I SA/Go 316/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska Asesor WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 listopada 2020 r. sprawy ze skargi B.T. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej producentowi rolnemu oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor ARiMR, organ odwoławczy) decyzją z dnia [...] lipca 2020, nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 10, art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020, poz. 256 - zwanej w dalszej części kpa), w zw. art. 10 ust. 2 Ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 1505), w zw. z § 13v Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r., w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r., poz.187 ze zm. - zwanego dalej rozporządzeniem RM), art. 25 ust. 9 Rozporządzenia Komisji(UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznające niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U.UE.L.2014.193.1 - zwane dalej rozporządzeniem 702/20140, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...].03.2020 r. o przyznaniu pomocy w części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W rozpoznawanej sprawie w sposób prawidłowy został ustalony przez organy następujący stan faktyczny. W dniu 9 października 2019 r. do Biura Powiatowego ARiMR, B.T. ( dalej zwany : skarżącym, stroną) złożył wniosek o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych lub powodzi, powstałe na powierzchni uprawy objęły, co najmniej 30% danej uprawy - zwany dalej wnioskiem o pomoc. W w/w wniosku strona wskazała, iż ubiega się o przyznanie pomocy publicznej do: - powierzchni upraw rolnych (z wyłączeniem wieloletnich użytków zielonych), na której wystąpiły szkody w wysokości, co najmniej 30% danej uprawy na powierzchni tej uprawy i mniej niż 70% danej uprawy na powierzchni tej uprawy, spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych lub powodzi, do powierzchni 18,97 ha. Do w/w wniosku strona przedłożyła protokół nr [...] korekta, sporządzony przez Komisję powołaną Zarządzeniem Wojewody z dnia [...] czerwca 2019 r. na terenie Gminy, w którym wskazano, że całkowita powierzchnia upraw rolnych w gospodarstwie Strony wynosi 18,97 ha. Ponadto strona przedłożyła kopię polisy ubezpieczeniowej Towarzystwa Ubezpieczeń Wzajemnych UD nr: [...] z dnia [...] listopada 2018r. Z przedmiotowej polisy ubezpieczeniowej wynika, że uprawy o powierzchni 42,48 ha objęte zostały ubezpieczeniem w okresie od [...] listopada 2018 r. do [...] września 2019 r., a ubezpieczającym i ubezpieczonym był M.T. ( natomiast wniosek złożył B.T.). Z w/w wniosku i protokołu nr [...] -korekta wynika, że powierzchnia do jakiej strona ubiega się pomoc wynosi 18,97 ha. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR rozpatrując w/w wniosek o pomoc wraz z załącznikami wskazał na przepisy § 13v rozporządzenia RM. Zgodnie z § 13v ust. 1 Rozporządzenia RM, w 2019 i 2020 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu: 1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów, 2) w którego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych lub powodzi, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, powstałe na powierzchni uprawy objęły co najmniej 30% danej uprawy; 3) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzeniem nr 702/2014. W myśl § 13v ust. 2 Rozporządzenia RM, pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana: 1) na warunkach określonych w przepisach rozporządzenia nr 702/2014 oraz zgodnie z przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej - w przypadku, gdy szkody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oszacowane przez komisję, o której mowa w j § 5 ust. 5, wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej w gospodarstwie rolnym z trzech ostatnich lat poprzedzających rok, w którym wystąpiły te szkody, albo z trzech lat w okresie pięcioletnim poprzedzającym rok, w którym wystąpiły szkody, z pominięciem roku o najwyższej i najniższej wielkości produkcji, albo 2) zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1408/2013 oraz przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej - w przypadku, gdy