I FSK 2055/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, , , po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. E. P. sp. z o.o. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Go 290/11 oddalającego skargę B. E. P. sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 24 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2004 r. postanawia zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim w celu uzupełnienia dostrzeżonych braków. UZASADNIENIE W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej złożonej przez B. E. P. sp. z o.o. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Go 290/11, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że zawiera ona braki, które powinny być usunięte w toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, dalej P.p.s.a.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Art. 29 P.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Podkreślić w tym miejscu należy, że z redakcji powołanego przepisu wyraźnie wynika, iż to organy lub osoby działające w imieniu osób prawnych lub jednostek organizacyjnych, są zobowiązane przy pierwszej czynności w postępowaniu wykazać swoje umocowanie do działania. Z całą pewnością zatem do czynności dokonywanych przez Sąd nie należy pozyskiwanie we własnym zakresie dokumentu, z którego wynikałoby wspomniane wyżej umocowanie. W związku z powyższym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, znajdującego się w aktach sprawy wydruku z elektronicznej wyszukiwarki podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym (k. 40 akt Sądu pierwszej instancji) nie można uznać za spełniającego wymogi wykazania umocowania organu osoby prawnej, o którym mowa w art. 29 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem, jak już wskazano wyżej, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Choć przepis ten nie precyzuje o jaki dokument chodzi, co jest uzasadnione ze względu na wielość podmiotów, które regulacja ta obejmuje i ich form organizacyjnych, uznać należy, że umocowanie takie musi mieć bądź formę dokumentu urzędowego (wyciąg z określonego rejestru, uchwała podjęta przez organ jednostki samorządu terytorialnego) bądź prywatnego (np. wyciąg ze statutu lub regulaminu organizacyjnego danej jednostki). Wydruku z wyszukiwarki podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym nie można uznać za posiadający walor dokumentu w opisanym wyżej rozumieniu. Nie ulega przede wszystkim wątpliwości, że moc dokumentów urzędowych mają wydawane przez Centralną Informację w formie papierowej odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz informacje z Rejestru (por. art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 168, poz. 1186 ze zm.). Dołączony do akt sprawy samodzielnie wygenerowany przez Sąd pierwszej instancji wydruk komputerowy dotyczy podstawowych informacji, które zgodnie z art. 4 ust. 4a tej ustawy Centralna Informacja ma obowiązek umieszczać bezpłatnie w ogólnodostępnych sieciach informatycznych. Moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację wydruk taki będzie mieć dopiero od 1 stycznia 2012 r. (por. art. 4 ust. 4aa dodany przez art. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 13 maja 2011 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 144, poz. 851), a i to jedynie wtedy, gdy będzie posiadał cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. W obecnym stanie prawnym nie można zatem przyjąć, że samodzielnie wygenerowany przez WSA wydruk podstawowych informacji zamieszczonych przez Centralną Informację w ogólnodostępnej sieci informatycznej posiada cechy dokumentu, który wykazuje umocowanie osób uprawnionych do reprezentacji danego podmiotu (w sprawie – umocowanie członka zarządu do reprezentowania spółki z o.o.), nie jest zatem dokumentem, o którym mowa w art. 29 P.p.s.a. W związku z tym złożona w przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna obarczona jest brakami formalnymi, których uzupełnienie powinno nastąpić na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 28 § 1 i art. 29, a także art. 37 § 1 i art. 46 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.