysokości, szerokości lub długości obiektu budowlanego określonych w projekcie budowlanym, a tym samym nie stanowią istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Organ wskazał na dokument pn. "Inwentaryzacja budowlana powierzchni zajmowanej przez zakład zegarmistrzowski A przy ul. A 4b w B." opracowany przez mgr. inż. S. G. w listopadzie 2001 r. Organ odwoławczy stwierdził, iż różnice są niewielkie i nie stanowią istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Następnie organ uznał, że budowa przedmiotowego budynku została wykonana zgodnie z postanowieniami w ogólnym planie zagospodarowania przestrzennego miasta B., zatwierdzonym uchwałą MRN Nr VI/28/86 z 18.12.1986 r., wskazanymi w decyzji udzielającej pozwolenia na budowę z 06.11.1989 r. oraz nie koliduje z obecnie obowiązującym zatwierdzonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego fragmentu miasta B. - obszaru osiedla A zatwierdzonym uchwałą Nr XVII/121/11 z 24.11.2011 r. Rady Miejskiej w B., zatwierdzającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego fragmentu miasta B. – obszaru osiedla A. Organ ocenił ponadto, że budynek handlowo-usługowy objęty przedmiotowym postępowaniem nie narusza również przepisów techniczno-budowlanych. W ocenie organu odwoławczego zasadnie zatem organ I instancji umorzył w całości postępowanie w sprawie prawidłowości wybudowania budynku handlowo-usługowego, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., brak jest bowiem podstaw do ingerencji na podstawie przepisów ustawy - Prawo budowlane. Odnosząc się do treści odwołania organ stwierdził, że podnoszone argumenty nie miały wpływu na podjęte rozstrzygnięcie z przyczyn szczegółowo wskazanych w uzasadnieniu niniejszej decyzji. Zdaniem organu niezrealizowanie przed budynkiem zadaszenia od strony północnej stanowi nieistotne odstąpienie od projektu budowlanego. Organ stwierdził ponadto, iż przedmiotowy budynek został dopuszczony do użytkowania w kwietniu 1995 r. przez Starostę [...] wraz z wewnętrznymi instalacjami, co zostało potwierdzone przez Starostwo Powiatowe w B. przy piśmie z 31.12.2003 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi S. M. oraz U. Z. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a ponadto uchylenie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] r. oraz o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowego i rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W zakresie swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. W wyniku takiej kontroli decyzja (postanowienie) może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.]. Dokonując kontroli Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, powinien jednak rozstrzygać w granicach danej sprawy, co wynika wprost z treści art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że przedmiotowa skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Dokonana z uwzględnieniem powyższych kryteriów kontrola zaskarżonej decyzji doprowadziła Sąd do uznania konieczności wyeliminowania jej z obiegu prawnego, aczkolwiek nie z przyczyn w skardze wywiedzionych, lecz takich, które podlegały uwzględnieniu z urzędu, a związanych z prawidłowością wniesienia i rozpatrzenia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. zaskarżoną decyzją odwołania od decyzji organu I instancji. Jak już wskazano powyżej, decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] r. (Nr [...]), na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., organ umorzył postępowanie administracyjne w sprawie prawidłowości wybudowania spornego obiektu. Od powyższej decyzji w ustawowym terminie odwołania wnieśli skarżący: S. M. i U. Z. oraz inwestorzy: A. D. i M. D.. Z odwołania wniesionego przez inwestorów w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że zostało ono wniesione zarówno przez A. D. jak i M. D., niemniej podpisane zostało wyłącznie przez M. D.. Brak jest na odwołaniu podpisu A. D.. Brak ten nie został zauważony przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Z treści kwestionowanej decyzji wynika bowiem bezsprzecznie, że organ odwoławczy rozpoznał odwołanie obydwu inwestorów. Organ wskazał, że po rozpatrzeniu "odwołania Pana S. M. (...), Pani U. Z. (...) oraz Pani A. D. i Pana M. D. (...) