I SA/Po 512/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2020 r. sprawy ze skargi P.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 rok oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu 7 sierpnia 2020 r. P. S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2020 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z [...] lutego 2020 r. nr [...], zmieniającą ostateczną decyzję w przedmiocie wysokości podatku od nieruchomości za 2019 r. i ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w tym podatku od nieruchomości za ww. rok. Powyższa skarga została wywiedziona na tle stanu faktycznego sprawy, w której aktem notarialnym z [...] lutego 2019 r. skarżący nabył - na potrzeby prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa PHU "A. " P. S. w J. - nieruchomość położoną P., stanowiącą działkę nr [...] o powierzchni [...] m2, zabudowaną trzema budynkami o funkcji koszarowo-administracyjnej, o łącznej powierzchni [...] m2 oraz budynkiem o funkcji hali sportowej o powierzchni [...] m2. Zgodnie z rejestrem gruntów i budynków ww. działka sklasyfikowana jest jako Tr - tereny różne. Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że stanowi tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usługowej. W zawiadomieniu Starosty [...] z [...] listopada 2018 r. o zmianie w rejestrze gruntów wskazano, że budynki na ww. nieruchomości sklasyfikowane są jako pozostałe budynki niemieszkalne. W dniu [...] marca 2019 r. skarżący złożył organowi podatkowemu informację w sprawie podatku od ww. nieruchomości wraz z dodatkową uwagą, że budynek o funkcji hali sportowej został rozebrany w lutym 2019 r. W informacji zadeklarował do opodatkowania grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...] m2 oraz budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...] m2. Decyzją z [...] kwietnia 2019 r. Prezydent Miasta P., mając na uwadze art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 6, art. 1a ust.1 pkt 3 i ust. 2a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1445 ze zm.; dalej: "u.p.o.l."), ustalił skarżącemu podatek od ww. nieruchomości za 2019 r. w kwocie [...]zł (za miesiące od marca do grudnia 2019 r.). Decyzja ta, doręczona skarżącemu [...] kwietnia 2019 r., została wydana zgodnie ze złożoną przez podatnika informacją na podatek od nieruchomości i wskazanymi przez niego danymi dotyczącymi podstaw opodatkowania. Stała się ona ostateczna. W dniu [...] kwietnia 2019 r. skarżący, w celu wykonania swojego zobowiązania do wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki P. sp. j. w J., przeniósł na rzecz tej spółki własność ww. nieruchomości. W związku z powyższym postanowieniem z [...] stycznia 2020 r. Prezydent wszczął postępowanie w sprawie zmiany ostatecznej decyzji wymiarowej z [...] kwietnia 2019 r. Następnie decyzją z [...] lutego 2020 r., na podstawie art. 254 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa"), art. 6 ust. 4, 5, 8, art. 7 ust. 1 pkt 10 u.p.o.l. oraz uchwały Nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] czerwca 2018 r., zmienił decyzję podatkową z [...] kwietnia 2019 r. i ustalił wysokość podatku od nieruchomości za 2019 r. na kwotę [...]zł. Uzasadniając decyzję zaznaczył, że obowiązek podatkowy od powyższej nieruchomości w stosunku do skarżącego wygasł z dniem 30 kwietnia 2019 r., zatem zobowiązanie określił za marzec i kwiecień 2019 r. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący, wnosząc o jej uchylenie, zarzucił jej rażące naruszenie art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 5 ust. 1 pkt 2 i art. 5 u.p.o.l., a także naruszenie art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej. SKO, decyzją z [...] maja 2020 r., utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, stwierdzając że decyzja Prezydenta z [...] kwietnia 2019 r. została wydana w oparciu o dane o nieruchomościach, zawarte w złożonej [...] marca 2019 r. przez podatnika na stosownym formularzu, "Informacji w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego, leśnego". Opodatkowana nieruchomość została nabyta [...] lutego 2019 