I SA/Go 63/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi JKT Sp. z .o. Przedsiębiorstwo Wielobranżowe na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE Doradca podatkowy J.C. wniósł skargę w imieniu JKT Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2006r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] lutego 2006r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 29 stycznia 2007r. pełnomocnik skarżącej spółki został wezwany do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz do złożenia dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej – aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru sądowego (oryginału ewentualnie uwierzytelnionego odpisu tego dokumentu) w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 8 lutego 2007r. Termin do uzupełnienia braku skargi upłynął bezskutecznie z dniem 15 lutego 2007r. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Pełnomocnik, mimo wezwania, obowiązku tego nie wykonał. W myśl zaś art. 28 § 1 powołanej wyżej ustawy osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, zaś zgodnie z art. 29 tej samej ustawy przedstawiciel ustawowy lub organ osoby prawnej mają obowiązek wykazać swoje umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa. Wobec nie uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie w związku z czym nie można jej nadać biegu, Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę