II SO/Wr 40/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 17 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. M. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi w terminie postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 200 zł (dwieście złotych); II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz I. M. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE I. M. (dalej jako: wnioskodawca), w dniu 15 stycznia 2021 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W dniu 21 stycznia 2021 r. Wojewodzie przekazana została skarga celem nadania sprawie właściwego biegu. Skarżący pismem w dniu 28 kwietnia 2021 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) - dalej p.p.s.a., w związku z nieprzekazaniem przez Wojewodę Dolnośląskiego jego skargi na bezczynność organu w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę wraz z aktami sprawy. W dniu 26 sierpnia 2021 r. Wojewodzie doręczony został odpis wniosku o wymierzenie grzywny z jednoczesnym wezwaniem do udzielenia odpowiedzi na wniosek oraz przesłania akt sprawy w terminie 7 dni. W odpowiedzi z dnia 15 września 2021 r. organ wskazał, że odpowiedź na skargę została wysłana do Sądu wraz z aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi należało uwzględnić. Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z przywołanego przepisu, sąd na wniosek skarżącego może, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Z przywołanego przepisu wynika, że wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od łącznego zaistnienia następujących warunków: 1) złożenia wniosku o wymierzenie grzywny oraz 2) niewykonania w ogóle albo wykonania po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy pismo wnioskodawcy z dnia 12 stycznia 2021 r. (doręczone do Sądu w dniu 15 stycznia 2021 r.) stanowiące skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w podanym wyżej zakresie, wpłynęło do organu w dniu 21 stycznia 2021 r., z tego powodu od tej daty rozpoczął się bieg terminu przewidzianego na przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, określony treścią art. 53 § 2 p.p.s.a. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin na przekazanie przez Wojewodę Dolnośląskiego skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do Sądu upłynął z dniem 22 lutego 2021 r. (poniedziałek). Skarga wraz z aktami administracyjnymi przekazana została do Sądu w dniu 5 maja 2021 r. i zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 1114/21 (obecna sygn. akt II SAB/Wr 473/21). Tym samym doszło do ponad trzymiesięcznego przekroczenia terminu ustawowego. W tych okolicznościach należało uznać zasadność wniosku o wymierzenie grzywny z uwagi na niewątpliwe uchybienie obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Natomiast w kwestii wysokości wymierzonej grzywny wskazać należy, iż ustawodawca do uznania Sądu pozostawił ustalenie jej kwoty, pod warunkiem, że jej górna granica nie przekroczy wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie okolicznością znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, iż w przepisanym ustawą terminie nie przesłano skargi do tut. Sądu wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami administracyjnymi. Termin ten został przekroczony, a organ do dnia wydania niniejszego postanowienia nie przekazał skargi. Wymierzając grzywnę Sąd miał na względzie także to, iż skarga została wniesiona w przedmiocie bezczynności, która to ma na celu zdyscyplinowanie organu by działał w sprawie wnikliwie i szybko. Można jeszcze dodać, że organ administracyjny w pełni ponosi odpowiedzialność za poprawne funkcjonowanie urzędu, w tym także za terminowość wykonania zadań oraz bezpieczeństwo przekazywanych do urzędu dokumentów. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia. W zakresie kosztów zwróconych w pkt II, Sąd działał na podstawie art. 200 w zw. z art. 210 § 2 i 64 § 3 ww. ustawy.