III SA/Wr 137/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Wojewody D. z dnia 29 stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącemu połowę uiszczonego wpisu od skargi, tj. kwotę 50 zł (pięćdziesiąt złotych). UZASADNIENIE Pismem z dnia 19 lutego 2007 r. K. G. wniósł skargę na decyzję Wojewody D. z dnia 29 stycznia 2007 r., którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia 12 stycznia 2007 r. (nr [...]) orzekającą o wymeldowaniu K. G. z miejsca pobytu stałego. Decyzją z dnia 20 kwietnia 2007 r. (nr [...]) Wojewoda D. uchylił własną decyzję z dnia 29 stycznia 2007 r. i orzekł o odmowie wymeldowania K. G. z miejsca pobytu stałego. W uzasadnieniu wskazano, że K. G. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu podał nowe okoliczności przedmiotowej sprawy i wniósł o przesłuchanie pięciu świadków, w związku z czym podjęto czynności mające na celu uwzględnienie skargi (postanowieniem z dnia 1 marca 2007 r. Wojewoda D. wznowił postępowanie w sprawie, a postanowieniem z dnia 2 marca 2007 r. wstrzymał wykonanie decyzji z dnia 29 stycznia 2007 r.). Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2007 r. wezwano skarżącego do oświadczenia, czy została mu doręczona decyzja Wojewody D. z dnia 20 kwietnia 2007 r. uchylająca zaskarżoną decyzję i orzekająca o odmowie wymeldowania skarżącego z miejsca pobytu stałego i czy w związku z uwzględnieniem w całości jego skargi przez Wojewodę D., cofa skargę. W odpowiedzi na to wezwanie K. G. podał, że cofa swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a.– uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Orzeczenie w zakresie kosztów znajduje oparcie w uregulowaniu art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a, wedle którego Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. W niniejszej sprawie przedmiotowy wniosek o cofnięcie skargi wpłynął jeszcze przed rozpoczęciem posiedzenia przeznaczonego na rozprawę. Wobec powyższego Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu orzekł o zwrocie stronie skarżącej połowy uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.