szkody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oszacowane przez komisję, o której mowa w § 5 ust. 5, wynoszą nie więcej niż 30% średniej rocznej produkcji rolnej, o której mowa w pkt 1. Ponadto w ust. 13 wskazano, że pomoc, o której mowa w ust. 1, pomniejsza się o 50%, jeżeli w dniu wystąpienia szkód w uprawach rolnych co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym, z wyłączeniem wieloletnich użytków zielonych, nie było ubezpieczonych co najmniej od jednego z ryzyk, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR zweryfikował wniosek strony w oparciu o wskazane powyżej przepisy rozporządzenia RM. W wyniku tej weryfikacji organ I instancji ustalił, że strona ubiega się o pomoc ze środków pochodzących z pomocy publicznej do powierzchni 18,97 ha zadeklarowanej na działkach, na których stwierdzono straty w wysokości 50 - 60%. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR ustalił, że powierzchnia gruntów zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2019 wyniosła 20,11 ha, w skład której weszły ugór o powierzchni 1,14 ha oraz uprawy rolne o powierzchni 18,97 ha. Wobec wyłączenia powierzchni 1,14 ha ugoru (który nie podlega szacowaniu strat gdyż nie jest uprawą ) pozostaje powierzchnia 18,97 ha czyli tożsama z powierzchnią we wniosku o pomoc i wskazaną w protokole [...]-korekta. Wobec przedmiotowej deklaracji należy wskazać na regulacje określone w § 13v ust. 13 rozporządzenia RM, w którym wskazano, że pomoc, o której mowa w ust. 1, pomniejsza się o 50%, jeżeli w dniu wystąpienia szkód w uprawach rolnych co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym, z wyłączeniem wieloletnich użytków zielonych, nie było ubezpieczonych co najmniej od jednego z ryzyk, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3. Mając na uwadze powyższy przepis oraz deklarację upraw we wniosku o przyznanie pomocy oraz wniosku o przyznanie płatności powierzchnia upraw objęta ubezpieczeniem w gospodarstwie B.T. powinna wynosić 50% z powierzchni 18,97 ha, tj. 9,49 ha. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR ustalił, że w dniu wystąpienia szkody strona nie posiadała ubezpieczonych upraw w gospodarstwie. Wynika to z faktu, iż w polisie ubezpieczeniowej Towarzystwa Ubezpieczeń Wzajemnych nr [...] ubezpieczającym i ubezpieczonym był M.T., czyli nie strona, której grunty były ubezpieczone. Wobec powyższych ustaleń Kierownik Biura Powiatowego ARiMR stwierdził, iż w dniu wystąpienia szkody strona nie posiadała ubezpieczonych 50% upraw w gospodarstwie. W związku z powyższymi ustaleniami w dniu 11 marca 2020 r., Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał wobec skarżącego B.T. decyzję nr [...] w, której przyznano stronie pomoc w wysokości 4.742,50 zł wynikającą z pomniejszenia w związku brakiem ubezpieczonych 50% powierzchni upraw rolnych w gospodarstwie. Skarżący od tej decyzji wniósł odwołanie, Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r. o utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR. Skarżący wniósł do Sądu odwołanie, zaskarżonej decyzji zarzucając: 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 13v ust. 1 - 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poprzez błędną odmowę przyznania wnioskodawcy pełnej wysokości należnej tymi przepisami pomocy finansowej w związku z powstaniem w jego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowanej wystąpieniem w 2019 r. suszy, która objęła powierzchnię ponad 30% upraw, na skutek wadliwego uznania, że nie posiadał on wymaganego przepisami ubezpieczenia upraw rolnych; b) art. 13v ust. 13 rozporządzenia ARiMR poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie, sprowadzające się do wadliwego uznania, iż przepis ten ma zastosowanie, podczas gdy w rzeczywistości przesłanki do jego zastosowania nie wystąpiły; c) art. 10c ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie, w sytuacji gdy nie ma on absolutnie żadnego zastosowania; d) art. 10c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich poprzez jego pominięcie w niniejszej sprawie, w sytuacji gdy organ próbował zastosować art. 10c ust. 1 w/w ustawy; e) art. 808 § 1 Kodeksu cywilnego poprzez jego wadliwą interpretację oraz w konsekwencji brak jego zastosowania w niniejszej sprawie, podczas gdy winien on mieć zastosowanie; 2. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.: a) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., polegające na utrzymaniu w mocy przez organ II instancji w całości decyzji organu 1 instancji, w sytuacji gdy decyzja ta wydana została z rażącym naruszeniem zarówno przepisów prawa materialnego - wskazanych powyżej, jak i prawa procesowego, tj. art. 6, art. 7, art. 7a, art. 77 § 1 k.p.a. a więc powinna podlegać uchyleniu w trybie art. 138 § 2 k.p.a., b) art. 6, art. 7, art. 7a, art. 77 § 1 k.p.a., polegające na wydaniu zaskarżonej decyzji administracyjnej z rażącym naruszeniem przepisów procedury, w szczególności poprzez pobieżną analizę stanu prawnego - w tym także uzasadnienia samego odwołania złożonego w sprawie - a nadto dokonania zawężającej interpretacji przepisów o charakterze praw obywatelskich, co jest niedopuszczalne. W uzasadnieniu skargi między innymi podnosząc, że w rozpoznawanej sprawie warunek obniżenia pomocy finansowej, o którym mowa w art. 13v ust. 13 rozporządzenia ARiMR nie zaistniał. Przepis ten mówi bowiem wyraźnie, iż warunkiem tym jest brak istnienia stosownego ubezpieczenia upraw rolnych. Mówiąc wprost, to uprawy (co najmniej 50%) muszą być ubezpieczone. Z punktu widzenia przepisu całkowicie obojętnymi i bez znaczenia są wszystkie inne okoliczności dotyczące takiego ubezpieczenia. Nie ma wymogu dotyczącego zasad ubezpieczenia, nie ma wymogu konkretnego towarzystwa ubezpieczeniowego oraz nie ma także ostatecznie wymogu co do tożsamości osoby ubezpieczonej czy ubezpieczającej. W niniejszej sprawie absolutnie nie zaistniał wskazany powyżej warunek obniżenia pomocy finansowej, albowiem uprawy rolne w wysokości ponad 50% były ubezpieczone - co potwierdzone zostało polisą UD nr [...] wystawioną przez Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych [...] w dniu [...] listopada 2018 r. obejmującą okres od [...] listopada 2018 r. do [...] września 2019 r. Fakt, że w wyżej wymienionej polisie ubezpieczeniowej ubezpieczającym oraz ubezpieczonym jest M.T., a nie wnioskodawca B.T., jest bez żadnego znaczenia. Jak bowiem już wskazane zostało powyżej, zgodnie z art. 13v ust. 13 rozporządzenia ARiMR nie jest to okoliczność istotna. Zdaniem skarżącego tworzenie przez organy obu instancji dalej idących wymagań w niniejszej sprawie, niż te wprost określone w art. 13v ust. 13 rozporządzenia ARiMR jest nie tylko bezzasadne, ale i niedopuszczalne, albowiem stanowi niczym nieuprawnione ograniczenie praw przysługujących skarżącemu, Skarżący podkreślił, że w rozpoznanej sprawie mamy do czynienia z konstrukcją prawną tzw. ubezpieczenia na cudzy rachunek, uregulowanej w art. 808 § 1 Kodeksu cywilnego. Ubezpieczającym (wykupującym formalnie polisę) jest M.T., natomiast ubezpieczonym (właścicielem upraw) jest wnioskodawca B.T. Nie ma przy tym znaczenia, że B.T. nie został wymieniony w polisie wprost, bo brak takiej konieczności jest określony wprost przez cytowany art. 808 § 1 k.c. Oczywiście, w umowie ubezpieczenia statystycznie najczęściej jest tak, że ubezpieczający i ubezpieczony to ta sama osoba, ale zdarzyć się też może, iż ubezpieczony zawiera umowę dla zabezpieczenia interesu majątkowego innej osoby. W takiej sytuacji ubezpieczony nie jest podmiotem samej umowy ubezpieczenia, lecz stosunku prawnego ubezpieczenia. Osoba trzecia nie musi być w umowie wymieniona, chyba że jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia, co dotyczy przede wszystkim ubezpieczeń na życie. Majątkowa umowa ubezpieczenia na cudzy rachunek zakłada, że ubezpieczający we własnym imieniu obejmuje ubezpieczeniem interes majątkowy osoby trzeciej - ubezpieczonego. W razie zajścia wypadku ubezpieczeniowego świadczenie wypłacone zostanie nie ubezpieczającemu, a ubezpieczonemu, bowiem to jego interes majątkowy został całkowicie lub częściowo unicestwiony, to on poniósł szkodę. Z powyższych względów - nawet gdyby zaakceptować koncepcję organu II instancji - że nie jest wystarczający fakt objęcia upraw jako przedmiotu umową ubezpieczenia (na co wskazuje literalna wykładnia art. 13v ust. 13 rozporządzenia ARiMR) ale istotna jest także osoba ubezpieczonego, to aspekt ten jest w całości uregulowany pozytywnie dla skarżącego na skutek konstrukcji art. 808 § 1 k.c. Organ w udzielonej odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Przedmiotowa sprawa na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") została rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z treścią powołanego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.). Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to czy wobec skarżącego ma zastosowanie regulacja z § 13v ust. 13 Rozporządzenia RM Zakreślając ramy prawne sprawy należy wskazać, że zasady przyznawania pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach powstały szkody spowodowane przez suszę w 2019 r. zostały określone w przepisach Rozporządzenia RM, wydanego na podstawie art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz w oparciu o przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 193 z dnia 1 lipca 2014 r.). Zgodnie z § 13v ust. 1 Rozporządzenia RM w 2019 i 2020 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu: - któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; - w którego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych lub powodzi, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, powstałe na powierzchni uprawy objęły co najmniej 30% danej uprawy; - będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika nr I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. W myśl § 13v ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia RM pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana na warunkach określonych w rozporządzeniu nr 702/2014 oraz zgodnie z przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej - w przypadku gdy szkody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oszacowane przez komisję, o której mowa w § 5 ust. 5, wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej w gospodarstwie rolnym z trzech ostatnich lat poprzedzających rok, w którym wystąpiły te szkody, albo z trzech lat w okresie pięcioletnim poprzedzającym rok, w którym wystąpiły szkody, z pominięciem roku o najwyższej i najniższej wielkości produkcji. Stosownie do § 13v ust. 4 Rozporządzenia RM, pomoc finansowa jest przyznawana, w drodze decyzji kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego, na wniosek tego producenta rolnego na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej. Zgodnie z § 13v ust. 6 Rozporządzenia RM, do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się: 1) kopię protokołu oszacowania szkód, o którym mowa w § 5 ust. 5 rozporządzenia, który poza informacjami, o których mowa w § 5 ust. 8 rozporządzenia, zawiera informacje o powierzchni upraw rolnych, na której powstały szkody spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych lub powodzi; 2) informacje dotyczące producenta rolnego i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz informacje o wysokości otrzymanej pomocy publicznej, o których mowa w art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej - w przypadku pomocy udzielanej zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 702/2014. Zgodnie z § 13v ust. 13 Rozporządzenia RM, pomoc, o której mowa w ust. 1, pomniejsza się o 50%, jeżeli w dniu wystąpienia szkód w uprawach rolnych, co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym, z wyłączeniem wieloletnich użytków zielonych, nie było ubezpieczonych co najmniej od jednego z ryzyk, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 3. Przepis ten wprost uzależnia zatem wysokość ostatecznie przyznawanej pomocy od posiadania ubezpieczenia do co najmniej 50% powierzchni upraw, od jednego z ryzyk wymienionych w rozporządzeniu. Zatem z brzmienia cytowanego powyżej przepisu wynika, że pomniejszenie pomocy odnosi się do sytuacji braku umowy ubezpieczenia w dniu wystąpienia szkody. Z literalnego brzmienia § 13v ust. 13 Rozporządzenia RM wynika, że przy ustalaniu przesłanki pomniejszenia pomocy nie ma znaczenia moment zawarcia umowy ubezpieczenia, lecz ważny jest