I OSK 1615/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wojewody M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 09 października 2006r.., sygn. akt II SA/Kr 1232/01 o wymierzeniu organowi grzywny w sprawie ze skargi J. P. w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 09 października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wymierzył Wojewodzie M. grzywnę w wysokości 5 000 złotych. W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny sprawy. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 24 kwietnia 2001r. Organ nie wypełnił ciążącego na nim obowiązku przesłania akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie, wynikającym z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Akta, które przesłał okazały się bowiem niekompletne co z urzędu stwierdził Sąd w czasie rozprawy w dniu 11 lipca 2006r. Zarządzeniem wydanym na rozprawie, doręczonym dnia 19 lipca 2006r., Sąd wezwał Wojewodę M. do przedłożenia w terminie 7 dni kompletnych akt postępowania prowadzonego przed organami I i II instancji. Za pismem z dnia 31 lipca 2006r. organ nadesłał Sądowi jedynie pojedyncze dokumenty. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego akta administracyjne w dalszym ciągu nie odzwierciedlają przebiegu postępowania w niniejszej sprawie i są niekompletne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny przychylił się do wniosku pełnomocnika skarżącej i na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł o ukaraniu organu grzywną. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył pełnomocnik organu podnosząc, że Wojewoda M. wywiązał się z obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 albowiem w ustawowym terminie przesłał do WSA akta, które były w ocenie organu "formalnie kompletne" o czym świadczy ich ciągłość i numeracja. Faktem jest jednak, co przyznaje pełnomocnik, że brakowało w nich niektórych dokumentów, co usprawiedliwiono tym, że sprawa jest wielowątkowa i skomplikowana i w związku z nią toczy się kilka postępowań administracyjnych i sądowych, w których brakujące dokumenty niewątpliwie zostały ujęte. Ponadto organ wskazał, że zwracał się do sądu o przedłużenie terminu do złożenia żądanych dokumentów, a nadto część żądanych dokumentów przedstawił w formie kopii. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Na wstępie należy zauważyć, że postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny, wszczęte na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) , jest odrębnym postępowaniem sądowym, wszczynanym na wniosek skarżącego w przypadku niezastosowania się przez organ administracji publicznej do wynikającego z art. 54 § 2 cyt. ustawy obowiązku przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny powinien być opłacony i zarejestrowany w odpowiednim repertorium jako odrębna sprawa, co pozostaje w zgodzie z § 54 i § 72 Zarządzenia nr 11 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003r. Rozstrzygnięcie w tej sprawie zapada w formie postanowienia kończącego postępowanie, na które stosownie do art. 173 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przysługuje skarga kasacyjna. (por. J. P. Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, str. 166). Tym samym od postanowienia wymierzającego grzywnę organowi przysługuje prawo wniesienia skargi kasacyjnej, a nie zażalenia. Należy jednak zauważyć, że w rozpatrywanej sprawie wniesienie niewłaściwego środka odwoławczego wynikało z błędnego pouczenia Sądu zawartego w piśmie skierowanym do Wojewody M. wraz z zaskarżonym postanowieniem. Zgodnie z utrwalonym już w tym względzie orzecznictwem sądowym nie nazwa, ale treść pisma procesowego decyduje o jego charakterze. Z uwagi na to, że wniesione przez będącego radcą prawnym pełnomocnika organu pismo nazwane zażaleniem spełnia określone w art. 176 p.p.s.a. wymogi skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał jego oceny jako skargi kasacyjnej. Skarga ta nie zasługuje jednak na uwzględnienie. Artykuł 54 § 2 cyt. ustawy nakłada na organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi wniesionej do Sądu, obowiązek przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Spełnienie przez organ tego obowiązku warunkuje możliwość przeprowadzenia prawidłowej kontroli przez sąd. Nie zastosowanie się do powyższych obowiązków przez organ sprawia, że Sąd nie może wszcząć postępowania, w przypadku nie nadesłania skargi lub w sposób prawidłowy go prowadzić w przypadku nie nadesłania odpowiedzi na skargę, czy też akt administracyjnych sprawy. Z tego względu p.p.s.a. przewiduje, w art. 55, gwarancje procesowe prawidłowego toku postępowania. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku nasłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Sąd może na wniosek strony orzec o wymierzeniu mu grzywny. Wymierzenie grzywny ma na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, ale jest również sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sformułowania zawarte w treści art. 55 § 1 prowadzą do wniosku, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką jest nie przekazanie Sądowi w ustawowym terminie wskazanych dokumentów. W niniejszej sprawie organ nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie akta administracyjne, w których brak było istotnych dla rozpoznania sprawy dokumentów, co przyznał sam organ. Niniejsza sprawa toczyła się w Sądzie od 2001 roku i w związku z tym należy stwierdzić, że Wojewoda M. miał dostatecznie dużo czasu na przekazanie całości akt, przy czym zawiłość sprawy oraz fakt, że skarżąca jest stroną także w innych postępowaniach administracyjnych, na które wskazuje się w zażaleniu nie są dostatecznym wytłumaczeniem zaniedbań organu. Za chybiony uznać należy argument Wojewody, iż na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nadesłał część dokumentów w formie kopii. Obowiązkiem organu jest bowiem przesłanie sądowi dokumentów oryginalnych lub ich odpisów potwierdzonych za zgodność z oryginałem. Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji.