II OZ 1078/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SA/Sz 501/07 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania obowiązku postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2007 r. odmówił Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w S. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z oświadczeń złożonych przez Wspólnotę wynika, że nie posiada ona żadnych dochodów, uzyskuje jedynie co miesiąc kwoty w wysokości [...] zł z tytułu odsetek od środków znajdujących się na funduszu remontowym. Środki zgromadzone przez skarżącą Wspólnotę na rachunku bankowym wynoszą [...] zł i przeznaczone są na pokrycie bieżących opłat za media i usługi związane z eksploatacją budynków zarządzanych przez Wspólnotę, część środków została również przeznaczona na fundusz remontowy Wspólnoty, a pozostała kwota podlega zwrotowi członkom Wspólnoty (właścicielom lokali) jako nadpłata z tytułu zaliczek na utrzymanie przedmiotowych nieruchomości. W ocenie Sądu Wspólnota nie wykazała, że nie posiada środków finansowych, jak również możliwości ich wygospodarowania na poczet kosztów sądowych w niniejszej sprawie, które na obecnym etapie postępowania sprowadzają się do konieczności uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. [...] w S. wnosząc o jego uchylenie i przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Podniosła, że nie posiada środków na pokrycie kosztów postępowania, a wszelkie pozyskane dochody zmuszona jest przeznaczyć na remont budynków, którymi zarządza. Skarżąca Wspólnota wywiodła również szereg argumentów dotyczących zasadności wniesionej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", generalną zasadą jest, że każdy podmiot wszczynający postępowanie przed sądami administracyjnymi musi liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów postępowania sądowego. Zgodnie jednak z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zatem to na stronie spoczywa obowiązek udowodnienia zaistnienia okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w określonym zakresie. Osoba prawna (jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej) obowiązana jest wykazać nie tylko, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków. W niniejszej sprawie Wspólnota nie wykazała, że wykorzystała wszelkie dostępne oraz wystarczające w danych okolicznościach środki niezbędne do pokrycia kosztów sądowych. Podkreślenia wymaga bowiem, że w przypadku wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez wspólnotę mieszkaniową badaniu podlega nie tylko kondycja finansowa tej jednostki, lecz również sytuacja majątkowa osób ją tworzących, a zatem również właścicieli lokali wchodzących w skład nieruchomości wspólnej ( por. post. NSA z dnia 31 grudnia 2004 r., GZ 146/04). W niniejszej sprawie skarżąca Wspólnota nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Uzyskaniu takich środków mogłoby służyć m. in. podjęcie uchwały przez właścicieli lokali tworzących Wspólnotę w przedmiocie wygospodarowania dodatkowych funduszy na utrzymanie nieruchomości wspólnej w części nie znajdującej pokrycia w pożytkach i innych przychodach z nieruchomości. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji odmówił przyznania Wspólnocie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.