fakt ubezpieczania upraw w dniu wystąpienia szkody. Z przedłożonej przez skarżącego polisy ubezpieczeniowej nr [...] wynika, że została ona zawarta przez M.T. i na jego rzecz. Tak więc wskazać należy, iż w okresie ubezpieczenia upraw od [...] listopada 2018 r. do [...] września 2019 r., w dacie wystąpienia szkód, tj. w dniu [...] czerwca 2019 r. (data widniejąca na protokole) ubezpieczonym uprawnionym do skorzystania z polisy - ubezpieczonym nie był skarżący, ale inna osoba (w tym przypadku M.T.). Strona skarżąca stoi natomiast na stanowisku, że warunek obniżenia pomocy finansowej, o którym mowa w art. 13v ust. 13 rozporządzenia ARiMR nie zaistniał. Zdaniem skarżącego z punktu widzenia przepisu całkowicie obojętnymi i bez znaczenia są wszystkie inne okoliczności dotyczące takiego ubezpieczenia. Nie ma wymogu dotyczącego zasad ubezpieczenia, nie ma wymogu konkretnego towarzystwa ubezpieczeniowego oraz nie ma także ostatecznie wymogu co do tożsamości osoby ubezpieczonej czy ubezpieczającej. Fakt, że w wyżej wymienionej polisie ubezpieczeniowej ubezpieczającym oraz ubezpieczonym jest M.T., a nie wnioskodawca B.T., jest bez żadnego znaczenia. Jak bowiem wyżej wskazano zgodnie z art.13v. ust. 13 rozporządzenia ARiMR nie jest to okoliczność istotna. Jednocześnie całkowicie niezrozumiałym dla strony skarżącej jest stanowisko organów w zakresie zastosowania w niniejszym przypadku fundamentalnej dla każdej umowy ubezpieczenia konstrukcji prawnej tzw. ubezpieczenia na cudzy rachunek, uregulowanej w art. 808 § 1 Kodeksu cywilnego. Wbrew opinii organu II instancji z taką konstrukcją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Ubezpieczającym (wykupującym formalnie polisę) jest M.T., natomiast ubezpieczonym (właścicielem upraw) jest wnioskodawca B.T. Nie ma przy tym zdaniem skarżącego znaczenia, że B.T. nie został wymieniony w polisie wprost, bo brak takiej konieczności jest określony wprost przez cytowany art. 808 § 1 k.c. Przedstawionego powyżej stanowiska strony skarżącej Sąd nie podzielił, zaprezentowany bowiem pogląd pomija regulacje, które razem tworzą normą prawną a dotyczącą udzielanej przez Agencję pomocy, ponadto pomija treść przedłożonej polisy. Rozporządzenie nie może zawierać w swojej treści całej regulacji odnoszącej do udzielanej pomocy, odwołuje się natomiast do pojęć i definicji zawartych w innych regulacjach. Rozporządzenie zostało wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1438). W ustawie tej w art. 4 pkt 2 wskazano, że do zadań Agencji należy, wspieranie przedsięwzięć związanych ze wznowieniem produkcji w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej, w których wystąpiły szkody spowodowane przez suszę, grad, deszcz nawalny, ujemne skutki przezimowania, przymrozki wiosenne, powódź, huragan, piorun, obsunięcie się ziemi lub lawinę, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. W § 13v ust. 2 pkt 1) rozporządzenia ARiMR wskazano natomiast, że pomoc jest udzielana na warunkach określonych w przepisach rozporządzenia nr 702/2014 oraz zgodnie z przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej - w przypadku gdy szkody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oszacowane przez komisję, o której mowa w § 5 ust. 5, wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej w gospodarstwie rolnym z trzech ostatnich lat poprzedzających rok, w którym wystąpiły te szkody, albo z trzech lat w okresie pięcioletnim poprzedzającym rok, w którym wystąpiły szkody, z pominięciem roku o najwyższej i najniższej wielkości produkcji. Natomiast z art.25 ust.9 rozporządzenia nr 702/2014wynika, że pomoc przyznaną na mocy niniejszego artykułu zmniejsza się o 50 %, chyba że przyznawana jest ona beneficjentom, którzy wykupili polisę ubezpieczeniową na co najmniej 50 % średniej rocznej produkcji lub dochodu związanego z produkcją i obejmującą zagrożenia związane z niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi statystycznie najczęściej występującymi w danym państwie członkowskim lub regionie, które są objęte zakresem ubezpieczeń. W regulacji zawarto kluczowe dla sprawy sformułowanie "beneficjentom, którzy wykupili polisę