II FZ 158/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 1 września 2021 r. sygn. akt I SA/Ke 416/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z.L. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 maja 2021 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.314.2021.2.JK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 1 września 2021 r., sygn. akt I SA/Ke 416/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 37 § 1 i art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej zwana: "p.p.s.a.") odrzucił skargę Z. L. (dalej: "skarżący") na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 maja 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że pismem z 14 lipca 2021 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków złożonej skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i podanie nr PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie 19 lipca 2021 r. Skarżący nie uzupełnił ww. braków formalnych skargi. W związku z powyższym na podstawie ww. przepisów Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę i na art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie skarżącemu wpisu. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wnosząc o jego uchylenie i wyjaśnił, że zgodnie z wezwaniem Dyrektora Administracji Skarbowej (wskazanie skarżącego) do akt sprawy zostało złożone pełnomocnictwo szczególne w którym zawarte są nr identyfikacyjny wnioskodawcy i pełnomocnika i dokonana opłata skarbowa od pełnomocnictwa. Skarżący wyjaśnił, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy w Krajowej Administracji Skarbowej. Następnie wyjaśnił, że skupiając, się na dokonaniu opłaty za rozpatrzenie powództwa i będąc przekonany, że nr identyfikacyjne jego i pełnomocnika są w aktach sprawy w dokumentacji złożonej do Krajowej Administracji Skarbowej istotnie umknęło mu podanie na wezwanie Sądu nr PESEL. Był przekonany, że dokonując opłaty za rozpatrzenie wniosku uzupełnił braki formalne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niezasadne podlega oddaleniu. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy zarządzeniem z 14 lipca 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków skargi poprzez podanie nr PESEL skarżącego oraz dokumentu pełnomocnictwa lub też jego uwierzytelnionego odpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka została doręczona na adres pełnomocnika 17 lipca 2021 r. (k. 21 akt sądowych). Wskazane w zarządzeniu braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Celem tego przepisu jest zdyscyplinowanie strony składającej skargę do podporządkowania się sprawności postępowania sądowego. W art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawodawca wyraźnie zakreślił termin siedmiodniowy na uzupełnienie braków formalnych, który to termin jest terminem ustawowym, a więc nie może być przedłużony ani skrócony. Jedynie zastosowanie się przez stronę do wezwania w tym terminie sanuje braki pisma ze skutkiem od chwili jego wniesienia. Bezskuteczny natomiast upływ terminu siedmiodniowego powoduje anulowanie wszelkich skutków, jakie zostały wywołane wniesieniem pisma procesowego do sądu. Zauważyć również należy, że ustawodawca nie przewidział żadnych prawnych możliwości uzupełnienia braków formalnych pism procesowych przez sąd, a przepisy art. 46 § 2 pkt 1 lit. b, art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie zawierają wyjątków. Tym samym w przypadku nieuzupełnienia przez stronę braku formalnego w postaci podania numeru PESEL w ww. terminie, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. W związku z powyższym, skoro pełnomocnik skarżącego został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL i pouczony o skutkach niedochowania terminu, to niewykonanie wezwania w terminie siedmiodniowym, prawidłowo spowodowało odrzucenie skargi. Odnosząc się zaś do kwestii pełnomocnictwa, Sąd zaznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem odrębnym względem postępowania administracyjnego i egzekucyjnego. Stąd też strona, która zamierza w postępowaniu sądowoadministracyjnym działać przez pełnomocnika musi udzielić pełnomocnikowi stosowanego upoważnienia do działania w takim postępowaniu i złożyć stosowne upoważnienie do akt sądowych. Zgodnie bowiem z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Co istotne, pełnomocnik - w myśl art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. - obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie zaś z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W rozpoznawanej sprawie nie może zatem odnieść zamierzonego skutku procesowego złożone w sprawie przed organem podatkowym pełnomocnictwo. Wobec tego okoliczność, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych przedstawionych sądowi wraz ze skargą nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku dołączenia stosownego pełnomocnictwa na etapie postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z powyższym nieuzupełnienie braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym w zakreślonym terminie obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.