III SA/Wr 561/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 10 lipca 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności celnych postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 14 sierpnia 2006 r. R. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 10 lipca 2006 r., nr [...]. Zarządzeniami z dnia 5 października 2006 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku skarg w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwań – pod rygorem odrzucenia skarg – przez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 828 zł od skargi. Wezwania te doręczono dorosłemu domownikowi w dniu 17 października 2006 r. Następnie pismem z dnia 17 października 2006 r. R. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, podając jednocześnie, że od 12 lat skarżący pozostaje bez pracy i znajduje się na utrzymaniu rodziców, którzy są inwalidami I grupy . W związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, pismem z dnia 27 października 2006 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia, podpisania i złożenia w terminie 7 dni w tut. Sądzie pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 3 listopada 2006 r. Siedmiodniowy termin wyznaczony na przesłanie wyżej wskazanych dokumentów upłynął bezskutecznie w 10 listopada 2006 r. Zarządzeniem z dnia 22 listopada 2006 r. wydanym przez referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu orzeczono o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Zarządzenie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 28 listopada 2006 r. Następnie postanowieniem z dnia 29 grudnia 2006 r., wydanym na skutek sprzeciwu skarżącego od zarządzenia referendarza, sąd pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wskazując, że skarżący nie złożył wniosku na urzędowym formularzu, mimo iż został pouczony o takim właśnie wymogu i skutkach jego niedopełnienia. Po uprawomocnieniu się powyższego postanowienia zarządzeniem z dnia 14 lutego 2007 r. ponownie wezwano skarżącego do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – przez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 829 zł. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 23 lutego 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W rozpoznawanej sprawie w dniu 23 lutego 2007 r. doręczono skarżącemu wezwanie do uzupełnienia w terminie 7 dni braku skargi pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 829 zł. Zgodnie z art. 72 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Z akt sprawy wynika, iż wezwanie odebrała matka skarżącego – J. S. i dlatego doręczenie uznać należy za skuteczne. Tym samym przyjąć należało, że termin siedmiodniowy upływał w dniu 2 marca 2007 r. ( piątek ). Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.