ubezpieczeniową". Ponadto kwestię dotyczące ubezpieczeń upraw reguluje ustawa z dnia 7 lipca 2005r. o ubezpieczeniach upraw i zwierząt gospodarskich. Ustawa ta zobowiązuje rolnika, który uzyskał płatności bezpośrednie w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego do zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego upraw - art.10c ust.1. Natomiast za spełniony obowiązek ubezpieczenia uważa się objęcie ochroną ubezpieczeniową co najmniej 50% powierzchni upraw – art.10c ust. 2. Art.10c ust.1 tej cytowanej ustawy wskazuje podmiot zobowiązany do obowiązkowego ubezpieczenia jest nim "rolnik" oraz nakłada obowiązek w postaci "zawarcia umowy ubezpieczenia", a nie "bycia ubezpieczonym", natomiast z art.10c ust.2 stwierdza, że do wykonania tego obowiązku nie jest konieczne ubezpieczenie 100% powierzchni upraw, a wystarczy objęcie ochroną ubezpieczeniową, co najmniej 50% upraw. Przypomnieć należy, że zgodnie z art.808§ 1k.c. na który skarżący się powołał, ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek, ubezpieczony może nie być imiennie wskazany w umowie, chyba że jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia. Jednak z treści zawartej polisy nr [...], wynika, że M.T. został wskazany nie tylko w pozycji "ubezpieczający" ale również "ubezpieczony", w skardze nie przywołano natomiast zapisu z zawartej umowy, który wskazywałby na zabezpieczenie "interesu majątkowego innej osoby w tym przypadku B.T.". Z samej możliwości zawarcia umowy ubezpieczenia na cudzy rachunek, nie wynika automatycznie, że każda umowa ubezpieczenia zabezpiecza interesy majątkowe innej osoby. Podkreślić także należy, że na drugiej stronie polisy są oświadczenia złożone przez M.T., w punkcie 1 oświadczył, że ubezpieczenie upraw rolnych, o których mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2005 ( data ustawy to 7 lipca 2005r a nie 5 lipca 2005) o ubezpieczeniu upraw rolnych i zwierząt gospodarskich realizowane jest na warunkach ustawy (co zdaniem Sądu wskazuje na zastosowanie także regulacji z art. 10c ust 1 tej ustawy), ponadto ubezpieczający oświadczył, że skorzystanie z dopłaty do składki z budżetu państwa, zgodne jest z wymogami ustawy oraz, że ubezpieczenie dotyczy upraw rolnych będących w posiadaniu "małego lub średniego przedsiębiorcy". Złożone oświadczenie dotyczy także punktu piątego, które zawiera stwierdzenie, że jest producentem rolnym w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 2005r. o ubezpieczeniu upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Treść złożonych oświadczeń wiedzy wskazuje także, że ubezpieczenie jest zawarte przez skonkretyzowaną osobę jako ubezpieczający i ubezpieczony, nie wynika z nich zawarcie umowy na rzecz osoby trzeciej, nie wskazanej w polisie. Do zawarcia tej polisy konieczne jest bowiem złożenie skonkretyzowanych oświadczeń, których nie może przecież złożyć osoba, która polisy nie podpisuje. Zwrócić także należy uwagę, że w przypadku tego rodzaju ubezpieczeń występują dopłaty do składki z budżetu państwa, trudno przyjąć aby budżet państwa wyrażał zgodę na dokonanie dopłaty do składki obciążającej konkretną osobę w sytuacji gdy część lub cały ubezpieczony majątek miałby należy do niewskazanej osoby. Reasumując nie jest zasadny zarzut naruszenia przez organ odwoławczy regulacji z art.10c ust 1 i ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 2005r. o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich organy prawidłowo zastosowały regulację z art.13v ust.13 rozporządzenia ARiMR ponadto w rozpoznawanej sprawie nie ma zastosowania regulacja z art.808 §1 kodeksu cywilnego. Nie jest także zasadny zarzut naruszenia przez organ odwoławczy naruszenia art. 6, art. 7, art. 7a i art. 77 § 1 kpa, albowiem w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiło naruszenie przepisów postępowania , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145§ 1 pkt 1 lit c) P.p.s.a. W takim stanie faktycznym organ II instancji zastosował w sposób prawidłowy art. 138 § 1 pkt 1 kpa i utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Mając na uwadze powyższe skargę należało na podstawie art.151 P.p.s.a. oddalić.