II FSK 977/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu dnia 11 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1151/17 w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1151/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2017 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Od powyższego wyroku pełnomocnik skarżącego wywiódł skargę kasacyjną. Następnie pismem z dnia 6 grudnia 2018 r. pełnomocnik strony wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia 10 marca 2016 r., określającej zobowiązanie z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r., utrzymanej następnie w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 24 maja 2016 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że rozpoznanie sprawy wydłuża się, a z emerytury skarżącego potrącane są należności na poczet rzekomego zobowiązania podatkowego. Sytuacja finansowa i zdrowotna skarżącego jest trudna, jego stan zdrowi się pogarsza, ponosi koszty na leki i leczenie i dalsze prowadzenie egzekucji w sytuacji niezakończenia postępowania sądowoadminstarcyjnego powoduje w ocenie pełnomocnika, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej zwana: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tego przepisu wynika przede wszystkim, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Nie jest dopuszczalna, zatem samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez sąd. Ponadto, postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonego do sądu aktu, choć nie wyklucza to możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik skarżącego nie wnosi o wstrzymania wykonania aktu objętego złożoną przez niego skargą, tj. postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2017 r. Wnosi natomiast o zastosowanie tymczasowej ochrony sądowej wobec aktu wydanego przez organ I instancji, tj. decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia 10 marca 2016 r., którą określono skarżącemu zobowiązanie podatkowe. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest możliwe uwzględnienie żądania strony. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania innych niż zaskarżony bezpośrednio do sądu akt, pod warunkiem, że akty te zostały wydane "w granicach tej samej sprawy" rozumianej jako sprawa w sensie materialnoprawnym. Tożsamość sprawy w takim ujęciu będą więc wyznaczały elementy stosunku prawnego wynikającego z zaskarżonego aktu, a więc przede wszystkim identyczność podmiotowa i przedmiotowa, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (zob. postanowienia NSA: z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12; z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1651/13; publ. w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej zwana: "CBOSA"). Należy stwierdzić, że pomiędzy postępowaniem dotyczącym określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych, a postępowaniem w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej nie zachodzi tożsamość przedmiotowa i podmiotowa. Także w literaturze wskazuje się, że tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej (por.: A. Kabat, Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2018, s.545). Uznać więc należy, że o ile sprawa określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych i sprawa w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej dotyczą tego samego adresata, o tyle przedmiotowo te sprawy są różne. Pomimo występującego między nimi związku różnią się one podstawą prawną rozstrzygnięcia oraz trybem procedowania. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania złożony w niniejszej sprawie nie mógł zostać uwzględniony. Na marginesie należy wskazać, biorąc pod uwagę argumentację zaprezentowaną w uzasadnianiu przedmiotowego wniosku, że w odpowiedzi na pismo skarżącego zawierającego prośbę o przyspieszenie rozpoznania jego sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniają ten wniosek poinformował skarżącego pismem z dnia 29 listopada 2018 r., że termin rozprawy zostanie wyznaczony w lutym 2019 r. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.