Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II SAB/Bk 136/17

Administrative courts2017-12-13
Case number
II SAB/Bk 136/17
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Judgment date
2017-12-13
Type
Postanowienie WSA w Białymstok

Judges

Elżbieta Trykoszko

Ruling

Sprostowano omyłkę

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym z urzędu w przedmiocie sprostowania uzasadnienia postanowienia w sprawie ze skargi A. Ł. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. w przedmiocie braku złożenia propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej p o s t a n a w i a sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia z dnia 5 grudnia 2017 roku wydanego w sprawie niniejszej w ten sposób, że na stronie 1 (pierwszej) wers 6 (szósty) od góry imię i nazwisko "M. D." zastąpić imieniem i nazwiskiem "A. Ł.". UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2017 r. wydanym w sprawie niniejszej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku umorzył postępowanie sądowe w sprawie. Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 j.t.) zwanej dalej p.p.s.a. sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji orzeczenia, jak i uzasadnienia (vide T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 487). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w uzasadnieniu postanowienia z dnia 5 grudnia 2017 r. omyłkowo wpisał w wersie szóstym uzasadnienia, iż skarżący nazywa się M. D., zamiast A. Ł., co wynika jednoznacznie z akt sprawy. Wobec oczywistej omyłki należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a.