II SAB/Łd 74/20

SENTENCJA Dnia 28 października 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Robert Adamczewski, Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 października 2020 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na bezczynność Stowarzyszenia B w Ł. w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. dc UZASADNIENIE A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. pismem z dnia 1 września 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Stowarzyszenia B z siedzibą w Ł. (dalej także jako: "Stowarzyszenie") w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 4 sierpnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie: 1) art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.), dalej jako: "u.d.i.p.", poprzez błędne uznanie, że informacje o ofertach (poprzez przekazanie treści tych ofert) złożonych w ramach prowadzonego przez Stowarzyszenie postępowania ze wskazaniem oferty najkorzystniejszej oraz sposobu oceny tych ofert, nie są informacją publiczną, a także poprzez nieudostępnienie tych informacji w trybie ww. ustawy; 2) art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. poprzez nieudostępnienie informacji mających charakter informacji publicznych w terminie w tym przepisie wskazanym. Z tych powodów skarżąca wniosła o: 1) zobowiązanie Stowarzyszenia do rozpatrzenia wniosku skarżącej o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności oraz udostępnienie informacji publicznych, tj. informacji o ofertach (treść tych ofert) złożonych w ramach prowadzonego przez Stowarzyszenie postępowania ze wskazaniem oferty najkorzystniejszej oraz sposobu oceny tych ofert; 2) stwierdzenie, że bezczynność organu – Stowarzyszenia nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, ustalonych według norm przepisanych. W motywach skargi skarżąca wskazała, iż Stowarzyszenie wystosowało zapytanie ofertowe nr [...] na przygotowanie obiadów dwudaniowych dla osób zależnych, niesamodzielnych i niepełnosprawnych zamieszkałych w powiecie łódzkim wschodnim, będących uczestnikami projektu realizowanego przez Stowarzyszenie pn. C w ilości dla 80 osób x 30 dni x 30 miesięcy, od dnia 1 sierpnia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. Projekt współfinansowany jest ze środków publicznych, tj. środków Unii Europejskiej, czyli Europejskiego Funduszu Społecznego, i realizowany w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa IX Włączenie społeczne, Działanie IX.2 Usługi społeczne na rzecz osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym, Poddziałanie IX.2.1 Usługi Społeczne i Zdrowotne. Skarżąca wyjaśniła, że złożyła na ww. zapytanie ofertowe swoją ofertę. Tydzień po unieważnieniu pierwszego przetargu (opartego na zapytaniu ofertowym nr [...]) Stowarzyszenie wystosowało zapytanie ofertowe nr [...], w którym zmieniono w odniesieniu do wcześniejszego zapytania ofertowego kryteria oceny ofert oraz wyłoniono ofertę najkorzystniejszą (dwukrotnie droższą aniżeli oferta strony skarżącej), znów bez zaznajamiania kogokolwiek z wynikami oceny ofert oraz treścią ofert złożonych w postępowaniu. W ocenie strony skarżącej, zmieniono kryteria pod konkretny podmiot, którego oferta została wybrana w drugim zapytaniu ofertowym, chociaż jej cena była dwukrotnie wyższa od przedstawionej przez stronę skarżącą. Zmianie uległy kryteria oceny ofert poprzez arbitralne ustalenie odległości od siedziby Stowarzyszenia jako kryterium decydujące (o wadze 25% przy ocenie ofert). Zmiana kryteriów miała duży wpływ na punktację ofert, a znikomy na jakość usługi. Przypisanie kryterium odległości 25% wagi przy 2,5 km odległości od siedziby organu (oferta wygrywająca ma odległość 2,4 km, czas dojazdu wynosi 7 minut) spowodowało, że oferta skarżącej z ceną dwukrotnie niższą i odległością 7,7 km i czasem dojazdu 15 minut nie została wybrana jako najkorzystniejsza. Przy zastosowaniu gastronomicznych opakowań różnica 8 minut w dowozie, nie ma żadnego znaczenia. Posiłki w takich opakowaniach utrzymują stałą temperaturę przez co najmniej godzinę. W związku z tym skarżąca wystąpiła 4 sierpnia 2020 r. z wnioskiem o przesłanie informacji o treści ofert złożonych w ramach przetargu ze wskazaniem oferty najkorzystniejszej oraz sposobu oceny tych ofert. Skarżąca podkreśliła, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach, i w trybie określonych w ustawie. Stowarzyszenie dysponuje majątkiem publicznym (projekt współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego i realizowany jest w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020), dlatego zgodnie z art. 4 ust. 5 w