r., zaś podstawy opodatkowania przyjęte w decyzji w pełni odpowiadały informacji złożonej przez podatnika. Obowiązkiem podatkowym obciążono nabywcę od marca 2019 r., zważywszy na datę nabycia nieruchomości. Decyzja ta nie była zaskarżona i stała się ostateczna. Umową notarialną z [...] kwietnia 2019 r. skarżący przeniósł własność opodatkowanej nieruchomości na rzecz P. sp. j. w J.. Kolegium wskazało, że decyzją z [...] sierpnia 2019 r. Prezydent, po uprzednim wznowieniu postępowania w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2019 r., odmówił uchylenia ostatecznej decyzji wydanej w tym przedmiocie z uwagi na niestwierdzenie istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Odwołanie od tej decyzji zostało wniesione po terminie, a zatem bezskutecznie. Następnie, powołując art. 128 i 254 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy podkreślił, że jedną z fundamentalnych zasad procedury podatkowej jest zasada trwałości decyzji ostatecznych. Zaznaczył, że istotą postępowania ustalającego wysokość zobowiązania podatkowego jest zidentyfikowanie przedmiotów opodatkowania, zastosowanie do nich właściwych stawek lub zwolnień oraz zgodne z prawem wyliczenie należnego podatku. Natomiast istotą postępowania o zmianę decyzji, stosownie do art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej, jest zidentyfikowanie czy zaistniały określone w tym przepisie przesłanki zmiany decyzji i stosownie do ich charakteru, obniżenie lub podwyższenie wysokości zobowiązania. Jeśli przesłanką faktyczną powodującą wygaśnięcie obowiązku podatkowego jest zbycie przedmiotu opodatkowania, postępowanie w przedmiocie zmiany wcześniejszej decyzji ustalającej wysokość rocznego zobowiązania, sprowadza się do udokumentowania zbycia przedmiotu opodatkowania oraz proporcjonalnego do liczby miesięcy obniżenia wysokości zobowiązania należnego od dotychczasowego właściciela. Przedmiotem rozpoznania w takim postępowaniu nie mogą być ewentualne zarzuty co do zakresu poszczególnych przedmiotów opodatkowania, ich kwalifikacji i wielkości czy wartości, skoro w tej mierze zapadła ostateczna decyzja wymiarowa. Prowadziłoby to do dwukrotnego orzekania w tej samej sprawie, w której zapadła już decyzja ostateczna, co skutkować musiałoby nieważnością podjętej w ten sposób kolejnej decyzji. Kolegium wyjaśniło, że skoro zaskarżona decyzja prawidłowo wylicza wysokość zobowiązania podatkowego za okres od marca do kwietnia 2019 r., stosownie do złożonej przez podatnika informacji o przedmiotach opodatkowania i ostatecznej decyzji wymiarowej z [...] kwietnia 2019 r., to jako zgodną z prawem należało ją utrzymać w mocy. W skardze na opisaną wyżej decyzję (zatytułowanej wadliwie "Odwołaniem"), podatnik zarzucił jej: rażące naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt. 2, art. 5 ust. 1 pkt. 2 i art. 5 ust. 3 u.p.o.l. oraz naruszenie przepisów postępowania, polegające na dopuszczeniu błędów w zebranym materiale dowodowym, tj. art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Uzasadniając skargę, strona podniosła, że prawidłowo naliczony podatek za ww. nieruchomość powinien wynosić łącznie [...] zł, głównie ze względu na status tej nieruchomości. W trakcie roku 2019 doszło do przeniesienia własności tej nieruchomości i z tej przyczyny organ pierwszej instancji zweryfikował swoje wcześniejsze stanowisko, dostosowując wymiar podatku do okresu pozostawania nieruchomości we władztwie skarżącego i określił jego wysokość, nie wnikając nadal w merytoryczne przesłanki, dokumentujące podatkowy status tej nieruchomości. W ocenie skarżącego, prawidłowo naliczony podatek od tej nieruchomości, z uwzględnieniem jej parametrów technicznych, sposobu wykorzystania, przyszłego przeznaczenia i statusu określonego w dokumentacji technicznej oraz pozwolenia na budowę powinien wynosić wyłącznie [...] zł. Skarżący stwierdził, że status ww. nieruchomości jest precyzyjnie określony w dokumentacji źródłowej i nie ma znaczenia fakt, że nieruchomość stanowiła w tamtym czasie majątek przedsiębiorcy. Przedsiębiorca, tj. skarżący, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizował cel statutowy, jakim miało być przygotowanie lokali znajdujących się w tej nieruchomości z przeznaczeniem na sprzedaż na cele mieszkaniowe. Dzisiaj ten cel realizuje spółka P. jako "spadkobierca" skarżącego. Nieuwzględnienie tych ważnych przesłanek powinno już stanowić podstawę do uchylenia spornej decyzji. Innym ważnym dowodem naruszenia przepisów postępowania jest – według skarżącego - fakt ustalenia wysokości zobowiązania w oparciu o nieprawidłowe parametry nieruchomości. W decyzji nr [...] z [...] maja 2019 r. Starosty [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego, pozwolenia na budowę i zmiany sposobu użytkowania, zawarte są inne parametry techniczne tej samej nieruchomości - powierzchnia użytkowa określona została na [...] m2, zaś powierzchnia całkowita na [...] m2, gdzie te parametry w decyzji Prezydenta wynoszą odpowiednio: [...] m2 oraz [...] m2. Z tych przyczyn decyzja Prezydenta powinna być uchylona w całości ze względu na uchybienia formalne. W odpowiedzi na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko oraz podkreślając, że podatnik zmierza do podważenia przyjętych stawek podatkowych i podstawy opodatkowania, natomiast ta kwestia została już przesądzona w decyzji Prezydenta z [...] kwietnia 2019 r. i nie może być przedmiotem ponownego orzekania przy wydawaniu decyzji na podstawie art. 254 Ordynacji podatkowej. Sąd zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Istota sporu sprowadza się do oceny zasadności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta P. z [...] kwietnia 2019 r., ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2019 r. Zakreślając ramy prawne rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy na treść art. 254 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym decyzja ostateczna, ustalająca lub określająca wysokość zobowiązania podatkowego na dany okres, może być zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli po jej doręczeniu nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie lub określenie wysokości zobowiązania, a skutki wystąpienia tych okoliczności zostały uregulowane w przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania decyzji. Z kolei w myśl § 2 tego przepisu, zmiana decyzji ostatecznej może dotyczyć tylko okresu, za który ustalono lub określono wysokość zobowiązania podatkowego. Z powyższego wynika zatem, że jedyną przesłanką wzruszenia decyzji ostatecznej w trybie ww. przepisu jest taka zmiana stanu faktycznego, która dotyczy faktów prawotwórczych wpływających na wysokość zobowiązania podatkowego. Uregulowano w nim szczególny tryb wzruszania decyzji ostatecznych, odmienny od trybów nadzwyczajnych określonych w przepisach art. 240-246 Ordynacji podatkowej (wznowienie postępowania) i art. 247-252 Ordynacji podatkowej (stwierdzenie nieważności decyzji). Regulacja art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej jednoznacznie wskazuje, że zmiana decyzji ostatecznej, ustalającej lub określającej wysokość zobowiązania podatkowego, może nastąpić jedynie na skutek zmiany okoliczności faktycznych, skutki wystąpienia których zostały uregulowane w przepisach prawa podatkowego, obowiązujących w dniu wydania decyzji ostatecznej. Przesłanką zmiany decyzji ostatecznej jest zatem zmiana okoliczności faktycznych po doręczeniu decyzji stronie, które mają rangę prawotwórczą z mocy przepisów, obowiązujących już w dacie wydania decyzji ostatecznej (por. wyroki NSA z: 21 września 2007 r., II FSK 381/07; 28 czerwca 2011 r., II FSK 1012/10 – wszystkie przytaczane w niniejszej sprawie orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). W judykaturze zauważa się, że przepis art. 254 Ordynacji podatkowej ma charakter wyjątkowy, a jednocześnie nie ma charakteru samodzielnego, gdyż jego stosowanie zależy od istnienia innych przepisów prawa podatkowego, przede wszystkim materialnego, w których określone są okoliczności faktyczne, mające wpływ na obliczenie wysokości zobowiązania podatkowego. Dopiero zmiana faktów prawotwórczych wpływających na zmianę wysokości zobowiązania podatkowego daje