Ppolska.starec← UrzadnikLog in

IV SAB/Wa 1666/19

Administrative courts2019-12-18
Case number
IV SAB/Wa 1666/19
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Judgment date
2019-12-18
Type
Postanowienie WSA w Warszawie

Judges

Wanda Zielińska-Baran

Ruling

Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. z siedzibą w W. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wycięcie drzewa postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE W piśmie z dnia 11 października 2019 r. O. z siedzibą w W., reprezentowane przez radcę prawnego, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wycięcie drzewa. W dniu 11 października 2019 r. skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 100 zł. W piśmie z dnia 29 listopada 2019 r. pełnomocnik skarżącego uzupełnił braki formalne skargi (nadesłał dokument, z którego wynika sposób reprezentacji skarżącego) oraz złożył oświadczenie o cofnięciu powyższej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięciem tym sąd jest związany, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po przeanalizowaniu akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne oraz skuteczne. Znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo nie wyłącza możliwości złożenia przez pełnomocnika wniosku o cofnięcie skargi. Mając to na względzie, na podstawie 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 cyt. ustawy orzeczono jak w pkt 1 sentencji, w pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.