zw. z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., należy do grona podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej. Stowarzyszenie zobowiązane jest zatem do udzielenia wnioskowanych przez skarżącą informacji, które to stanowią informację publiczną. Pismem z dnia 6 sierpnia 2020 r., jak wskazała skarżąca, organ poinformował, iż rozstrzygnięcie przetargu udostępnione jest na stronie internetowej (podając link) i w żaden sposób nie odniósł się do wniosku strony skarżącej o udzielenie informacji publicznej. Na marginesie strona wskazała, że pisma informacyjne pełnomocnika organu nie stanowią oficjalnego stanowiska Stowarzyszenia, bowiem brak jest jakiegokolwiek pełnomocnictwa udzielonego dla osoby podpisującej się pod tymi pismami. Do dnia wniesienia skargi, jak podała skarżąca, organ nie udostępnił informacji publicznej, zatem skarżąca pismem z dnia 21 sierpnia 2020 r. wezwała organ do ponownego rozpatrzenia sprawy. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Następnie odwołując się do treści art. 13 ust. 1 u.d.i.p. skarżąca wskazała, iż termin na udostępnienie informacji publicznej już upłynął, a organ w dalszym ciągu nie udzielił dostępu do tych informacji na wniosek skarżącej oraz nie wydał oficjalnie decyzji o odmowie dostępu do informacji publicznej. Z uwagi na fakt, że organ nie podjął działań w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej (nie została jej udostępniona wnioskowana informacja, jak również nie wydano decyzji odmownej w zakresie udostępnienia takiej informacji), to dopuścił się rażącego naruszenia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i bezczynności w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę Stowarzyszenie B z siedzibą w Ł. wniosło o jej oddalenie, wyjaśniając, że prowadziło postępowanie o udzielenie zamówienia zgodnie z zasadę konkurencyjności w ramach projektu pn. C- zapytanie ofertowe nr [...]. Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego i realizowany jest w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020. Wskazane postępowanie prowadzone było zgodnie z zasadę konkurencyjności, którą to zasadę określają Wytyczne w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020, wydane na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane są zatem w sposób szczególny, a w konsekwencji wyłączone jest stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wytyczne w zakresie kwalifikowalności wydatków, regulując odmienne zasady i tryb dostępu do informacji publicznych, wyłączają stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zasady przeprowadzania postępowania w przedmiocie udzielenia zamówienia zgodnie z zasadą konkurencyjności uregulowane są w punkcie 6.5.2 Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków. Z przeprowadzonego postępowania w przedmiocie udzielenia zamówienia sporządza się protokół. W przypadku rozstrzygniętego postępowania, na wniosek wykonawcy, który złożył ofertę, protokół podlega udostępnieniu (pkt 6.5.2 ppkt 18). Jak wskazało Stowarzyszenie, pismem z dnia 4 sierpnia 2020 r. radca prawny W. J. (nie wskazując w treści pisma, w imieniu jakiego podmiotu działa) zwrócił się o "przesłanie informacji o ofertach złożonych w ramach prowadzonego przez Państwa postępowania poprzez przesłanie treści tych ofert, ze wskazaniem oferty najkorzystniejszej oraz wyników oceny wszystkich tych ofert dokonanej przez Państwa". Pismem z dnia 21 sierpnia 2020 r. skarżąca, reprezentowana przez ww. radcę prawnego, wezwała Stowarzyszenie do ponownego rozpatrzenia sprawy. Pismem z dnia 7 września 2020 r. Stowarzyszenie wskazało, że protokół postępowania od dnia rozstrzygnięcia pozostaje do wglądu w siedzibie Stowarzyszenia. Wytyczne w zakresie kwalifikowalności wydatków nie określają sposobu udostępnienia protokołu postępowania, a tym samym Stowarzyszenie było w pełni uprawnione do udostępnienia protokołu w siedzibie Stowarzyszenia. Część z podmiotów, które złożyły oferty w postępowaniu, skorzystało już z możliwości zapoznania się z protokołem postępowania. Do pisma z dnia 7 września 2020 r. w drodze wyjątku dołączono uwierzytelniony odpis protokołu, zatem – zdaniem Stowarzyszenia – nie może budzić wątpliwości, że strona skarżąca dysponuje wszelkimi informacjami, o jakie wnioskowała, jak również to, że otrzymanie ich dopiero z pismem z dnia 7 września 2020 r. jest wyłącznie wynikiem działania strony skarżącej. To strona skarżąca przez ponad miesiąc nie zapoznała się z protokołem w siedzibie Stowarzyszenia. Organ podkreślił przy tym, że stanowisko przedstawione w skardze zdaje się być wynikiem niedostrzeżenia normy kolizyjnej wyrażonej