II OPP 21/15
Administrative courts2015-12-28
Case number
II OPP 21/15
Court
Naczelny Sąd Administracyjny
Judgment date
2015-12-28
Type
Postanowienie NSA
Judges
Jacek ChlebnyMarek StojanowskiZofia Flasińska
Ruling
Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Judgment text
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny (spr.) Sędziowie NSA: Zofia Flasińska Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 553/15 ze skargi M. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się na terytorium RP postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.
UZASADNIENIE
M. S. w piśmie z 5 listopada 2015 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 553/15 w przedmiocie jego skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się na terytorium RP.
Z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu w dniu 5 stycznia 2015 r.
W dniu 4 lutego 2015 r. skarga wraz z odpowiedzią organu i aktami sprawy została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Następnie w związku ze złożonym przez skarżącego w dniu 3 marca 2015 r. wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, skarżącemu został wysłany odpowiedni formularz wniosku celem wypełnienia. Po nadesłaniu wypełnionego formularza, postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Na skutek złożonego sprzeciwu wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznał Sąd, który postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 3 listopada 2015 r. Przewodniczący Wydziału wyznaczył termin rozpoznania sprawy na dzień 7 grudnia 2015 r.
Pismem z 11 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 553/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] grudnia 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Skarga na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej "ustawą"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.
W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę (9 lutego 2015 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (12 listopada 2015 r. – data wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego) upłynęło dziewięć miesięcy. W tym okresie Sąd I instancji, po zgłoszeniu przez skarżącego wniosku o uzyskanie prawa pomocy, wysłał mu odpowiedni formularz i następnie, po nadesłaniu wypełnionego druku, wniosek ten został rozpoznany w dniu 30 kwietnia 2015 r. przez referendarza sądowego. Z uwagi na wniesienie przez skarżącego w dniu 31 maja 2015 r. sprzeciwu, wniosek o prawo pomocy został rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r. Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. Następnie Przewodniczący Wydziału IV wyznaczył termin do rozpoznania sprawy na dzień 7 grudnia 2015 r. W tym też dniu Sąd sprawę rozpoznał oddalając skargę wyrokiem.
W tych okolicznościach nie można stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone. Sąd podejmował czynności w tej sprawie prawidłowo i w rozsądnych terminach.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.