podstawę, by na podstawie art. 254 Ordynacji podatkowej dokonać zmiany decyzji wymiarowej (por. wyrok NSA z 7 października 2010 r., II FSK 971/09). Tryb zmiany decyzji ostatecznej określony w art. 254 Ordynacji podatkowej jest podejmowany nie dlatego, że decyzja pierwotna jest wadliwa, lecz dlatego, że nastąpiła zwykła zmiana okoliczności faktycznych, przewidzianych i uregulowanych w obowiązujących przepisach (zob. wyrok NSA z 6 września 2016 r., II FSK 1763/14). Użyty w treści art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej termin "decyzja ostateczna" należy rozumieć zgodnie z art. 128 Ordynacji podatkowej. Z brzmienia tego przepisu wynika, że chodzi o decyzję, od której nie przysługuje odwołanie. W niniejszej sprawie Prezydent [...] kwietnia 2019 r. wydał decyzję w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2019 r. Należy podkreślić, że ustalając tą decyzją wysokość podatku od nieruchomości, organ oparł się na złożonej przez skarżącego po nabyciu nieruchomości informacji podatkowej. To skarżący zadeklarował do opodatkowania związany z prowadzeniem działalności gospodarczej grunt o powierzchni [...] m2; budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...] m2 oraz zaznaczył, że budynek o funkcji hali sportowej został rozebrany w lutym 2019 r. Nie kwestionując podanych przez skarżącego informacji, posiłkując się danymi z ewidencji gruntów (w rejestrze gruntów działka nr [...] figuruje jako tereny różne), Prezydent wymierzył skarżącemu podatek od nieruchomości za 10 miesięcy 2019 r., tj. od marca do końca tego roku, dzieląc go na 4 raty. Skarżący, któremu decyzja ta została doręczona 15 kwietnia 2019 r., nie wniósł od niej odwołania, zatem stała się ona ostateczna. Jednakże po wydaniu i doręczeniu powyższej decyzji, tj. 16 kwietnia 2019 r. nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie wysokości zobowiązania, bowiem skarżący - wykonując swoje zobowiązanie do wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki jawnej - przeniósł własność opodatkowanej nieruchomości na tę spółkę. Okolicznością faktyczną, która uległa zmianie w 2019 r. była zmiana podmiotu opodatkowania z uwagi na zmianę właściciela nieruchomości. Dotychczasowy podmiot opodatkowania był właścicielem opodatkowanej nieruchomości przez 2 miesiące 2019 r. a nie przez 10 miesięcy (okres, który został uwzględniony w ostatecznej decyzji z [...] kwietnia 2019 r.). Stosownie zatem do art. 6 ust. 4 u.p.o.l., zgodnie z którym obowiązek podatkowy wygasa z upływem miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające ten obowiązek, obowiązek podatkowy wobec skarżącego wygasł z dniem 30 kwietnia 2019 r. W związku z powyższym zasadnie Prezydent wszczął postępowanie podatkowe w przedmiocie zmiany ww. decyzji ostatecznej, albowiem zostały spełnione przesłanki zastosowania trybu uregulowanego w art. 254 Ordynacji podatkowej. W konsekwencji zmiany właściciela nieruchomości w trakcie roku 2019, skoro decyzja ostateczna ustalała zobowiązanie podatkowe do końca 2019 r., organ zobowiązany był do jej zmiany przez ustalenie wysokości zobowiązania proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których obowiązek podatkowy istniał (art. 6 ust. 4, ust. 5, ust. 8 w zw. z ust. 3 u.p.o.l.), co też prawidłowo uczynił. Odnosząc się zarzutów skargi, które koncentrują się wokół kwestii prawidłowości przedmiotów opodatkowania, ich kwalifikacji, wielkości, wartości, czy prawidłowości prowadzonego postępowania podatkowego, a w konsekwencji prawidłowości wysokości ustalonego na 2019 r. zobowiązania podatkowego, należy wskazać, że tryb zmiany decyzji uregulowany w art. 254 Ordynacji podatkowej stanowi nadzwyczajny tryb dla weryfikacji decyzji ostatecznej, którego przesłanki zastosowania różnią się od przesłanek wznowienia postępowania czy stwierdzenia nieważności decyzji. Może on bowiem zostać uruchomiony tylko i wyłącznie w przypadku zaistnienia zmiany stanu faktycznego, istotnego dla wymiaru podatku od nieruchomości, zaistniałej po dacie doręczenia decyzji. Tryb ten w żadnym razie nie może służyć ponownemu rozpatrzeniu sprawy, rozpoznanej już w trybie zwykłego postępowania podatkowego. Tryby postępowań podatkowych: zwykły i nadzwyczajne są wobec siebie konkurencyjne w tym rozumieniu, że żaden z nich nie zastępuje drugiego i każdy jest przewidziany dla odrębnej i ściśle określonej przez ustawodawcę sytuacji faktycznej i prawnej, opisanej w treści przesłanek uprawniających organ podatkowy do przeprowadzenia nadzwyczajnego postępowania podatkowego. Przepis art. 254 Ordynacji podatkowej przewiduje odstępstwo od określonej w art. 128 Ordynacji podatkowej zasady trwałości ostatecznej decyzji wydanej w postępowaniu podatkowym. Nie daje jednak podstaw do uchylenia takiej decyzji, a jedynie do jej zmiany, która nie może dotyczyć innych elementów rozstrzygnięcia sprawy poza wysokością zobowiązania podatkowego i to w takim zakresie, jaki wyznaczony został określonymi faktami prawotwórczymi wpływającymi na wysokość zobowiązania podatkowego. Zmiana decyzji w tym trybie powodować będzie korektę lub aktualizację wymiaru pierwotnego kwoty zobowiązania podatkowego. W związku z powyższym skarżący nie może skutecznie domagać się zmiany decyzji wymiarowej tylko ze względu na to, że nie zgadza się z ustaleniami faktycznymi i oceną prawną organu pierwszej instancji w zwykłym postępowaniu podatkowym, przy okazji zastosowania przez organ podatkowy z urzędu trybu art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej. Zastosowany z urzędu tryb nadzwyczajny, nie mógł, w świetle obowiązującego stanu prawnego, w jakikolwiek sposób zastąpić zwykłego postępowania podatkowego. Trzeba wyraźnie podkreślić, że brak złożenia odwołania od decyzji wymiarowej zamknął podatnikowi proceduralną drogę do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy przez organ drugiej instancji w pełnym merytorycznym zakresie. W tej sytuacji brak podstaw do zarzucenia organowi podatkowemu, jak czyni to skarżący, rażącego naruszenia art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 u.p.o.l. a nawet jakiegokolwiek naruszenia tych przepisów. Nie ma również znaczenia dla oceny legalności kontrolowanych w niniejszej sprawie rozstrzygnięć złożenie przez skarżącego żądania wznowienia postępowania zakończonego decyzja organu pierwszej instancji z [...] kwietnia 2019 r., albowiem mimo wszczęcia tego nadzwyczajnego postępowania, decyzją z [...] sierpnia 2019 r. Prezydent odmówił uchylenia ww. ostatecznej decyzji i decyzja ta, wskutek wniesienia odwołania od niej po terminie, stała się ostateczna. Niezasadne są także zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, albowiem organ nie dopuścił się "błędów w zebranym materiale dowodowym". Jak już wyżej Sąd wyjaśnił, w postępowaniu nadzwyczajnym, uregulowanym przepisem art. 254 Ordynacji podatkowej, organ nie miał podstaw do badania prawidłowości zastosowania stawek podatkowych, które ostatecznie zostały określone w decyzji z [...] kwietnia 2019 r. Okoliczności faktyczne, dające podstawę do zmiany decyzji ostatecznej z [...] kwietnia 2019 r., nie dotyczyły w żadnej mierze zakwalifikowania przedmiotów opodatkowania, a co za tym idzie – przyjętych przez Prezydenta stawek podatku. Dotyczyły one jedynie skrócenia okresu, w którym skarżący był właścicielem opodatkowanej nieruchomości. Należy w tym miejscu przypomnieć, że przyjęte przez Prezydenta podstawy opodatkowania i stawki podatkowe były zgodne ze złożoną przez skarżącego po zakupie nieruchomości informacją. W niej skarżący wskazał m. in. powierzchnię budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej jako [...] m2 i taką powierzchnię Prezydent przyjął zarówno w decyzji z [...] kwietnia 2019 r., jak i decyzji ją zmieniającej. Sąd ponownie podkreśla, że spór skarżącego z organem podatkowym, dotyczący ustalenia wysokości podatku od nieruchomości na 2019 r., mógłby podlegać pełnemu merytorycznemu rozstrzygnięciu wyłącznie w zwykłym postępowaniu podatkowym, który to tryb nie może być dowolnie zastępowany postępowaniem nadzwyczajnym, do czego – jak słusznie zauważył organ odwoławczy - zmierza skarżący. Zważywszy powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) oddalił skargę.