w przepisie art. 1 ust. 2 u.d.i.p., bowiem strona skarżąca nie dostrzegła, że w sprawie przepisy tej ustawy nie znajdują zastosowania. Ponadto lektura skargi prowadzi do wniosku, że strona w istocie podejmuje próbę bezpodstawnego zakwestionowania wyników postępowania, całkowicie pomijając przy tym to, iż oferta strony skarżącej została z postępowania wykluczona ze względu na rażąco niską cenę. Podniesione w skardze zarzuty naruszenia wymienionych przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nie zasługują tym samym na uwzględnienie, w konsekwencji czego skarga podlega oddaleniu. Zarządzeniem z dnia 27 października 2020 r. niniejsza sprawa została na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Właściwość sądów administracyjnych w sprawach wniosków o udostępnienie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.), powoływanej także jako: "u.d.i.p.", stanowiącego, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym przypadku do oceny czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. W myśl bowiem art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Wyjaśnić przy tym należy, że rozpoznanie niniejszej sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów było możliwe na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania. W przypadku tego rodzaju sprawy sądowoadministracyjnej skierowanie jej do rozpoznania w trybie uproszczonym nie zostało uzależnione przez ustawodawcę od stosownego wniosku strony w tym zakresie. Stąd też sprawa niniejsza została skierowana do rozpoznania w tym trybie na podstawie wskazanego powyżej zarządzenia z dnia 27 października 2020 r. Przystępując do merytorycznych rozważań należy wskazać, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. W przypadku spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej organ administracji pozostaje w bezczynności wówczas, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., nie umorzył postępowania w myśl art. 14 ust. 2 u.d.i.p. bądź też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność organu – Stowarzyszenia B z siedzibą w Ł. w sprawie udostępnienia skarżącej – A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. informacji określonej we wniosku z dnia 4 sierpnia 2020 r. w zakresie udostępnienia ofert złożonych w ramach zapytania ofertowego (nr [...]) ze wskazaniem oferty najkorzystniejszej wraz z określeniem sposobu oceny ofert. Ocena prawidłowości działania organu, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wymaga zatem stwierdzenia, czy podmiot będący adresatem żądania jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej oraz czy żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu przepisów u.d.i.p. Trafnie wywodzi skarżąca w złożonej skardze i pozostaje to poza sporem, że Stowarzyszenie niebędące organem administracji publicznej, jednak będące podmiotem dysponującym i wydatkującym środki publiczne (do których to środków zalicza się środki pochodzące z funduszy unijnych), należy do kategorii podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Przechodząc następnie do rozstrzygnięcia drugiej spornej kwestii w sprawie, a mianowicie do oceny, czy wnioskowana do udostępnienia przez stronę skarżącą informacja w istocie stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p. należy wyjaśnić, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów i danych. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o polityce wewnętrznej i zagranicznej (pkt 1), podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 (pkt 2), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 (pkt 3), danych publicznych (pkt 4), majątku publicznym (pkt 5). Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. określający katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu, nie ma charakteru zamkniętego (wszak posługuje się określeniem "w szczególności"). Walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań. Jest to zatem każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Co więcej, taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów. Przy czym prawo do informacji publicznej jest zasadą, a wyjątki od niej powinny być interpretowane ściśle. W kontrolowanej sprawie bezspornym jest, że skarżąca zwróciła się do Stowarzyszenia A z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w nawiązaniu do ww. zapytania ofertowego o przesłanie treści ofert, ze wskazaniem oferty najkorzystniejszej oraz wyników oceny wszystkich ofert dokonanej przez Stowarzyszenie. Wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej należy zatem analizować dwupłaszczyznowo, czyli w odniesieniu do ofert złożonych