I OZ 747/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 21 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 2331/19 odrzucające skargę kasacyjną S. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 2331/19 w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów ustawy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25 czerwca 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 2331/19, na podstawie art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.", odrzucił skargę kasacyjną S. P. od wyroku z 13 grudnia 2019 r. oddalającego jego skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów ustawy. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący kasacyjnie pomimo wezwania nie uzupełnił braku formalnego skargi kasacyjnej, nie nadesłał bowiem odpisu wniosku o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Zażalenie złożył S. P., zaskarżając postanowienie w całości i wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.: - art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 178 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez jego niewłaściwe zastosowanie, bowiem nie uchybił terminowi uzupełnienia braków formalnych; - art. 177a p.p.s.a. oraz § 57 ust. 1 zdanie pierwsze "reg. WSA" poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji podpisanie wezwania do usunięcia braków formalnych przez osobę nieuprawnioną, a tym samym braku skutecznego wezwania skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że skarżący kasacyjnie, wnosząc do Sądu pismo w przedmiocie stanowiska co do rozpoznania skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym, załączył do niego wymagany odpis i nie może odpowiadać za zgubienie tego odpisu przez biuro podawcze sądu bądź nieodnotowanie na prezentacie jego wpłynięcia. Podkreślono, że jedynym potwierdzeniem, że taki odpis został załączony, jest wskazanie tego faktu u dołu pisma. W ocenie strony skarżącej kasacyjnie skarga kasacyjna powinna odpowiadać wymogom przewidzianym dla pism procesowych (formalnym) oraz wymogom o charakterze merytorycznym (materialnym). Wymóg materialny dominuje nad formalnym i dopiero jego niespełnienie powoduje, że skarga kasacyjna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Powołano się na postanowienie NSA z 25.05.2004 r. sygn. akt GSK 38/04. Ponadto zaznaczono, że wezwanie do usunięcia braków formalnych z 27 lutego 2020 roku zostało podpisane przez specjalistę S. M., a nie przez Przewodniczącego Wydziału, nie doszło zatem nawet do skutecznego wezwania do usunięcia braków formalnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 176 § 2 p.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Zgodnie z treścią art. 177a cytowanej ustawy jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Okolicznością bezsporną w sprawie jest to, że skarga kasacyjna S. P. od wyroku z 13 grudnia 2019 r. nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik S. P. został wezwany do usunięcia tego braku formalnego skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, wraz z odpisem dla organu. Wbrew zarzutom podniesionym w zażaleniu zarządzenie w tym przedmiocie zostało sporządzone przez Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie (por. k. 68 akt sądowych), a następnie wykonane przez pracownika sekretariatu specjalistę S. M. (por. k. 69 akt sądowych). Wezwanie to zostało następnie prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącego kasacyjnie 11 marca 2020 r. W zakreślonym w nim terminie zostało złożone pismo zawierające wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym. Kwestią sporną pozostaje, czy do ww. pisma załączono wymagany odpis dla organu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja zawarta w zażaleniu i okoliczności wynikające z akt sprawy mogą budzić wątpliwości co do podstawy przyjęcia przez Sąd pierwszej instancji, że pismo stanowiące uzupełnienie skargi kasacyjnej o oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy nie posiada załącznika w postaci odpisu tego pisma dla strony przeciwnej. Podkreślenia wymaga, że w dolnej części tego pisma wymieniono jako załącznik odpis pisma (por. k. 74 akt sądowych). Widnieje na nim również pieczęć Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z oznaczeniem daty wpływu przesyłki, jednak po wyrazie "Zał." wpisano jedynie końcowy numer przesyłki poleconej, którą nadano przedmiotowe pismo. Z prezentaty tej nie wynika zatem w żaden sposób, czy przedmiotowe pismo zostało złożone wraz z załącznikami lub bez załączników. W tym miejscu zaznaczyć należy, że zgodnie z treścią § 4 zarządzenia nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych na piśmie wpływającym do sądu umieszcza się adnotację zawierającą nazwę sądu, datę wpływu pisma, informację o załącznikach oraz podpis przyjmującego pismo. Kopertę, w której pismo nadesłano, załącza się do pisma. Na pismach złożonych osobiście zamieszcza się adnotację "osob.". Takiej adnotacji w zakresie informacji o załącznikach w niniejszej sprawie zabrakło. Powyższych wątpliwości nie da się rozstrzygnąć na podstawie akt sprawy, a nie ma podstaw prawnych do ich interpretowania na niekorzyść strony wnoszącej zażalenie. Wobec powyższego przyjąć należy, że S. P. we wskazanym w wezwaniu terminie uzupełnił w sposób prawidłowy brak formalny skargi kasacyjnej, składając wniosek o rozpoznanie jej na posiedzeniu niejawnym wraz z odpisem dla strony przeciwnej. Podkreślić należy, że przyjęcie braku ww. odpisu skutkowało wydaniem zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Kwestia ta ma zatem zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy z uwagi na realizację zasady prawa do sądu wyrażonej w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP (por. postanowienia NSA: z 25 sierpnia 2017 r., sygn. akt II OZ 807/17 i z 16 grudnia 2014 r. sygn. akt II GZ 848/14). Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie.