III SAB/Wa 13/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, , po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie przekazujące wniosek zgodnie z właściwością postanawia: 1) sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia z dnia 6 września 2012 r. o sygn. akt III SAB/Wa 13/12 w oznaczeniu organu, w ten sposób, że w miejsce "Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W." zastąpić "Dyrektora Izby Skarbowej w W." 2) sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia z dnia 27 listopada 2012 r. w oznaczeniu organu, w ten sposób, że w miejsce "Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W." zastąpić "Dyrektora Izby Skarbowej w W." UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 września 2012 r. o sygn. akt III SAB/Wa 13/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę K. G. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie przekazujące wniosek zgodnie z właściwością. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2012 r. sygn. akt III SAB/Wa 13/12. W komparycji ww. postanowień jako Organ, na którego wniesiono skargę na bezczynność wskazano Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.. Pismem z dnia 11 grudnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. zwrócił się o: - sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2012 r. o sygn. akt III SAB/Wa 13/12 poprzez wskazanie w sentencji postanowienia zamiast "Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W." Dyrektora Izby Skarbowej w W., - sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Wa 13/12 poprzez wskazanie w sentencji postanowienia zamiast "Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W." Dyrektora Izby Skarbowej w W.. W uzasadnieniu wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu do powyższych postanowień wskazał, iż K. G. wniósł skargę na skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie przekazujące wniosek zgodnie z właściwością. Organ zaznaczył, iż z powyższego oraz z akt sprawy przekazanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jednoznacznie wynika, iż w przedmiotowej sprawie K. G. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. nie zaś na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270)– dalej: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (por. art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy). W komparycji postanowienia z dnia 6 września 2012 r. oraz postanowienia z dnia 27 listopada 2012 r. o sygn. akt III SAB/Wa 13/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako Organ, na którego wniesiono skargę na bezczynność wskazał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., gdy w rzeczywistości Organem którego bezczynność zaskarżono jest Dyrektor Izby Skarbowej w W.. Z akt sprawy wynika, iż K. G. pismem z dnia 22 lutego 2012 r. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia 29 listopada 2011 r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] grudnia 2011 r. przekazujące wniosek Skarżącego zgodnie z właściwością. W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, iż Organem którego bezczynność zaskarżono jest Dyrektor Izby Skarbowej w W.. Tym samym należy stwierdzić, że w komparycji postanowień z dnia 6 września 2012 r. oraz z dnia 27 listopada 2012 r. wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.