II SA/Gl 778/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. O., H. O. oraz M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji, w wyniku wznowienia postępowania, w sprawie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 15 września 2011 r. ( data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym ) S. O., H. O. oraz M. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...]. Skarga została podpisana wyłącznie przez S. O., który oświadczył ,że wnosi ją w imieniu własnym oraz w imieniu swoich mocodawców M. P. i H. O. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 4 listopada 2011 r. wezwał stronę skarżącą S. O. jako pełnomocnika skarżących H. O. i M. P. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu tych skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi H. O. i M. P. Jednocześnie wskazano, że znajdujące się w aktach administracyjnych pełnomocnictwa nie obejmują działania przed sądami administracyjnymi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wskazane wezwanie została odebrana przez stronę skarżącą w dniu 14 listopada 2011 r., co oznacza, że wyznaczony termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 21 listopada 2011 r. Powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Tymczasem jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżone rozstrzygnięcie wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zostało doręczone skarżącemu S. O., który w postępowaniu administracyjnym reprezentował H. O. oraz M. P. w dniu 10 sierpnia 2011 r., co oznacza, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 9 września 2011 r. Natomiast skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 15 września 2011 r. Skargę należy zatem uznać za wniesioną z uchybieniem terminu. Ponadto skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). Nadto zgodnie art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W rozpatrywanej sprawie skarżący i jednocześnie pełnomocnik skarżących S. O. mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, nie złożył pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących H. O. i M. P. przed tut. Sądem lub sądami administracyjnymi. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a oraz art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.