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] r., Nr [...], znak: [...] (...)" utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] r. W związku z powyższym należy podkreślić, że wszczęcie postępowania odwoławczego uzależnione jest od skutecznego wniesienia środka odwoławczego. Zgodnie z art. 128 k.p.a., odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. W okolicznościach analizowanej sprawy kluczowa pozostaje jednak dalsza część tego przepisu, zgodnie z którą "Przepisy szczególne mogą ustalać inne wymogi co do treści odwołania". Przepisem tym jest art. 63 § 1 k.p.a. kwalifikujący odwołanie do procesowej kategorii pism określanych jako podania, do których wymagań formalnych należy m.in. przewidziany w § 3 tego artykułu warunek jego podpisania przez wnoszącego lub działającą w jego imieniu osobę upoważnioną (pełnomocnika). Dopiero bowiem złożenie podpisu pod treścią podania oznacza, że mamy do czynienia z uzewnętrznionym oświadczeniem woli bądź wiedzy osoby, która złożyła na nim swój podpis. Tym samym odwołanie które nie zostało podpisane, nie wywołuje żadnych skutków prawnych związanych z jego wniesieniem, a tym bardziej nie daje możliwości jego merytorycznego rozpatrzenia. Brak podpisu wnoszącego pod treścią odwołania nie pozbawia pisma tego charakteru, lecz stanowi brak formalny, który powinien zostać we właściwym trybie usunięty. Sytuacji takiej dotyczy art. 64 § 2 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie tym podaniem było odwołanie, zaś A. D. oznaczona jako odwołująca nie złożyła na nim własnoręcznego podpisu, powinna zostać wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego odwołania poprzez jego podpisanie, pod rygorem jego pozostawienia bez rozpoznania (w tym zakresie należy ubocznie zwrócić uwagę m.in. na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lipca 2018 r., II OSK 1245/18, zgodnie z którym art. 134 k.p.a. - przewidujący stwierdzenie przez organ odwoławczy niedopuszczalności odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania - nie znajduje zastosowania w sytuacji, w której odwołanie dotknięte jest nieuzupełnionym brakiem formalnym. Pozostawienie bowiem podania (odwołania) bez rozpoznania i stwierdzenie niedopuszczalności odwołania to dwie odrębne instytucje procesowe. Nie ma podstaw, aby uznać, że niedopuszczalność odwołania wiąże się z brakami formalnymi). W sprawie bezsporne pozostaje, że A. D. przed merytorycznym rozpatrzeniem odwołania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nie została wezwana do jego podpisania, a organ ten rozpatrzył sprawę tak, jakby odwołanie nie było dotknięte opisanym brakiem formalnym (nie uprawniało go do tego prawidłowo wniesione tym samym pismem odwołanie M. D.). W ten sposób [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. dopuścił się naruszenia nie tylko normy art. 64 § 2 k.p.a., ale również uregulowanej w art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności postępowania, gdyż rozpatrzył odwołanie A. D. mimo, iż bez uprzedniego podpisania nie mogło zostać uznane za skutecznie wniesione. Stanowi to naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a przez to uzasadniające uchylenie zaskarżonej decyzji. W przypadku bowiem bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego A. D. na usunięcie wskazanego braku, rozpoznanie jej odwołania byłoby niemożliwe i wiązałoby się z wydaniem stosownego postanowienia. Konieczność jej uprzedniego wezwania do usunięcia tego braku wiąże się jednak także z tym, że wszystkie odwołania w przypadku ich wielości - także te w stosunku do których braki formalne zostaną we właściwym trybie usunięte - muszą być rozpatrzone przez organ odwoławczy jedną decyzją. Rozpatrując ponownie sprawę organ odwoławczy podejmie czynności zmierzające do usunięcia wskazanego braku formalnego odwołania A. D., stosownie do wyniku których wyda stosowne rozstrzygnięcie. Z opisanych wyżej przyczyn Sąd nie badał merytorycznej zasadności wniesionej skargi, gdyż na obecnym etapie postępowania działanie to byłoby przedwczesne i nieuprawnione. Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O należnych skarżącemu kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi (500 zł) orzeczono stosownie do art. 200 ustawy p.p.s.a. (pkt 2 sentencji wyroku). A. P.