III SA/Po 426/10

SENTENCJA Dnia 28 grudnia 2010 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 grudnia 2010 roku wniosku B.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B.Z. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2009 postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2010 roku, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu zwolnił B.Z. od kosztów sądowych i ustanowił dla niej adwokata z urzędu, którego wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka w P. Wyrokiem z dnia 18 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę B. Z. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2009 i zasądził na rzecz pełnomocnika skarżącej koszty udzielonej stronie, ale nieopłaconej pomocy prawnej Pismem z dnia 18 listopada 2010 roku B. Z. cofnęła pełnomocnictwo udzielone ustanowionemu z urzędu adwokatowi. Pismem z dnia 9 grudnia 2010 roku B. Z. złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy do sporządzenia skargi kasacyjnej, wskazując na adwokata M. M. W odpowiedzi na wezwanie sądu złożyła natomiast wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. We wniosku wskazała, że prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe wraz z synem, które jest utrzymywane z jego renty socjalnej w wysokości 593 zł oraz z dochodów z gospodarstwa rolnego w wysokości 500 zł. Wnioskodawczyni posiada budynek mieszkalny, który stanowi współwłasność z bratem, a ponadto mieszkanie o powierzchni 29 m², nieruchomość rolną o powierzchni 1,65 ha oraz inną nieruchomość o powierzchni 2,44 ha wydaną sądownie w 2006 roku. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 p.p.s.a.). Taki zapis dotyczy zarówno kosztów sądowych jak i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wydanie orzeczenia o zwolnieniu od kosztów sądowych jest możliwie jedynie w sytuacji, gdy na podmiocie występującym z takim żądaniem ciąży obowiązek uiszczenia kosztów. Strona, której przyznane zostało prawo pomocy, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, od których została zwolniona prawomocnym postanowieniem (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). Brak takiego obowiązku powoduje, że żądanie ponownego zwolnienia od kosztów sądowych jest nieuzasadnione, a wydanie orzeczenia uwzględniającego taki wniosek zmierzałoby do uchylenia obowiązku, który został już zniesiony (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). Także cofnięcie pełnomocnictwa dla ustanowionego z urzędu adwokata nie wpływa negatywnie na przyznane z urzędu prawo do otrzymania profesjonalnej pomocy prawnej. W takiej sytuacji wyznaczenie nowego pełnomocnika z urzędu pozostaje w gestii Okręgowej Rady Adwokackiej. W tej sytuacji należy uznać, że nie jest możliwe ponowne przyznanie prawa w tym samym zakresie w jakim prawo pomocy zostało już wcześniej przyznane. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.