II OZ 949/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Zarządu Infrastruktury na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 779/07 odmawiające wstrzymania wykonania postanowienia organu I instancji w sprawie ze skargi [...] Zarządu Infrastruktury na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 779/07, po rozpoznaniu wniosku [...] Zarządu Infrastruktury odmówił wstrzymania wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...], w sprawie ze skargi (...) Zarządu Infrastruktury na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie został uzasadniony. Ponadto Sąd uznał, że charakter nakazanych postanowieniem obowiązków nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył [...] Zarząd Infrastruktury zarzucając naruszenie art. 61 § 3 poprzez jego błędną wykładnię i uznanie przez Sąd I instancji, że warunkiem rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest jego uzasadnienie. Ponadto skarżący podniósł, że wykonanie postanowienia spowoduje poniesienie znacznych i nieuzasadnionych kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz w zażaleniu konsekwencje jego wydania nie są wystarczające do stwierdzenia, że wypełniły się przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ppsa. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest zatem słuszne i zgodne z prawem. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.