II OSK 1501/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. A. o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej K. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1015/06 w sprawie ze skargi K. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót remontowych postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 31 października 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1015/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nr [...] z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie prowadzenia robót remontowych. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła K. A., reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu adwokata M. W.. Wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 48 ust. 1, art. 49 b ust. 1 oraz art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane oraz naruszenie przepisów postępowania – art. 7 i art. 77 § 1 kpa. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącej na zasadzie art. 192 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnym (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniósł o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a. z uwagi na wniesione do Prokuratury Rejonowej w W. zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa sygn. [...], obecna sygnatura sprawy przed Sądem Rejonowym w W. Wydział [...] Grodzki [...], do czasu prawomocnego orzeczenia właściwego Sądu w sprawie, w której ustalenie faktu i okoliczności popełnienia przestępstwa przez uczestników z art. 270 § 1 kk będzie miało zasadniczy wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, iż uczestnicy postępowania A. i M. M. uchybili obowiązkowi wynikającemu z przepisów prawa budowlanego, a mianowicie nie dysponowali pisemną zgodą pozostałych współwłaścicieli na prace budowlane, jakie miały zostać przeprowadzone w budynku przy ul. [...] w M., nie posiadali także prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie złożone w dniu [...] czerwca 2005 r. przez małż. M. było fałszywe, na co skarżąca wielokrotnie wskazywała. Stwierdzenie prawomocnym wyrokiem winy uczestników w sprawie [...] w zakresie sfałszowania podpisu K. A. wykaże, iż roboty były wykonane bezprawnie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnicy postępowania A. i M. M. podnieśli między innymi, iż K. A. wprowadza Sąd w błąd, powołując się na sygnaturę sprawy, która nie ma nic wspólnego z zarzutem sfałszowania oświadczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 192 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 123 -125 p.p.s.a., ulega zawieszeniu jedynie na zgodny wniosek stron. Stosownie zaś do art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej. Zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ze względu na toczące się postępowanie w sprawie karnej, nie jest obligatoryjne. Wyraz "może" zawarty w dyspozycji powyższego przepisu wskazuje na to, iż zawieszenie postępowania sądowego zależy od uznania Sądu. Zawieszenie to, wpływające na czas trwania rozpoznawania sprawy, jest uzasadnione tylko wtedy, jeżeli ustalenie czynu (przestępstwa) w drodze karnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygniecie sprawy. Rozstrzygnięcie sprawy karnej musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Ocena w tym zakresie należy do sądu rozpoznającego sprawę. Jak wyżej już wskazano, zawieszenie postępowania na podstawie tego przepisu jest fakultatywne. A zatem Sąd może zawiesić postępowanie, o ile po rozważeniu wszelkich okoliczności sprawy dojdzie do przekonania, że konieczność taka zachodzi. Przedmiotowa sprawa może zostać zakończona wydaniem orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny bez potrzeby zawieszania postępowania. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na charakter i istotę postępowania kasacyjnego. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. A zatem zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Czyn, którego ustalenie w drodze karnej mogłoby – zdaniem K. A. - wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej ujawnił się przed wydaniem zaskarżonego wyroku. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie K. A. podkreśliła, iż kwestia złożenia fałszywego oświadczenia przez uczestników postępowania i skierowania zawiadomienia do Prokuratury Rejonowej w W. o popełnieniu przestępstwa była podnoszona przez skarżącą w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. W związku z powyższym zagadnienie, jak odniósł się do tej kwestii Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i czy kwestia ta miała ( mogła mieć ) wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, będzie podlegało ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przy rozpoznaniu skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 192 w związku art. 125 § 1 pkt 2, art. 131 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. .