I SA/Kr 1144/05

SENTENCJA |Sygn. akt I SA/Kr 1144/05 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk (spr), Sędziowie: WSA Urszula Zięba, WSA Stanisław Grzeszek, Protokolant: Małgorzata Celińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2007r., sprawy ze skargi Z. S., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 31 maja 2005 r. nr [...], w przedmiocie odrzucenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji, oddala skargę UZASADNIENIE Sygn. I S.A./Kr 1144/05 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...].2005 roku Prezydent Miasta w oparciu o art. 34 par. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zwanej dalej u.p.e.a./ DZ.U. z 2002 r., Nr. 110 , poz. 968 ze zm./ uznał zarzuty zgłoszone przez Z. S. za nieuzasadnione . Zobowiązany Z. S. w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego podniósł : - prowadzenie egzekucji na rzecz jednostki organizacyjnej nie posiadającej przymiotu strony w postępowaniu egzekucyjnym w administracji , - prowadzenie egzekucji pomimo , że została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzje stanowiące tytuły wykonawcze , - obrazę art. 15 par. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ I instancji stwierdził , że bezpodstawnie skarżący zarzuca iż Prezydent Miasta nie posiada przymiotu strony , gdyż zgodnie z art. 1a pkt 13 u.p.e.a wierzycielem w postępowaniu egzekucyjnym jest podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku , w niniejszej zaś sprawie jest on wierzycielem skarżącego z tytułu zaległego podatku od nieruchomości za lata 1999-2004. Wniesienie natomiast skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie wstrzymuje wykonania decyzji , ponadto Sąd odmówił przedmiotowego wstrzymania. Odnośnie naruszenia art 15 par. 1 ustawy wyżej powołanej , organ wskazał że egzekucja została wszczęta w sposób prawidłowy z zachowaniem terminu przewidzianego w ustawie , wszelkie upomnienia zostały doręczone zobowiązanemu. Z. S. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc , iż egzekucja prowadzona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego powinna być umorzona. Podkreślił , iż nie jest możliwym prowadzenie egzekucji na rzecz Urzędu Miasta, który jest jedynie organem pomocniczym a nie wierzycielem. Egzekucja stwarza wysokie niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i powstania skutków niemożliwych do odwrócenia , zasadność tytułów wykonawczych jest przedmiotem postępowania sądowego. Rozpoznając zażalenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienie z dnia 31 maja 2005 r. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta. W uzasadnieniu SKO stwierdziło , że stosownie do treści art. 34 par. 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , zgłoszone zarzuty przez zobowiązanego , organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela , które w zakresie zarzutów wymienionych w art. 33 pkt 1-5 ustawy egzekucyjnej jest dla organu egzekucyjnego wiążące. Wierzyciel wydał w ustawowym terminie postanowienie podając , że upomnienie , o którym mowa w art. 15 par 1 u.p.e.a było doręczone skarżącemu. W tej sytuacji nie może być uznany zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia. Odnośnie zarzutu prowadzenia egzekucji na rzecz jednostki organizacyjnej nie posiadającej przymiotu strony w postępowaniu egzekucyjnym t.j. Urzędu Miasta, Samorządowe Kolegium stwierdziło że wierzycielem zobowiązanego jest Prezydent tego Miasta , który prowadzi egzekucję zaś Urząd Miasta występuje jako jednostka pomocnicza Prezydenta i wszelkie czynności podejmuje w imieniu wierzyciela. Jest to zgodne z przepisem art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym / tekst jednolity DZ. U. z 2001 r. Nr. 142 , poz. 1581 z późn. zmianami/ w świetle którego prezydent wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy i miasta. Za nietrafne uznano też kwestionowanie prowadzenia egzekucji , pomimo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzje stanowiące tytuł wykonawczy. Wniesienie bowiem skargi na decyzje organów podatkowych , nie wstrzymuje wykonanie egzekucji. Są one ostateczne w trybie administracyjno – prawnym i możliwym jest prowadzenie egzekucji administracyjno –prawnej w stosunku do obowiązków z nich wynikających. Końcowo Kolegium stwierdziło , że zgodnie z art. 29 par. 1 ustawy u.p.e.a Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Z. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 maja 2005 r. Nr [...] zarzucając: - obrazę art. 34 par.2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie , -obrazę art. 1 a pkt. 13 tej ustawy poprzez błędną interpretację pojęcia "wierzycielę " w postępowaniu administracyjnym , -obrazę art. 15 par. 1 ustawy u.p.e.