przez podmioty zgłaszające zainteresowanie w udziale z zapytaniem ofertowym oraz w aspekcie oceny złożonych wniosków i wyboru oferty najkorzystniejszej. Przystępując do oceny, czy oferty złożone przez podmioty zainteresowane udziałem w zapytaniu ofertowym są informacją publiczną, należy wyjaśnić, iż co do zasady informacją publiczną są dokumenty urzędowe, a więc wytworzone przez organ w ramach realizacji powierzonych mu zadań. Jednak nie wszystkie pisma będące w posiadaniu organu mają ten walor. W tym kontekście zwrócić należy uwagę, że z wyjaśnień Stowarzyszenia wynika, iż realizuje ono projekt pn. C w oparciu o dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej - ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020. Istotne jest przy tym, że przeprowadzone postępowanie o udzielenie zamówienia nastąpiło w trybie zapytania ofertowego, w przypadku którego z uwagi na wartość zamówienia nie znajduje zastosowania ustawa - Prawo zamówień publicznych. Postępowanie prowadzone było natomiast zgodnie z Zasadą konkurencyjności, określoną w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020, wydanych w oparciu o art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 818 z późn. zm.). Wytyczne te określają zasady i tryb udostępnienia informacji, które stały się przedmiotem zainteresowania skarżącej Spółki, zachodzi zatem przypadek, o którym mowa w art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 stanowiła w ramach badanego postępowania lex specialis w stosunku do ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wynika to bezpośrednio z treści art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 37 ust. 6 i 7 ww. ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Zgodnie z tymi przepisami "Dokumenty i informacje przedstawiane przez wnioskodawców nie podlegają udostępnieniu przez właściwą instytucję w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429)" (ust. 6) i "Dokumenty i informacje wytworzone lub przygotowane przez właściwe instytucje w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez wnioskodawców nie podlegają, do czasu rozstrzygnięcia konkursu albo zamieszczenia informacji, o której mowa w art. 48 ust. 6, udostępnieniu w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej" (ust. 7). Dodać przy tym należy, że punkt 6.5.2. Wytycznych w zakresie kwalifikowalności reguluje zasady przeprowadzania postępowania w przedmiocie udzielenia zamówienia zgodnie z zasadą konkurencyjności. Zgodnie z Wytycznymi należy m.in. sporządzić protokół, którego załącznikami są złożone w toku postępowania oferty. Informację o wyniku postępowania upublicznia się w taki sposób, w jaki zostało upublicznione zapytanie ofertowe. Informacja o wyniku postępowania powinna zawierać co najmniej nazwę wybranego wykonawcy. Natomiast na wniosek wykonawcy, który złożył ofertę, istnieje obowiązek udostępnienia wnioskodawcy protokołu postępowania o udzielenie zamówienia, z wyłączeniem części ofert stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. Biorąc pod uwagę powyższe regulacje, należało uznać, że Stowarzyszenie prawidłowo poinformowało skarżącą, że nie ma obowiązku udostępnienia żądanej informacji w zakresie udostępnienia treści ofert, co wynika z treści powołanego art. 37 ust. 6 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz odmienności regulacji zawartej w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności. Oceny tej nie zmienia fakt, iż organ odniósł się do wniosku o udostępnienie ofert dopiero w piśmie z dnia 7 września 2020 r., odwołując się przy tym w ramach uzasadnienia do odmowy udostępnienia informacji publicznej na przepis art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. oraz przepisy rozporządzenia o ochronie danych osobowych (tzw. RODO). Okoliczności te nie wpływają na rozstrzygnięcie w sprawie, bowiem najistotniejszą okolicznością jest to, że oferty podmiotów złożone w odpowiedzi na zapytanie ofertowe, jako dokument prywatny, nie stanowią informacji publicznej, zatem nie można przyjąć, że adresat ww. wniosku pozostaje w bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Warto przy tym wskazać, że do kwestii chrakteru prawnego dokumentów składanych w ramach ofert odnosił się w swym orzecznictwie NSA, wskazując, że oferta złożona przez wybrany przez organ podmiot nie ma charakteru dokumentu urzędowego podlegającego udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz ma charakter dokumentu prywatnego, niezawierającego danych stanowiących informację publiczną (por. wyroki NSA: np. z dnia 13 czerwca 2014 r., sygn. I OSK 3070/13; z dnia 11 maja 2011 r., sygn. I OSK 189/11; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. II SAB/Po 50/13, dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Na gruncie kontrolowanej sprawy Sąd w składzie niniejszym podziela ten pogląd. Odnosząc się do drugiej części wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej należy rozstrzygnąć, czy wyniki oceny ofert złożonych w ramach zapytania ofertowego, są informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Powołany wyżej art. 37 ust. 7 ww. ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 stanowi bowiem, że dokumenty i informacje wytworzone lub przygotowane przez właściwe instytucje w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez wnioskodawców nie podlegają, do czasu rozstrzygnięcia konkursu albo zamieszczenia informacji, o której mowa w art. 48 ust. 6, udostępnieniu w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Zmierzając do rozstrzygnięcia powyższej kwestii w pierwszej kolejności zgodzić się należy z prezentowanym w orzecznictwie NSA poglądem, że stosowanie klauzuli kolizyjnej wynikającej z art. 37 ust. 6 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 ustawy wdrożeniowej nie narusza istoty prawa do informacji publicznej. Celem wprowadzenia przepisu art. 37 ust. 6 ustawy wdrożeniowej była bowiem ochrona dokumentacji składanej przez uczestników konkursu do czasu zakończenia procedury wyboru projektów. Zgodnie z uzasadnieniem do projektu komentowanej ustawy brak wprowadzenia takiego przepisu mógłby skutkować dezorganizacją procesu wyboru projektów, zagrażać jego bezstronności albo umożliwiać nieuczciwe praktyki polegające na powielaniu w ramach danego konkursu rozwiązań opracowanych przez innych wnioskodawców. Ponadto, przepis art. 37 ust. 6 ww. ustawy dotyczył dokumentów i informacji przedkładanych przez podmioty, które pozytywnie przeszły procedurę ubiegania się o dofinansowanie, jak również, dokumentów związanych z oceną wniosków. Co więcej, wprowadzał wyłączenie o charakterze czasowym - dostęp był wykluczony, ale do czasu rozstrzygnięcia konkursu (zamieszczenia informacji o projektach wybranych do dofinansowania w trybie pozakonkursowym). Przedmiotem ochrony objęta więc była wszelka dokumentacja złożona przez wnioskodawców do momentu zamknięcia procesu oceny i wyboru projektów (zob. wyrok NSA z dnia 22 lutego 2019 r., I OSK 441/17 oraz z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 189/11, dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozważanym kontekście zauważyć należy, że w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, czyli w piśmie z dnia 6 sierpnia 2020 r., organ wyjaśnił, iż zapytanie ofertowe zostało rozstrzygnięte, a informacja jest dostępna na stronie internetowej https://bazakonkurencyjnosci.funduszeeuropejskie.gov.pl. Ponadto ponownie odnosząc się do wniosku strony organ w piśmie z dnia 7 września 2020 r. poinformował, iż protokół z posiedzenia komisji oceniającej zapytania ofertowe jest dostępny do wglądu w siedzibie Stowarzyszenia, po uprzednim umówieniu drogą telefoniczną lub mailową. Ponadto organ, na zasadzie wyjątku – jak wskazał – doręczył skarżącej powyższy protokół. Z powyższych okoliczności – zdaniem Sądu – wynika, że organ uczynił zadość wnioskowi o udostępnienie informacji publicznej. Podkreślić przy tym należy, że skarżąca w treści wniosku z dnia 4 sierpnia 2020 r. wskazała, iż "wnosi o przesłanie informacji". W udzielonej pisemnie odpowiedzi (pismo z dnia 6 sierpnia 2020 r.) organ, wskazując adres strony internetowej, poinformował, gdzie znajduje się protokół, czyli zarówno wskazanie oferty najkorzystniejszej oraz wyniki oceny wszystkich ofert. Nie ulega przy tym wątpliwości, że dokumenty związane z udzieleniem zamówienia, czyli m.in. ocena otrzymanych ofert (zawarta w sprawie w protokole), jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p., odnosi się bowiem do gospodarowania majątkiem publicznym (środkami unijnymi). Przepis art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. wprost wskazuje, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym. Reasumując, w ocenie Sądu, przedstawione działanie organu czyni zadość wnioskowi skarżącej o udostępnienie informacji publicznej i tym samym przesądza o niezasadności zarzutu bezczynności, której miałby się on dopuścić w kontrolowanej sprawie. Wobec niebudzących wątpliwości oświadczeń Stowarzyszenia zawartych w odpowiedzi na skargę Sąd nie dopatrzył się przy tym zasadności zarzutów skargi dotyczących braku oficjalnego stanowiska Stowarzyszenia zajętego w sprawie na etapach poprzedzających wniesienie skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi. dc