I SA/Sz 156/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa, Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.), Sędzia NSA Krystyna Zaremba, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I Sz na rozprawie w dniu 18 października 2007 r. sprawy ze skargi K.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe w podatku VAT za VII-X 2000 r. i koszty postępowania egzekucyjnego oddala skarge UZASADNIENIE Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia "[...]", wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 Ordynacji podatkowej, stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Organ ten ustalił bowiem, że decyzja Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", którą orzeczono o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu Sp. z o.o. A z/s w S. K. M. za zaległości podatkowe tejże Spółki w podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do października 2000 r., została skutecznie jej doręczona w dniu 1 marca 2002 r., a ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 15 marca 2002 r., zaś odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji podatniczka złożyła dopiero w dniu 5 października 2006 r., co uzasadniało wydanie postanowienia przy uwzględnieniu okoliczności, że termin do wniesienia odwołania nie został przywrócony. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że nie znalazł podstaw do przywrócenia uchybionego terminu i ostatecznym postanowieniem z dnia "[...]" odmówił podatniczce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a w konsekwencji tego wydał w dniu "[...]" także zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W skardze na powyższe postanowienie, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, K. M. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając organowi naruszenie art. 149, art. 150 § 3, art. 162 § 1 i 2, art. 180, art. 187, art. 191, art. 192, art. 199, art. 210 § 4 art. 220 § 1 art. 223 § 2 art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej, a także art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i podnosząc, że organ niesłusznie odmówił jej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uznając za skuteczne doręczenie zrealizowane przez pocztę zgodnie z dyspozycją art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skargę nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie niesporne jest, że skarżąca uchybiła ustawowemu 14-dniowemu terminowi do wniesienia odwołania, określonemu w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a także, iż termin ten nie został przywrócony. I, aczkolwiek Dyrektor Izby Skarbowej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia błędnie wskazał, że skuteczne doręczenie odwołania skarżącej nastąpiło w dniu 1 marca 2002 r., gdyż w istocie zastępcze doręczenie nastąpiło w dniu 28 lutego 2002 r., skoro bowiem zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym zostało pozostawione na drzwiach mieszkania w dniu 21 lutego 2002 r., to upływ 7-dniowego terminu jego przechowywania w urzędzie pocztowym upłynął w dniu 28 lutego 2002 r. (który to dzień nie był dniem wolnym od pracy), a nie 1 marca 2002 r., to jednak okoliczność ta nie miała wpływu na ocenę prawidłowości doręczenia zastępczego, bowiem niepodjętą przez skarżącą przesyłkę urząd pocztowy prawidłowo zwrócił nadawcy po upływie 7 dni jej przechowywania, tj. w dniu 1 marca 2002 r., tak więc skarżącej nie pozbawiono możliwości odebrania tej przesyłki w ciągu 7 dni, które to uprawnienie wynika z przepisu art. 150 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym w 2002 r.) Ponadto, skarga na postanowienie o odmowie przywrócenia uchybionego terminu została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 października 2007 r. o sygn. akt I SA/Sz 154/07. Tym samym, zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada normie prawnej określonej w przepisie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którą, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Uznając więc, że zarzuty skargi nie są uzasadnione, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę należało oddalić.