II SA/Ol 574/09

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J.S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi I.W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Ol 614/07 postanawia przyznać radcy prawnemu J.S. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w kwocie 180 zł (stu osiemdziesięciu złotych) netto powiększonej o należny podatek VAT oraz zwrot wydatku w kwocie 17 zł (siedemnastu złotych). UZASADNIENIE Po zapadnięciu postanowienia o odrzuceniu skargi I.W. przyznane zostało prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Do pełnienia tej funkcji Okręgowa Izba Radców Prawnych w Olsztynie wyznaczyła radcę prawnego J.S., której skarżący udzielił następnie stosownego pełnomocnictwa. W opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zawała ona wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, zawierający oświadczenie, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) stanowiący, iż wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zmianami), zwanego dalej w skrócie rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 rozporządzenia). W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez radcę prawnego, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W niniejszej sprawie, z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna, określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosząca 240 zł. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, iż wyznaczonemu radcy prawnemu należne jest wynagrodzenia w kwocie 180 zł netto (240 zł x 75%), powiększonej o należny podatek VAT. Udokumentowanie poniesienia opłaty skarbowej za złożenie dokumentu stwierdzającego stosunek pełnomocnictwa w postępowaniu sądowym (k. 65 akt) uzasadnia zasądzenie zwrotu 17 zł. Wobec powyższego, w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.