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie , -obrazę art. 138 par. 1 pkt. 2 k.p.a. w zw. z art. 144 poprzez jego niezastosowanie pomimo istnienia w tym zakresie przesłanek. Podnosząc te zarzuty Z. S. wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu skargi Z. S. podnosi , że SKO władne było wobec zasadności zarzutów zastosować art. 138 par. 1 pkt. 2 k.p.a. Podtrzymuje stanowisko , iż bezprawnie jako wierzyciel w prowadzonej egzekucji oznaczony został i działa Urząd Miasta a nie Prezydent Miasta. Dalsza część uzasadnienia skargi poświęcona jest krytyce i zasadności decyzji administracyjnych, które stanowią tytuł do prowadzonej egzekucji mimo , że zaskarżone zostały do sądu administracyjnego. W piśmie procesowym z dnia [...].2006 r. wniesionym do Sądu , Z. S. podaje , iż wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie sygn. I S.A./Kr 898/04 oddalającego jego skargę na decyzje organów podatkowych. Prócz tego zasygnalizował fakt toczenia się postępowania w przedmiocie umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za lata 1998-2005 jak również spełnienia częściowego egzekwowanego zobowiązania podatkowego , odsetek za zwłokę i kosztów upomnień. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując jednocześnie dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Stosownie do treści art. 3 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. 2002 Nr. 153 , poz. 1270 z późn. zm./ , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia legalności t.j. z punktu widzenia zgodności zaskarżonych decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Zgodnie z dyspozycją art. 145 par. 1 pkt. 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie , uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi : naruszenie prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy , gdy naruszenie daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Analiza akt sprawy i zarzutów podniesionych w skardze doprowadziły Sąd do przekonania , iż nie zachodzi podstawa do uchylenia zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego . W pierwszej kolejności nie można się zgodzić z zarzutem skarżącego o prowadzeniu egzekucji na rzecz jednostki organizacyjnej nie posiadającej przymiotu strony w postępowaniu egzekucyjnym w administracji - to jest Urzędu Miasta i Gminy. Niewątpliwie wierzycielem zobowiązanego z tytułu zaległego podatku od nieruchomości za lata 1999-2004 roku był Prezydent Miasta i Gminy w oparciu o art. 1 a pkt 13 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wyżej powołanej. Zgodnie z przepisem art. 5 par. 1 cyt. ustawy , uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych w art. 2 jest w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego – właściwy do orzekania organ I instancji z zastrzeżeniem pkt. 4. W przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta orzekał jako organ I instancji w przedmiocie zaległego podatku , natomiast Urząd Miasta działał jedynie jako jednostka pomocnicza Prezydenta . Do kompetencji tego organu należą między innymi wszelkie czynności podejmowane w związku z prawami i obowiązkami wynikającymi z ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w imieniu Prezydenta. Wynika to z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym a zwłaszcza art. 33 , art. 39 / tekst jedn. DZ.U. z 2001 r. Nr. 142 , poz. 1591 ze zm./. Zatem zadaniem tego organu było wystawienie upomnienia , o którym mowa w art. 15 par. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i doręczenie go skarżącemu. Nietrafny jest również zarzut związany z prowadzeniem egzekucji mimo złożenia przez zobowiązanego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzje , które stanowiły tytuł wykonawczy. Wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności ,decyzje bowiem są ostateczne w trybie administracyjno- prawnym. Jak wynika z akt sprawy ,Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania ich wykonania w oparciu o art. 61 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , nadto skarga zobowiązanego na decyzje wymiarowe została przez Sąd oddalona. Również nie może odnieść skutku z tego samego powodu sygnalizowany przez skarżącego fakt wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jako nie mającą znaczenia w kwestii oceny legalności zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego Sąd uznaje powołaną w piśmie procesowym okoliczność związaną z toczącym się postępowaniem w przedmiocie umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej z tytułu zaległości podatkowych w sytuacji braku zawieszenia postępowania egzekucyjnego czy też braku wstrzymania wykonania decyzji wymiarowych. Skarżący w piśmie tym powoływał się również na fakt zapłaty części sumy zaległości podatkowych , lecz jak wynika z jego oświadczenia złożonego do protokołu rozprawy z dnia 18 września 2007 r. nastąpiło to już po wszczęciu egzekucji i nie było przedmiotem złożonych zarzutów . Jak podano wyżej, znaczna część skargi Z. S. poświęcona została kwestionowaniu zasadności decyzji wymiarowych . co nie może być objęte kontrolą Sądu w niniejszym postępowaniu z uwagi na inny zakres przedmiotowy rozstrzygnięcia. Konkludując , Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia z art. 145 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , dlatego też uznając skargę za niezasadną ,na mocy art. 151 tejże ustawy orzekł jak w sentencji.