II SA/Bk 298/13

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. Z. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego p o s t a n a w i a oddalić wniosek. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 października 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał K. M. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (k. 35). Stosownie do powyższego Okręgowa Rada Adwokacka w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy adwokata A. Z. (k. 46). W skardze kasacyjnej z dnia 31 grudnia 2013 r. adwokat A. Z. oświadczył, że wnosi o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wg norm prawem przepisanych (k. 53). Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 j.t.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wniosek złożony przez adwokata A. Z. w skardze kasacyjnej oświadczenia takiego nie zawiera (k. 53). W wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt II FSK 862/05, LEX nr 242945) wskazał, iż "brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 cytowanej ustawy". W konsekwencji wniosek adwokata o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, niezawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części podlega oddaleniu, jako nieuzasadniony (podobnie wskazał WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 26.10.2005 r., III SA/Gd 373/04, LEX nr 235283). Pogląd ten znajduje również odzwierciedlenie w doktrynie (vide: T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 644; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 599. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w sentencji.