VI SA/Wa 1172/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] (Szwajcaria) na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia w części sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego "WIMIN" postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić stronie skarżącej [...] (Szwajcaria) kwotę 1000 (tysiąc) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego. UZASADNIENIE [...] (Szwajcaria), dalej: "skarżąca", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej, dalej: "organ", z [...] stycznia 2021 r. w przedmiocie oddalenia w części sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego "WIMIN". Skarga została nadana w placówce pocztowej na adres organu 26 marca 2021 r., zaś wpłynęła do niego 29 marca 2021 r. Organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do Sądu 22 kwietnia 2021 r. Pismem z 21 czerwca 2021 r. organ poinformował Sąd o tym, że [...] (Stany Zjednoczone), dalej: "uczestnik", dnia 4 kwietnia 2021 r. złożył do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo . o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do § 2 powołanego przepisu, postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Należy zatem zauważyć, że Sąd umarza postępowanie, gdy z innych przyczyn stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, zaistnieją zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (por. wyrok NSA z 1 czerwca 2021 r., sygn. akt III OSK 3086/21, LEX nr 3218773; wyrok NSA z 2 października 2019 r., sygn. akt II OSK 2729/17, LEX nr 2748840; wyrok WSA we Wrocławiu z 6 maja 2021 r., sygn. akt IV SAB/Wr 140/21, LEX nr 3190034). Stosownie do treści art. 54a § 1 p.p.s.a., jeżeli przed przekazaniem sądowi skargi jednej ze stron postępowania administracyjnego, inna strona tego postępowania zwróciła się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, przepisów art. 54 § 2-4 nie stosuje się. Organ rozpoznaje tę skargę jak wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym niezwłocznie zawiadamia stronę wnoszącą skargę. Mając na uwadze brzemiennie § 2 powołanego przepisu, jeżeli po przekazaniu sądowi skargi jednej ze stron postępowania administracyjnego, inna strona tego postępowania zwróciła się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy organ niezwłocznie zawiadamia o tym sąd. Sąd niezwłocznie przekazuje skargę wraz z aktami sprawy temu organowi. Przepis § 1 zdanie drugie stosuje się. Należy podnieść, że jednoczesne złożenie w określonym czasie przez strony postępowania administracyjnego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i skargi do sądu administracyjnego na tą samą decyzję administracyjną, wymaga rozpoznania przez organ administracyjny skargi jak wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Orzecznictwo sądów administracyjnych podnosi, że w art. 54a p.p.s.a. wskazano zasadę pierwszeństwa drogi administracyjnej – w przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez jedną ze stron, skargę do sądu administracyjnego drugiej ze stron należy potraktować jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podkreśleniu wymaga zatem, że jeżeli w toku postępowania administracyjnego jedna ze stron postępowania skorzysta z przysługującego jej uprawnienia polegającego na wyborze środka zaskarżenia, o jakim mowa w art. 127 § 3 k.p.a. bądź art. 52 § 3 p.p.s.a. i złoży wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to w takiej sytuacji procesowej, w odniesieniu do wszystkich stron postępowania zastosowanie znajduje ogólna reguła wynikająca z art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (por. postanowienie NSA z 17 stycznia 2019 r., sygn. akt II OSK 3597/18, LEX nr 2612255; postanowienie NSA z 24 kwietnia 2020 r., sygn. akt II GSK 63/20, LEX nr 3030641; wyrok NSA z 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt I OSK 34/18, LEX nr 2494782; wyrok WSA w Warszawie z 2 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 532/20, LEX nr 3173734). W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została przez skarżącą 29 marca 2021 r., zaś wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony został przez uczestnika postępowania 4 kwietnia 2021 r. Organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do Sądu 22 kwietnia 2021 r. Mając na uwadze powyżej wskazane okoliczności oraz informację nadesłaną 21 czerwca 2021 r. przez organ o wpływie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, niezbędne jest rozpoznania przez organ administracyjny skargi jak wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54a p.p.s.a. oraz p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w punkcie 2 postanowienia.