II OSK 2396/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. I. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 308/10 w sprawie ze skargi M. I. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 16 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 308/10 odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę M. I. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Sąd wskazał w uzasadnieniu, że stosownie do treści art. 53 § 1 tej ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpatrywanej sprawie zaskarżoną decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] lutego 2010 r. doręczono skarżącej w dniu 8 marca 2010 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru odebrał ją mąż skarżącej J. I. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie upłynął w dniu 7 kwietnia 2010 r. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu została złożona osobiście przez M. I. w siedzibie organu dopiero w dniu 10 maja 2010r., czyli z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Sąd zaznaczył, że na rozstrzygniecie sprawy nie miał wpływu fakt, że skarga została pierwotnie nadana w urzędzie pocztowym w dniu 6 kwietnia 2010r., bowiem została ona niewłaściwie zaadresowana i następnie zwrócona nadawcy z adnotacją, że DWINB nie mieści się przy Placu [...], a przy ul. [...] we W. Skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosła M.I., reprezentowana przez adwokata z urzędu. Zaskarżając w całości powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. artykułu 53 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że wniesienie w terminie skargi do właściwego organu, a tylko jej błędne zaadresowanie powoduje uchybienie wskazanemu w tym przepisie terminowi, oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie art. 58 § 2 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi wniesionej w terminie, a tylko błędnie zaadresowanej. Z uwagi na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, a także w postępowaniu kasacyjnym. Zdaniem skarżącej termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego został zachowany albowiem upłynął w dniu 7 kwietnia 2010 r., a skarżąca wniosła ją w dniu 6 kwietnia 2010 r. prawidłowo wskazując nazwę organu, za pośrednictwem którego wnosiła skargę jako D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., jednakże błędnie oznaczając adres wskazanego organu. Skarżąca podała, że błąd ten wynika z faktu, że na stronie internetowej D. Urzędu Wojewódzkiego obok adresu Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego po lewej stronie znajduje się adres D. Urzędu Wojewódzkiego we W., co więcej po zwrocie z odpowiednią adnotacją o błędnym adresie, skarżąca osobiście złożyła skargę w siedzibie organu. Ponadto podała, że zamieszkuje poza W. i mogła nie orientować się gdzie ma siedzibę organ, za pośrednictwem którego składała skargę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd obowiązany jest odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W art. 53 § 1 ustawy określono, że termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, zgodnie zaś z art. 54 § 1 skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] wraz ze stosownym pouczeniem o trybie wnoszenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, doręczono skarżącej w dniu 8 marca 2010 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 7 kwietnia 2010 r. Skierowanie skargi sporządzonej w dniu 2 kwietnia 2010 r. pod nieprawidłowy adres, jej zwrot, a następnie złożenie skargi w siedzibie organu w dniu 10 maja 2010 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do jej odrzucenia. Wobec oczywistego przekroczenia terminu do wniesienia skargi określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. za całkowicie nieuzasadnione uznać należało twierdzenie, że doszło w sprawie do naruszenia tego przepisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie naruszył również art. 58 § 2 p.p.s.a, przepis ten nie miał w sprawie zastosowania. Gdyby zarzut ten miał dotyczyć art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., na co wskazuje jego uzasadnienie, to także i ten zarzut jest niesłuszny, gdyż skarga nie została wniesiona w wyznaczonym przez art. 53 § 1 p.p.s.a. terminie. Podniesione w skardze kasacyjnej okoliczności, których przedstawienie służyć ma usprawiedliwieniu pomyłki strony, nie mogą być rozważane przy ocenie prawidłowości zaskarżonego postanowienia, natomiast winny być przedstawione przy rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który to wniosek, jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych pisma organu z dnia 19 maja 2010 r., został przez stronę złożony. Wobec stwierdzenia, że kwestionowane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego prawa nie naruszało, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw orzekł o jej oddaleniu. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną z urzędu wskazać należy, że stosownie do art. 250, 258 § 2 pkt 8 i § 3 oraz art. 259 i 260 p.p.s.a. postanowienie w tym zakresie wydaje wojewódzki sąd administracyjny.