III SAB/Wr 917/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 19 czerwca 2020 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Sądu (brak ponaglenia). Organ wskazał, że strona w żaden sposób nie udokumentowała spełnienia tego warunku, brak w aktach dowodów na inne sformułowanie ponaglenia, nie ma również dowodów, że skarżący wniósł takowy środek bezpośrednio do organu wyższego stopnia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 20 lipca 2020 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na przewlekłość Wojewody – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu - podający się za pełnomocnika skarżącego O. Z. - przesłał pismo z 17 lipca 2020 r. zatytułowane "Wyjaśnienie", do którego załączył kopie 9 pism kierowanych do organu z prośbą o udzielenie informacji o stanie sprawy oraz wyznaczeniu spotkania w celu zapoznania się z aktami sprawy. Zarządzeniem Sądu z dnia 11 września 2020 r. wezwano skarżącego – do przedłożenia pełnomocnictwa do występowania w jego imieniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu przez O. Z., bądź przesłania podpisanego egzemplarza pisma procesowego z 17 lipca 2020 r. (wraz z załącznikami) – w terminie 7 dni. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została doręczona 23 września 2020 r. (k. 27) i pozostała bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. W sprawie w odpowiedzi na skargę organ podał, że strona skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. W aktach administracyjnych brak jest jakiegokolwiek pisma, które mogłoby być uznane za ponaglenie. W szczególności za ponaglenie nie można uznać pism skarżącego dotyczących udzielenia informacji o stanie sprawy. Brak przedłożenia dowodu wniesienia ponaglenia w zakreślonym terminie oznacza, że nie zostały uzupełnione braki formalne skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.