I SA/Wr 239/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego 2007 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. postanawia : I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz skarżącego kwotę 3.600 ( trzy tysiące sześćset ) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie [...]. Organy podatkowe uznały, że podatnik nie rozpoczął w roku 1999 realizacji długookresowego przedsięwzięcia na rzecz osób niepełnosprawnych, w związku z czym nie należał do kręgu podmiotów, wobec których miało zastosowanie orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002 r. sygn. akt K 45/01 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. R., zstępowany przez pełnomocnika, wniósł o uchylenie powyższej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wskazując że należy do grupy podmiotów, którzy w zaufaniu do obowiązujących przepisów w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych rozpoczęli w 1999 r. realizację długookresowych przedsięwzięć na rzecz osób niepełnosprawnych. W dniu 26 stycznia 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi została wydana decyzja z dnia [...] nr [...] uchylająca w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. i stwierdzająca nadpłatę w kwocie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe m. in. na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji. O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 209 w związku z art. 201 oraz art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.