I SA/Wa 888/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędziowie NSA Anna Łukaszewska-Macioch asesor WSA Tomasz Wykowski Protokolant Monika Chorzewska - Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2007 r. sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. po rozpatrzeniu odwołania B. Z od decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości działki położonej w C. obręb P. przy ul. [...] w związku z wybudowaniem ze środków gminy miejskiej C. kanalizacji sanitarnej w ulicy [...] – utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ przedstawił następująco stan faktyczny: Prezydent Miasta C. ustalił B. Z., właścicielce działki nr [...] o pow. [...] m² położonej w C. obręb Podzamcze przy ul. [...], jednorazową opłatę adiacencką z kwocie 1.378,00 zł w związku ze wzrostem wartości tej nieruchomości wskutek wybudowania ze środków gminy miejskiej C. kanalizacji sanitarnej w ulicy [...]. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podał, iż zgodnie z treścią przepisów art. 144 – 148 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), powołany przez Urząd Miasta C. rzeczoznawca majątkowy dokonał oszacowania wzrostu wartości nieruchomości położonych między innymi przy ul. [...], spowodowanego wybudowaniem kanalizacji sanitarnej w tej ulicy. Zgodnie z opinią tego rzeczoznawcy – zawartą w operacie szacunkowym z [...] kwietnia 2006 r. – różnica wartości przedmiotowej działki przed i po wykonaniu inwestycji stanowi kwotę 2.756,00 zł, z czego 50% - stosowanie do uchwały Rady Miasta C. z dnia [...] sierpnia 2001 r. nr [...] określającej stawkę opłaty adiacenckiej z tytułu podziału nieruchomości lub z tytułu budowy urządzeń infrastruktury technicznej stanowi kwotę 1.378,00 zł. Odwołując się od decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] B. Z. wniosła o stwierdzenie nieważności w/w decyzji w całości lub o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania. W odwołaniu podniosła, iż operat szacunkowy stanowiący podstawę naliczenia opłaty adiacenckiej został sporządzony wadliwie, a decyzja wydana została z naruszeniem zarówno prawa procesowego, jak i materialnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. o ustaleniu opłaty adiacenckiej i potwierdziło zasadność obciążenia B. Z. tą opłatą. Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów organ stwierdził, że zgodnie z treścią przepisu art. 144 ust. 1 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich. Podzielając stanowisko organu pierwszej instancji, Kolegium stwierdziło, iż rzeczoznawca majątkowy sporządził zgodnie z obowiązującymi przepisami operat szacunkowy, określający w sposób prawidłowy wzrost wartości przedmiotowej nieruchomości pozostający w związku przyczynowym z wybudowaniem sieci kanalizacji sanitarnej z przyłączami w ul. [...] na kwotę 2.756,00 zł. Organ ten podkreślił, iż określenie opłaty adiacenckiej w wysokości 50% wzrostu wartości nieruchomości, zgodnie z uchwałą Rady Miasta C. z dnia [...] sierpnia 2001 r. Nr [...] w sprawie stawki procentowej opłat adiacenckich na kwotę 1.378,00 zł nastąpiło zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła B. Z., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 97 § 1 pkt 4, 7, 10, 77, 80, 107 § 3, 136 i 140 k.p.a., jak również przepisów prawa materialnego - art. 145 ust. 1 i 146 § 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W skardze wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. W ocenie skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. nie rozpatrzyło merytorycznie jakiegokolwiek z zarzutów zawartych przez w/w w odwołaniu. Ponadto zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja opiera się na zbyt dawno sporządzonym, mającym bowiem blisko rok operacie szacunkowym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią przepisu art. 144 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich. Przepis ten stosuje się także do użytkowników wieczystych nieruchomości gruntowych. Artykuł 145 ust. 1 stanowi, iż wójt, burmistrz albo prezydent miasta może w drodze decyzji ustalić opłatę adiacencką każdorazowo po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo po stworzeniu warunków do korzystania z wybudowanej drogi. Wydanie decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie do 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo od dnia stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi - art. 145 ust. 2 ustawy. Artykuł 146 ust. 1 ustawy formułuje zasadę, według której warunkiem dopuszczalności ustalenia opłat adiacenckich jest wzrost wartości nieruchomości. Wzrost ten musi pozostawać w związku przyczynowym z wybudowaniem urządzenia infrastruktury technicznej. Następnie rada gminy ustala w drodze uchwały wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej, która nie może być wyższa niż 50% różnicy miedzy wartością, jaką nieruchomość miała przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej, a wartością, jaką nieruchomość ma po ich wybudowaniu (art. 146 ust. 2). W ocenie Sądu organ administracji wydając rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie ustalił w sposób nie budzący wątpliwości, że wybudowanie kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami (inwestycji oddanej do użytku w dniu 18 sierpnia 2004 r.) w ulicy Zamkowej nastąpiło z funduszy Miasta C. W decyzji przyjęto stawkę procentową opłaty adiacenckiej określoną na podstawie uchwały Rady Miasta C. z dnia [...] sierpnia 2001 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości po wybudowaniu urządzeń infrastruktury technicznej. W postępowaniu administracyjnym ustalono też prawidłowo, iż wskutek wybudowania kanalizacji sanitarnej wzrosła wartość nieruchomości należącej do skarżącej, co wynika z operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego. Z tego względu należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie określenie przez organ opłaty adiacenckiej nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącej dotyczącego przedawnienia terminu ważności operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, należy podnieść, że zgodnie z treścią art. 156 ust. 3 powyższej ustawy operat szacunkowy może być wykorzystywany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego wykonania. Z uwagi na to, iż w niniejszej sprawie okres ten nie upłynął, gdyż operat ten został sporządzony w dniu 19 kwietnia 2006 r., a zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wydało w dniu [...] kwietnia 2007 r., zarzut ten należy uznać za nieuzasadniony. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.