I FNP 4/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Krystyna Chustecka po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi Z. [...] "N." w T. (jednostki organizacyjnej N. [...] spółka jawna) o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I FSK 498/10 ze skargi kasacyjnej Z. "N." w T. (jednostki organizacyjnej N. [...] spółka jawna) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 października 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1674/08 w sprawie ze skargi Z. [...] "N." w T. (jednostki organizacyjnej N. [...] spółka jawna) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 października 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania podatnika w podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 18 marca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Z. "N." w T. (jednostki organizacyjnej N. [...] spółka jawna) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2009 r. wydanego w sprawie ze skargi Zakładu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 października 2008 r. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sporządził w imieniu strony skarżącej S. K., będący doradcą podatkowym. Wniósł o stwierdzenie niezgodności z art. 9, art. 10 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE.L 2006.347.1 ze zm., dalej "Dyrektywa 2006/112/WE") prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2011r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: P.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Podkreślić należy, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie jest odrębnym środkiem zaskarżania orzeczenia. Jest to instytucja nadzwyczajna, mająca umożliwić realizację prawa, nadanego przez art. 77 Konstytucji RP, który stanowi, iż każdy ma prawo do wynagrodzenia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia winna spełniać wymogi właściwe dla każdego pisma w postępowaniu, przy czym oprócz odpisów pisma dla stron strona winna załączyć dwa odpisy przeznaczone do akt Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także wymagania określone w art. 285e § 1 P.p.s.a. Zgodnie z 285e § 2 P.p.s.a. w sytuacji gdy skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem nie odpowiada wymogom wskazanym w tym przepisie, przewodniczący wzywa stronę do ich uzupełnienia lub poprawienia pisma. Natomiast jeżeli skarga nie odpowiada wymogom określonym w art. 285e § 1 P.p.s.a. lub gdy nie została sporządzona przez osobę wymienioną w art. 175 § 1 P.p.s.a., podlega odrzuceniu bez wzywania strony do jej poprawienia lub uzupełnienia. Zatem braki dotyczące wymogów konstrukcyjnych pisma i zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego są brakami nieusuwalnymi. Wniesiona zatem przez pełnomocnika Z. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia dotknięta jest brakami nieusuwalnymi. Została bowiem sporządzona z naruszeniem art. 175 § 1 w zw. z art. 285l. P.p.s.a. W art. 175 § 3 pkt 1 P.p.s.a. dopuszczono możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie zgodził się ze stanowiskiem zaprezentowanym w postanowieniu tegoż Sądu z dnia 6 kwietnia 2011 r. o sygn. akt II FNP 1/11, że sprawa ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest sprawą odrębną od sprawy zakończonej kwestionowanym orzeczeniem, nie stanowi kontynuacji tego postępowania, a jej przedmiotem jest jedynie stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i to niezgodności, która spowodowała wyrządzenie stronie szkody. W istocie zatem w tym postępowaniu ocenione jest działanie władzy sądowniczej pod kątem niezgodności z prawem. Niezgodność tę pojmować przy tym należy jako naruszenie prawa kwalifikowane, elementarne, powodujące sprzeczność z zasadniczymi i niepodlegającymi wykładni przepisami, z oczywistymi standardami (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 2010 r., I CNP 100/09, opubl. w Lex pod nr 603887). Postępowanie w tej sprawie nie ma zatem swojego źródła w obowiązku podatkowym rozumianym jako wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Tym samym doradca podatkowy nie jest osobą uprawnioną do sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wydanego w sprawie podatkowej. W związku z powyższym na podstawie art. 285f § 3 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.